سوال 17873

با سلام

از راهنمایی های ارزشمند سرکار خانم عطاریان که در پاسخ خودشان ارائه کردند استفاده کنید.

اجازه دهید عرض کنم که از فرمایشات شما دو نکته رو درک میکنم. اول اینکه همسرتون نسبت به برخی رفتارهای خانواده شما معترض هست و گمان میکنه که آنها با تبعیض به شما رسیدگی میکنن و دوم اینکه مسائل خصوصی زندگی شما رو به خارج از خانه میکشاند.

به نظر میرسه که نکته اول از انتظارات و توقعات ایشون ناشی میشه و با کنار هم گذاشتن وضعیت موجود با انتظارات، زبان به شکایت و اعتراض باز میکنه. نکته دوم هم شاید حربه ای باشه برای تأمین انتظارات و اجابت شما و خانواده تان برای برآورده کردن انتظاراتش.

از مجموع دو نکته بالا میشه نتیجه گرفت که محور اصلی، انتظارات ایشون است که باید به تعادل برسه و دست از توقعات زیاده خواهانه بردارد.

از بهترین راه حلها این میتونه باشه که با جرأت ورزی، با ابشون به گفتگو بنشینید و در مورد انتظارات بجا و بی جای ایشون صحبت کنید و در نهایت به توافق فیما بین برسید. (گفتگوی صمیمانه، مسالمت آمیز و همدلانه) البته لازم نیست توافقات همیشه تماما به نفع یک طرف باشه بلکه منافع حداکثری هر دو طرف تامین بشه.

در صورت عدم تحقق گفتگوی مسالمت آمیز، راه بعدی اینه که از دیگران کمک بگیرید. مانند مشاور زوح درمانگر، ریش سفید و عاقل فامیل.

و در صورت عدم تحقق دو راه پیشین و اینکه ممکنه ایشون اهل همدلی و توافق با شما نباشند، کمی کار سخت میشه. اما شما میتونید از راه سومی بهره ببرید. اسم این راه رو میذاریم «گفتگوی ساندویچی».

آقایان عاشق تأیید و اعتراف به قدرت از سوی همسرشون هستن. در گفتگوی ساندویچی، حرف اصلی خودتون را با جملات تأییدی و اعتراف به قدرت، بپیچید و ساندویچ کنید. مثل این جمله: «عزیزم میدونم که تو همیشه به دنبال خوشبختی زندگیمون هستی و چیزی که به زندگیمون لطمه بزنه ناراحتت میکنه اما من دوست دارم که در این تلاش تو، آرامش و احترام به خودم و خانواده ام وجود داشته باشه و البته اگه موقعی هم مسئله ای پیش اومده، بدون دلیل و غرض ورزی از طرف تو و من بوده و هر دو مون عاشق هم هستیم.»

به هر ترتیب باید مسیر گفتگو برای همیشه باز بمونه و با توزیع زمانهای گفتگو بر اساس موقعیت و موضوع مناسب، مسائل رو بین خودتون حل کنید.

باسلام

دوست گرامی چقدر بهتر بود در مورد جزئیات کمک‌های خانواده تان مثال‌هایی میزدید تا بهتر متوجه منظورتان شوم اما در کل برداشت من این است که رقابتی تنگاتنگ میان همسر شما و خواهرتان ایجاد شده به طوری که هر دو طرف خصوصا همسر شما و همسر خواهرتان حالت طلبکارانه به خود گرفته اند

📌البته یک طرفه نباید قضاوت کرد و باید صحبت‌های این دو فرد را هم شنید اما چند توصیه کلی دارم👇

📌تا جایی که امکان دارد با والدین تان صحبت کنید تا اگر کمکی به خواهرتان می کنند این مساله پنهان بماند یعنی قدری بر سیاست و رازداری خود بیفزایند

📌خیلی از حمایت‌ها کلا قطع شود، حمایت زمانی دلچسب است که ایجاد کننده آرامش باشد، وقتی صرفا باعث اختلاف و طلبکاری می‌شود پس منطق حکم می کند که قطع شود

📌حتما پیرامون دو نکته بالا که گفتم با والدین تان دوستانه صحبت کنید و آنها را با کمال احترام مجاب کنید

📌در مورد صحبت‌های اخیر همسرتان و همسر خواهرتان، نمی گویم مستقیم حرفی بزنید اما غیر مستقیم حتما به ایشان متذکر شوید که حد و حریم زندگی مشترک برای تان خیلی مهم است و اگر ایشان از این حد پا را فراتر بگذارد قطعا باعث ناراحتی و کدورت می‌شود

📌خواهرتان هم باید برخوردی مشابه شما با همسرش داشته و البته حتما از آرامش حفظ شده و حرمتها زیر پا گذاشته نشود

📌یک سری از کمک‌ها مستقیم در برابر همسرتان از پدر و مادرتان قبول نکنید بگذارید همسرتان متوجه شود که این کمکها صرفا لطف است و وظیفه نیست

📌هم خودتان و هم خواهرتان،. باید موضعی محکم تر و منطقی تر بگیرید و صدالبته با حفظ احترام و آرامش خانواده، اجازه صحبت‌های طلبکارانه به همسرانتان ندهید مثلا بگویید دیگر حق قبول کردن فلان کمک را نداریم چون خلاف مناعت طبع خانواده ماست ما نیازی به فلان کمک نداریم و.،..

قدری برخوردهای مقتدرانه و توام با احترام از این سبک رفتارها می کاهد

🔴کمک گرفتن از یک شخص سوم بسیار مفید است این فرد می‌تواند مشاور باشد چون بی طرف است لذا حتما به اتفاق همسرتان یکی دو جلسه مراجعه حضوری نزد مشاور خانواده داشته باشید

موفق باشید 🎯🎯🎯🎯