سوال 17844

با سلام

ضمن تاکید بر نکاتی که خانم دکتر باکتریا در پاسخ به سؤالتان فرمودند، به نکته ای اشاره میکنم. یکی از بهترین زمانهایی که ما میتوانیم به زوایای روحی خودمون پی ببریم و به عبارتی به خودشناسی برسیم، زمانی که کنترل کامل شرایط در دستان ما نباشد، همانند شرایطی که شما الان در آن قرار گرفتید.

در این مواقع، به افکار خودآیند، قضاوتها نسبت به خود و احساساتی که با آنها مواجه می شوید، دقت کامل داشته باشید و به ارزیابی دست بزنید. بدین طریق میتوانید به آسیب پذیری خود پی ببرید. سوالهایی از خود بپرسید و به دنبال جواب باشید. به عنوان مثال از خود بپرسید:

وقتی به پیام جواب نداد چه فکری به ذهنم رسید؟ چه قضاوتی نسبت به او کردم؟ آیا مشابه این رفتار رو قبلا داشتم؟ اون موقع چگونه از پس ماجرا برآمدم؟ احساساتم چی بود؟ الان نسبت به خودم چه قضاوتی دارم؟ آیا خودم رو حقیر فرض میکنم که من لایق نبودم؟ وقتی جوابم رو نداده، چه احساسی به سراغم اومده؟ خشم، حقارت، ناامیدی، ناارزشمندی؟ مشابه این احساس رو قبلا کجا و با چه فردی تجربه کردم؟ واکنشم چی بوده؟ آیا اگه این رابطه قطع بشه، دچار سوگ میشم؟ قبلا تجربه سوگ داشتم؟ و...

پاسخ و ارزیابی پاسخها شما رو در خودشناسی و شناخت شخصیت خودتون کمک خوبی خواهد کرد.

باسلام
بعد از یک ماه آشنایی طبیعی است که دلیل تغییر رفتارش را ندانید ولی حدس زدن راه درستی برای تحلیل رفتار نیست.

شما می خواهید این فرد را برای یک عمر زندگی مشترک انتخاب کنید پس باید بتوانید علت تغییر رفتار را بپرسید و انتظار و احساستان را به درستی انتقال دهید.

مهارت ارتباط موثر را یاد بگیرید و طبق آن و با لحنی بسیار منطقی و آرام احساس نگرانی خود را ابراز کنید.

اگر با توجه به حدسیات خود عکس العمل نشان دهید و این حدس( بخاطر تحقیق تغییر کرده)غلط باشد هر کدام دچار سوء تفاهم می شوید و بدون اینکه واقعا شناختی شکل گرفته باشد از یکدیگر دلخور می شوید.

با جمله ای که با ضمیر «من» شروع می شود احساستان از رفتار های اخیر را جویا شوید . جمله ای که ابتدای آن ضمیر « تو » می آید باعث ایجاد احساس بازخواست می شود.

شاید حدس شما اشتباه باشد . پیش داوری نکنید. موفق باشید