سوال 184164

با سلام
دوست محترم
مقدمتا عرض می كنم، دعا و زیارت به معنای خواندن كسی و یا به حضور رفتن و ملاقات كردن است.
زیارت كردن پیشوایان و بزرگان دین نیز به همین معنی است یعنی خواندن و به حضور رفتن. بقیه كارها از جمله آداب است كه برخی ماثوره یعنی از احادیث به ما رسیده اند و برخی توسط فقها تنظیم شده اند.
ادعیه ماثوره دارای آداب خاصی(زمانی، مكانی) می باشند.
مثلا:
زیارت عاشورا: در روز دهم محرم تجویز شده و بعد از هر نماز واجب...
دعای سمات: در ساعات آخر روز جمعه قرائت آن، وارد شده است.
دعای توسل: برای اجابت امور مهمه خواند می شود و زمان خاصی ندارد.
زیارت جامعه كبیره: مخصوص مشاهد شریفه است.
زیارت آل یاسین: از امام عصر ارواحنا فداه نقل شده: هرگاه بخواهید توسط ما به خدا توجه كنید، بخوانید.
رعایت آداب مربوطه به هر دعا و زیارت افضل است اگر چه در هر مكان و هر زمانی می توان آن ها را خواند و برای استجابت دعا شرط نشده است بلكه بستگی به احوال خاص و عام دارد.
البه احوال عام هم داریم(برای استجابت دعا)
امام صادق علیه السلام فرمودند:
دعا را در چهار وقت بخوانید: هنگام وزیدن بادها، هنگام ظهر(برطرف شدن سایه ها) هنگام فرو نشستن باد، هنگام ریختن خون مسلم و مومن، چرا كه در این احوال درهای آسمان باز است... و یا حین بارش باران.
و احادیث فراوانی كه در این زمینه وارد شده است.
اصول كافی ج 4 با ترجمه فارسی(ص 226)
پایدار باشید.
از نظر و یا پیشنهاد شما استقبال می كنیم.
دفتر پژوهشی وتر