سوال 17820

Question

سلام-من از بچگی خیلی حسرت‌ها تو دلم مونده ما تو یه خانواده پر جمعیت بزرگ شدیم با درآمد معمولی برا همین اکثر چیزا که میخواستم مثلا اسباب بازی یا لوازم تحریر و بعدها که بزرگتر شدم دوچرخه و پول تو جیبی مناسب برای دانشگاه ٬ برام فراهم نشد و از شانس من تمام نزدیکانمون وضع مالی خیلی بهتری داشتن و چیزایی که بچه های اونا داشتن من نداشتم و حسادت نه ولی غبطه میخوردم- حالا بعد سی و خورده ای سن با اینکه کار و پس انداز هرچند خیلی خیلی معمولی دارم دوست ندارم ازدواج کنم که بچم هم مثل خودم غبطه بخوره به مثلا بچه های عمو هاش چون برادر و خواهر های من همگی وضعیت مالی خیلی بالایی دارن- نمیگم کارم درسته ولی خیلی میترسم که بچم عین خودم خیلی حسرت ها داشته باشه شاید اونقدری هم ایمان و امید ندارم که بگم منم یه روز وضع مالی م مثل برادرم یا خواهرم میشه چون من یه حقوق معمولی دارم ولی اونها صدها متر زمین و منزل ٬ لطفاً منو راهنمایی کنید که شاید ازین سردرگمی و یآس نجات پیدا کنم- ممنون

مریم عطاریان · Answer

Mar Att:

باسلام

دوست گرامی مناعت طبع و حسرت نخوردن نوعی ویژگی است که پرورش دادنی بوده و البته به شدت تحت تاثیر تربیت قرار دارد

ضمن اینکه دارا بودن و داشتن امکانات زیاد ارتباط چندانی به مناعت طبع ندارد چرا که همیشه در دنیا و اطراف خود ما هستند کسانی که مال و دارایی و امکانات بیشتری دارند و اگر در اطراف و نزدیکان ما نباشند در صفحات مجازی پر است از افرادی که دائما در حال به رخ کشیدن داشته هایشان هستند و صد البته فراوانند افرادی که با وجود داشتن اوضاع خوب مالی، باز هم این صفحات را دنبال کرده و حسرت می خورند

یعنی به رخ کشیدن و حسرت خوردن یک دور باطل است که اگر در آن بیفتید انتهایی ندارد، همیشه هستند کسانی که به رخ بکشند و هستند کسانی که هر چه هم داشته باشند باز هم حواسش شان به زندگی دیگران است

به طور کلی این حجم از نارضایتی که در زندگی امروزی ما انسانهاست به دلیل همین مقایسه های دائمی خود با دیگران است بدون اینکه به داشته ها و نعمات زندگی خود توجه کنیم

افکار ناخوشایندی که در اثر مقایسه زندگی خود با دیگران در ما ایجاد می شود، باعث می شود که ذهن تیره و تیره تر شود. در بهترین حالت، این اشتغال فکری موجب بروز نگرانی و اضطراب در فرد شده که در نهایت می تواند به خستگی روانی و افسردگی منجر شود. از سوی دیگر، بیماری های روانی به بیماری های جسمی می انجامند.

لذا توصیه می کنم برای غلبه بر این حالت، اولا با افراد اشتباه که دائما در حال مقایسه خود با دیگرانند، مادی نگر هستند و کلا از زندگی ناراضی هستند، ارتباط بر قرار نکنید

📌شکرگزار نعمتهایی که دارید باشید

📌اعتماد به نفس تان را بالا ببرید و بر داشته ها و استعدادهای خود متمرکز شده و سعی در پرورش آنها داشته باشید

حتی وقتی فرزندی هم داشتید باید این نه گونه تربیتش کنید که عزت نفس بالایی داشته و همیشه قدردان داشته های خودش بوده و دائما نگاه‌ش به زندگی دیگران نباشد حتی اگر دیگران چیزهای بهتری داشته باشند

📌فراموش نکنید قدری حسادت و حسرت در وجود انسان طبیعی است به این علت که خودش را رشد و پرورش دهد و به جلو حرکت کند لذا از این احساس منفی، استفاده مثبت کنید

موفق باشید 🎯🎯🎯🎯

دکتر فرزانه باکتریا · Answer

باسلام
نگرانی شما قابل درک است ولی اگر کمی به گذشته خود فکر کنید شاید نداشتن امکانات رفاهی به اندازه عدم توجه والدین و محبت کردن آن ها باعث احساس حسرت شما شده است.

در حال حاضر تعداد بچه ها کمتر است و شما می توانید با وقتی که با فرزندتان می گذرانید و همدلی که با او در موقعیت های دشوار زندگی می کنید یکی از بهترین پدرها شوید.

شما از دور به زندگی ها نگاه می کنید. خوشبختی به دارایی ها نیست. خیلی از بچه های که در کودکی همه چیز داشته اند از عدم حضور والدین شاکی هستند.

شما نهایت سعی خودتان را بکنید تا پدر خوبی باشید. اگر خودتان دوست دارید پدر باشید با این نگرانی ها خودتان را از این نعمت محروم نکنید. حضور فرزند به زندگی شما هدف می دهد. موفق باشید

سوال 17820

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها