ناشناس

سوال 17673

سلام من پسری هستم هفده ساله من از سن بلوغ که از 14 سالگیم شروع شد به یکباره تغییر کردم یعنی از یه پسر شیطون و خوشگل شدم یه پسر افسرده و با ظاهری زشت و این درد از اون موقع تا الان همچنان با من همراهه من تو این چن سال تحقیر های زیادی از طرف خیلی ها تحمل کردم بچه های فامیل که منو مسخره می‌کردند، همسایه ها که همیشه با پوزخند نگاهم می‌کردند رد می‌شدند از خیابون رد میشم همه با نگاهی سنگین منو نگاه میکنندو این باعث ناراحتیم میشه خلاصه تا دیروز این فقط برام یه ناراحتی بود و به خاطر همین افسرده بودم کلا طی این چند سال من همیشه تا جایی که سعی می‌کردم از خونه بیرون نمی‌رفتم و همش توی خانه بودم مگر برای موارد ظروری یا مدرسه خلاصه اینکه دیگه حس میکنم به آخر خط رسیدم دیشب داشتم با خودم فکر میکردم چرا باید من اینطوری باشم چرا من وقتی میرم بیرون مردم به من با یه نگاه سنگین خیره میشن چرا بچه های فامیل منو به تمسخر می‌گیرند راجب قیافم (البته همسن من هستن) خلاصه دیگه راهی نمونده مدام به فکرم میاد باید خودکشی کنم چون تنها راهم همینه ولی از یه چیز میترسم از دردی که همراه خود کشی هست درواقع از خدا و جهنمش نمی‌ترسم خلاصه این سرگذشت من و تمام حرف های منه که گفتم و البته میدونم شاید تو این متمم ضدو نقیض هایی باشه ولی این تمام حرف های دلمه

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
profile-photo

باسلام

دوست گرامی دوران نوجواني همه افراد با تغییرات جدی روحی و ظاهری همراه است و این روندی کاملا طبیعی است چرا که شما باید از دوران کودکی عبور کرده و وارد دنیای جدید بزرگسالی شوید لذا هم از لحاظ ظاهری و هم روحی باید تغییراتی در وجود فرد ایجاد گردد تا فرد برای ورود به دنیای بزرگسالی آماده باشد

📌با توجه به توضیحی که دادید و با توجه به شرايط سنی که دارید مشکل شما بدشکلی هراسی یا بدشکلی بدن نام دارد

🔴اختلال بدشکلی بدن نوعی بیماری است که در آن فرد دائم در مورد نقص در ظاهر خودش فکر می‌کند؛ چنین نقصی یا جزئی است و یا حتی خیالی و اصلا وجود ندارد ؛ اما از نظر فرد، ظاهرش آن‌قدر نامناسب به نظر می‌رسد که نمی‌خواهد جلوی کسی دیده شود

📌شرایط شما هم این گونه است احتمالا در واقعیت هیچ مشکلی در ظاه تان ندارید ولی چون از ظاهر خاص کودکانه دیروز فاصله گرفته و متفاوت شده اید لذا نسبت به ظاهر فعلی و حتی نگاههای بی منظور اطرافیان حساس شده اید

📌تنها راه درمان شما مراجعه حضوری نزد روان شناس است

دارو درمانی در کنار شناخت درمانی کمک بسیار زیادی به شما می کند تا از این افکار آزار دهنده و حتی فکر خودکشی خارج شوید

اصلا مساله را شوخی نگیرید و مشکل تان را رها نکنید با مدتی پیگیری درمان این مساله اصلاح می‌شود اما در صورتی که درمان را پیگیری نکنید ممکن است اثرات آن تا بزرگسالی و تا سالهای طولانی همراه شما باشد

📌حتما نیازتان به درمان را با خانواده در میان بگذارید حتی فکر خودکشی که در سر دارید را با یکی از نزدیکان تان در میان بگذارید تا اطرافیان نیز درمان شما را پیگیری کرده و جدی بگیرند

🔴دوران بلوغ برای اکثر افراد پر تنش و پرتلاطم است و باید با مسائل آن به طور منطقی برخورد کرد پس مساله پیگیری درمان و مراجعه حضوری را جدی بگیرید

مطمئن باشید با پیگیری درمان، زندگی چهره جدیدی از خود را به شما نشان می دهد

موفق باشید 🎯🎯🎯🎯