سوال 18155

با سلام

از اونجایی که توصیف کاملی نداشتید میشه در مورد فرمایشاتتان به چند نکته مهم اشاره کرد و تفکیک بین حالات قابل توجه هست.

اول ایتکه فردی که به اصطلاح خجالتی و کم رفت و آمد هست ممکنه در عرف مردم عادی باشه ولی انتظارات شما رو در پر جنب و جوش بودن برآورده کنه.

دوم اینکه ممکنه کم رفت و آمدی اونقدر قابل توجه باشه که خارج از عرف و معمول باشه در حدی که نشانه های اختلال اسکیزویید (واهمه از حضور در اجتماع) و یا اختلال اجتنبابی (ترس از انتقاد مانع حضور در اجتماع میشه) وجود داره. در این حالت توصیه میشه که قبل از ازدواج، مراحل درمانی طی بشه.

سوم اینکه درونگرایی مانع از حضور زیاد در اجتماع میشه. این یک صفت شخصیتی است و با راهنمایی و دستورالعملهایی قابل کنترل و اصلاح است. اما اگه شما بسیار برونگرا هستین، درونگرایی نامزدتتان ممکنه در آینده قدر ی براتون ناراحت کننده باشه. اما با تعادل میشه به نفاط مثبتی رسید.

چهارم اینکه شاید نوع کم رفت و آمدی براساس سنت و باورهای قومیتی باشه. لذا مناسبه که با موارد مشابه اطرافیان و توضیح از خود ایشان، کنکاش بشه.

بنابر این قبل از هرگونه تصمیم، خوبه که هم وضعیت برونگرایی خودتون و میزان رفتارهای انزواطلبی نامزدتون یررسی و تعریف بشه.

از تصمیم گیری عجولانه قبل از بررسی کامل، لطفا خودداری کنید.

باسلام

شما قبل از عقد چه شناختی از همسرتان داشته اید و چرا به درونگرایی و خجالتی بودن او قبل از عقد توجه نکرده اید؟

در همین ملاقات های کوتاه چه شناختی پیدا کرده اید؟ بعیر از خجالتی بودن چه ویژگی های مثبتی دارد که با انتظارات شما از یک همسر تطابق داشته باشد؟

اگر نتوانید مشکلات ارتباطی را در این مرحله حل کتید مسلما در آینده دچار مشکل خواهید شد.

ابتدا سعی کنید مشکل را با خودش و در مرحله بعد با خانواده در میان بگذارید.

اگر تغییری ایجاد نشد برای مشاوره اقدام کنید و در نهایت درباره جدایی تصمیم بگیرید. باید مطمئن شوید همه راه حل ها را امتحان کرده اید ولی تا مشکل حل نشده وارد زندگی مشترک نشوید.

شاید بعضی ها پیشنهاد دهند بعد از شروع زندگی مشکلات حل می شود. ولی حداقل در این مورد می توان گفت سالی که نکو است از بهارش پیدا است. موفق باشید