سوال 17901

Question

سلام وقت بخیر. من تو یه محله شلوغ و متاسفانه پر زد و خورد زندگی میکنم یادمه از بچگی تا نوجوانی زیاد دعوا میکردم که تو اکثرش من شروع کننده نبودم فقط چون حرف زور رو پذیرا نبودم درگیری شروع میشد الان که دیگه سرکار و شغل خودم هستم دیگه دعوا و مشاجره ندارم ولی بر اثر همون استرس ها و مشاجرات کودکی و نوجوانی خیلی زود عصبانی و ناراحت میشم و به شدت رو خانواده حساسم ولی متاسفانه والدین من حتی اگه تو محله ای که هستیم توهینی بهشون بشه از من مخفی میکنن که یه وقت من عصبانی نشم بدون اینکه ذره ای به غرور من و تعصب من احترام بزارن و دوبار که بعد چندین ماه فهمیدم که به پدرم توهین لفظی کردن و بمن نگفتن حداقل سه روز با نهایت عصبانیت و کینه زندگی کردم و به شدت احساس تحقیر کردم جوری که روزی چند ساعت به کیسه بوکس با قدرت تمام ضربه میزدم ولی خشمم آروم نمیشد بعد از اون فهمیدم که شاید اگه ازدواج کنم به مشکل برخورد کنم. راهنماییم کنید که آیا تعصب من و یا پنهان کاری والدینم درسته و راهکارش چیه که دیگه اینجوری نشم؟ در ضمن هیکل بسیار درشتی دارم و سالهاس ورزش میکنم و غذای پرکالری و پر حجم می‌خورم آیا این هم تو عصبانیت و از کوره در رفتن من نقش داره؟ متشکرم.

دکتر فرزانه باکتریا · Answer

باسلام
شما در کودکی هر اختلافی را با مشاجره حل کرده اید و مهارت ارتباط موثر و مهارت حل مسئله را یاد نگرفته آید.

تا حالا فکر کرده آید چرا دیگران از شما اتفاقات را پنهان می کنند؟

شاید داد و بیداد شما نه تنها به آنها احساس آرامش نمی دهد بلکه از این قلدر بازی و بی آبرویی آنقدر ناراحت می شوند که حاضر هستند بی احترامی دیگران را تحمل کنند ولی شما را وارد جریان نکنند.

این چه غیرت و تعصبی است که دیگران از آن سودی نمی برند . اگر غیرت برای شما یک مفهوم مثبت است چرا با دعوا و عصبانیت آنرا نشان می دهید؟

بنظر می رسد شما دوست ندارید کسی روی حرف شما حرف بزند و از اینکه دیگران از شما بترسند احساس رضایت می کنید ولی باز ناراحت می شوید چرا از شما پنهان می کنند؟

غرور و تعصب را یکبار معنی کنید. پدر شما نیاز به قیم ندارد. دوست دارد رفتار پسرش باعث سربلندی اش باشد نه سر شکستگی.

مسلما اگر تغییر نکنید در ازدواج با همسر و خانواده اش دچار مشکل میشوید. چون خود را محقق می دانید با هر چیزی که غرور شما را جریحه دار می کند با خشونت پاسخ دهید بدون اینکه به پیامد آن فکر کنید.

شاید تجربه دوران کودکی یا خورد و خوراک و درشتی هیکل شما باعث شده تنها از خشونت و پرخاشگری برای حل اختلافات استفاده کنید. ولی برای اینکه رفتاری ادامه پیدا نکند باید ابتدا خودتان اشتباه بودن آنرا بپذیرید. به دیگران حق دهید و راههای دیگری برای حل مشکل پیدا کنید.

به افکار و خودگویی های خود دقت کنید رفتار دیگران را چگونه تفسیر می کنید؟ برای اینکه خشمتان را کنترل کنید باید بتوانید تفسیری که باعث می شود به خودتان حق بدهید را پیدا کنید.

شاید نیاز باشد با کمک یک روان‌شناس مهارت های زندگی خصوصا مهارت کنترل خشم، ارتباط موثر و مهارت حل تعارضات را یاد بگیرید. موفق باشید

سوال 17901

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها