سوال 18120

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم صل علی محمد و ال محمد

عرض سلام و تشکر از لطفتون. بزرگترین عید خداوند یعنی عید غدیر را هم به شما و همه مردم جهان تبریک می‌گویم🌹

بنده کارشناس امور دینی نیستم و به عنوان یک دوست دیدگاه خود را می‌گویم. به نظر بنده خداوند مهربان ما را خلق نکرده است که عذاب نشویم، بلکه جهنم از این بابت خلق شده که نبودنش غیر عادلانه است. ما نه‌تنها برای جهنم نرفتن خلق نشده‌ایم، حتی صرفا برای بهشت رفتن نیز خلق نشده‌ایم. هدف ما از وارد شدن به این دنیا نزدیکی هرچه بیشتر به خداوند و کسب آمادگی‌های لازم برای بهره‌مندی هرچه بیشتر از لذت ملاقات خود اوست. بهشت لذت بخش است ولی به تنهایی جواب روح بینهایت طلب انسان نمی‌باشد. می‌توان آن را به عنوان یک هتل یا فرش زیر پا تصور کرد که مقدمه‌ای لذت‌بخش است برای لذت و پاداش اصلی که همان ملاقات پروردگان عالمیان است (البته نه با چشم سر). ما فقط برای رسیدن به خود خدا خلق شده‌ایم و جواب روح بی‌نهایت طلب انسان تنها حقیقت بی‌نهایت بزرگ و زیبا و لذت‌‌بخش عالم وجود یعنی خود خود خود خداوند است. خدایی که با هر بار ملاقات او در بهشت، ما می‌گوییم که من پیش از این خدا را نمی‌شناختم و این خدایی که اکنون ملاقات کردم را تا کنون ندیده بودم. خداوندی که بینهایت بزرگ و لذت‌بخش است و در تمام مدت زندگی جاودانه ما در بهشت برین، لذت ملاقاتش برای ما تکراری و ملالت‌آور نخواهد شد.

سخنی دیده‌ام از حضرت امام صادق (علیه السلام) که فرموده‌اند: ✨به خدا قسم احدی از شما به دوزخ نمی‌رود، پس برای رسیدن به درجات (بهشت) با یکدیگر رقابت کنید (فَتَنافَسوا فِی الدَّرَجات)✨

به نظر بنده معنای این حدیث این است که افرادی که واقعا شیعه باشند در قیامت حسابشان پاک شده و در نهایت بهشت جایگاه ابدیشان خواهد بود. اما باید برای درجات بهشت با یکدیگر مسابقه دهند. ✨السابقون السابقون، اولئک المقربون✨. از یکی از علمای بزرگ مطلبی را شنیدم با این مضمون که: در شهر بسیار کوچک و کم ارزشی مانند تهران برای ما مهم است که منزل موقت ما پایین شهر باشد یا بالای آن، ولی در بهشتی که فقط عرضش به اندازه عرض سماوات و ارض است برای ما مهم نیست که منزل ابدی ما نزدیک خانه حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام) باشد یا نباشد؟!! درست است که با وارد شدن به بهشت حسرت‌ تمام کوتاهی‌های گذشته‌ از بین خواهد رفت (برخلاف روز قیامت که یکی از سخت‌ترین عذاب‌هایش همین حسرت است)، ولی آیا فرقی نمی‌کند که ما (به عنوان مثال) هر روز به ملاقات ائمه اطهار (این ابواب رحمت الهی که بهترین لقاء الله جز به واسطه آنها رخ نخواهد داد) برویم یا اینکه (دربهشت) خدایی نکرده هر از چندصد سال توفیق ملاقات ائمه اطهار و خداوند بزرگ را پیدا کنیم؟!!

بنابراین شاید بهتر باشد بجای آرزوی مرگ، از خداوند درخواست هدایت و کمک الهی در جهت تقرب هرچه بیشتر به خودش را بنماییم. الا شهادت. به نظر بنده شهادت پایان مسابقه قرب الی‌ الله نیست، بلکه مانند بال‌هایی است که خداوند عزوجل به بنده صادق و مخلص خود هدیه می‌فرماید تا با سرعت بیشتر و مفسده کمتر به سوی خودش پر بکشد. از دید این حقیر بهترین راه بیشترین تقرب به خدا شهید شدن است.

با تشکر فروان🌹

سلام عیکم

عید غدیر مبارک باشه

شما خیلی انسان خاصی هستید(ایمان خوبی دارید)!ولی یک بخش ایمان این که مومن دوست داره مدت زیادی در دنیا بمونه تا ایمان‌اش را بیفزاید و اعمال خیر انجام دهد!

در جایی دیدم که امام معصوم این طوری دعا می‌کردند:«در این فراز از دعای نورانی مکارم الاخلاق می‌فرماید: بارالها! عمر مرا تا زمانی که صَرف طاعت تو شود طولانی کن و هرگاه عمرم چراگاه شیطان شود، جانم را بگیر و به سوی خود ببر پیش از آن که دشمنی تو به سوی من شتابد یا خشم تو بر من استوار گردد.»

ان شاء الله خداوند عاقبت همه‌مون ختم به خیر بکند!