ناشناس

سوال 18040

سلام من تقریبا اکثر اوقات روز رو فکر و خیال میکنم زندگیمو غصه و ناراحتی ورداشته به این فکر میکنم که ۳۸ سالم شد و با اینکه ده سال کار میکنم ولی چون شغل مناسبی انتخاب نکردم نتیحش شده یه حقوق ناچیز در قبال زحمت و استرس زیاد اونم زیر نظر مدیر بیسواد و عقده ای که فقط روانمو داغونتر کرده .چهار سال پیش سه تا از دوستام شروع کردن برای مهاجرت بمنم خیلی اصرار کردن که شروع کنم ولی نکردم الان اونا سه چهار ماهه که رفتن . زندگیم تو خانوادمم پر از چالش و درگیری .اطرافیان و هم سن و سالهای من تو بهترین شرایط زندگین حالا یا شغل خوب یا همسر پولدار و یا پدر پولدار .میگن ظاهر زندگی اونارو نبین ولی حتی اگه تو زندگیشون هم با مثلا همسرشون مشکل داشته باشن حداقل اینکه پولدارن و مدیر عقده ای بالاسرشون نیست .من نه تو محل کار آرامش دارم نه تو خانواده .مجردم هستم هیچیم ندارم به یه بی تفاوتی و خلسه عمیق رسیدم نه پول می‌خوام نه ازدواج فقط دوست دارم آرامش داشته باشم که تو خونه اختلاف پدر و مادر م و دعواهای روزانشون ارامشو گرفته و تو محل کار هم مدیر بالاسری . کارمو سه بار عوض کردم ولی هر دفعه بدتر از قبل . ورزش میکنم و سعی میکنم فکر نکنم ولی نمیشه .هر از چند گاهی خبر موفقیت هم سن و سالهای خودمو که می‌شنوم که مثلا زن گرفتن یا درآمد بالا دارن بیشتر داغونم می‌کنه که البته شرایط الآنم ۹۹ درصد خودم مقصرم---لطفا راهنمایی کنید هرچند که امیدی چندانی ندارم به بهبود وضعیت م

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

3 پاسخ
profile-photo

باسلام
وقتی از شرایط زندگی ناراضی هستید فکر کردن و خودتان را سرزنش کردن هیچ تغییر در شرایط ایجاد نمی کند.

همه ما افسوس گذشته و کارهایی که می توانستیم انجام بدهیم و نداده‌ایم را می خوردیم. ولی متأسفانه هیچ چوب جادویی وجود ندارد تا با تکان دادن آن زمان را به عقب برگردانیم.

دو راه وجود دارد یا برنامه ریزی قدم به قدم برای تغییر یا پذیرش شرایط .

برای تغییر می توانید برای تغییر شغل، یاد گیری مهارت جدید، جدا شدن از خانواده و ....... برنامه ریزی کنید.

فرق برنامه ریزی و فکر کردن عمل و پیدا کردن امکانات و موقعیت‌های جدید است تا قدم به قدم شما را به رسیدن به هدفتان کمک کند. وام گرفتن، تغییر شهر یا ...... کارهایی است که شما را به تلاش وادار می کند.

اگر کار و تلاش جدی انجام ندهید و فقط غر بزنید بقیه عمر را با حسرت می گذرانید.

اگر به این نتیجه رسیده اید که تمام تلاش خود را کرده آید پذیرش را انتخاب کنید تا حداقل از نظر روح و روان آرامش داشته باشید. موفق باشید

سلام وقتتون بخیر، مقایسه و یا رقابت دیگران تا حدی خوبه که شما رو به تلاش بندازه بیشتر از اون سودی براتون نداره.

نه اینکه بشینید غصه گذشته رو بخورید حداقل سعی کنید اشتباهاتتان رو تکرار نکنید و ناامید نباشید .

همه افراد تا زمانی که خودشون کسب وکار مستقلی نداشته باشن زیر نظر مدیر کاری میکنن فراز ونشیب کاری رو دارن .سعی کنید مقاومت خودتون رو افزایش بدید و مهارت سازش با اونهارو هم کسب کنید .

مشکلات بزرگی دارین!ولی چند تا چیز را در نظر داشته باشین.

۱.اوضاع شما خیلی بهتر از خیلی ها هست!

۲.دنیا محل آزمایش است!(سعی کنید عاقبت بخیر از دنیا بروید!)

۳.من از زندگی این طور یاد گرفتم که « مرغ عاقل چون به دام افتد تامل بایدش »رابطه‌تون با خدا تقویت کنید،به آل الله توسل کنید!

۴.خدا قصد اذیت بندگان را ندارد(در هر بلایی ،رشدی هست!سعی کنید به اون رشد برسید!)