سوال 18367

با سلام

خواهر محترم، ضمن توجه به توصیه های سرکار خانم عطاریان، به نظر میرسه که نقطه عطف فرمایشات شما همانطور که خودتان هم اشاره کردید، «بدبینی» است که برایتان به وجود اومده. بیایید روی یک فرضیه ای بررسی انجام بدیم. فرضیه این میشه: «من بدبینم به این که شوهرم با عدم کنترل چشم، مرتکب خطا و گناه بشه» حالا باید بگیم که این «بدبینی» چقدر معتبر هست؟

برای رسیدن به میزان اعتبار بدبینی، معمولا باید دنبال «شواهد تأیید کننده» گشت. یعنی اینکه آیا قرائن، دلیل و شواهدی وجود داره که شوهرتان مرتکب خطا، گناه و ارتباطات فرازناشویی شده باشه؟ یا مثلا قبلا چقدر پیش اومده که شوهرتون با دیدن زنان دیگر، اقدام به ارتباط گیری با آنها کرده باشه؟

آیا شواهد تأیید کننده ای که مستند و واقعی باشه دارید؟ اگه نه، حداقل در فرمایشاتتان یک «شاهد رد کننده» رو بیان کردید. فرمودید که شوهرتون برای اینکه مرتکب گناه نشه، به جاهای شلوغی که زنان غریبه حضور دارند نمیرود.

پیشنهاد میکنم که دنبال «شواهد رد کننده»ای که فرضیه بالا رو رد میکنند باشید تا قوت و اعتبار «بدبینی» خودتون رو بتونید زیر سوال ببرید و بی اساس کنید.

اما نکته دیگری که وجود داره اینه که این «بدبینی» از چه نوع افکاری سر میزنه؟ برای رسیدن به جواب این سوال، به «خطاهای شناختی» اشاره میکنم. خطاهایی که مغز برای خودش می بافه و در عمل به تصمیم گیری و ادامه فکر کردن صدمه میزنه. خطای «فاجعه سازی» و خطای «فیلتر منفی».

در این جریان، مغز با دیدن یک رفتار که برایش ناخوشایند هست، اقدام به بزرگ نمایی میکنه و از اون رفتار فاجعه میسازه تا اعلام کنه که یک خطر بزرگ در پیش رو هست (افراطی فکر کردن). و سپس با نادیده گرفتن نقاط مثبت رفتارهای شوهرتون فقط به نقاط منفی توجه میکنه که خطای فاجعه سازی رو در ذهن و افکار به ثبات برسونه.

اگه تحلیل فرضیه ای که عنوان کردیم درست باشه، سعی کنید از رفتار شوهرتون فاجعه نسازید و به صفات و اقدامات مثبت شوهرتون توجه بیشتری داشته باشید و همیشه پیش خودتون تکرار کنید تا زهر صفت منفی که در ذهنتان قرار داره، گرفته بشه.

باسلام

دوست گرامی نکته اولی که باید متذکر شوم این است که حساسیت زیاد به خرج ندهید، اگر بخواهید دائما درگیر این باشید که نگاه همسرتان کدام طرف است، دارد چکار می کند؟ آیا کنترل نگاه دارد؟ و.... فقط دنیا را به کام خودتان تلخ می کنید

📣متاسفانه اوضاع حجاب در کشورمان خوب نیست و این مساله به شدت امنیت روانی خانواده ها را تحت تاثیر قرار داده ولی فعلا چاره ای نیست جز کنترل نگاه در مردان و از طرف دیگر خودداری از واکنش افراطی در همسر

📌برای دوام زندگیتان ، در مورد چشم چرانی او در کمال آرامش صحبت کنید . احتمالا او این قضیه را انکار می کند ، شما در این هنگام باید قانون های تازه وضع کنید و انتظارات تان را با او در میان بگذارید و در این موارد با او به توافق برسید و به او بگویید اگر این توافق نامه را زیر پا بگذارد رفتار جدی تری در پیش می گیرید. برای مثال صحبت کردن دائمی ایشان در مورد زنان دیگر اصلا کار درستی نیست چرا که صرفا باعث ناراحتی و از بین رفتن اعتماد به نفس شما و از طرف دیگر درگیری ذهنی زیاد ایشان نسبت به این مساله می گردد لذا به ایشان تذکر دهید که علاوه بر اینکه باید از نگاهش مراقبت کند باید مراقب گفتارش هم باشد

📍برای اینکه بیشتر شما را درک کند از ایشان بپرسید 👇

🎤اگر من دائما از زیبایی و خوش تیپی و جذابیت مردان غريبه صحبت کنم احساس تو چیست؟ آیا ناراحت نمی‌شوی؟ احساس نابسندگی نمی کنی؟ و...حتما در این مورد نظر ایشان را با آرامش پرسیده و ایشان را به چالش بکشید تا در عملکردشان تجدید نظر کنند

📌باز این نکته را متذکر شوم که در کل فرایند ارتباط با همسرتان در این رابطه حتما خونسرد و آرام باشید و اصلا واکنش هیجانی ندهید

📍مراجعه حضوری نزد روان شناس به اتفاق یکدیگر را هم توصیه می کنم

❤️در ضمن داشتن میل جنسی زیاد در اوایل ازدواج بسیار طبیعی است پس جای هیچ نگرانی نیست فقط سعی کنید کیفیت این رابطه برای هردوتان مطلوب باشد

موفق باشید 🎯🎯🎯