ناشناس

سوال 18468

<p class="paragraph"> چرا یزید با امام حسین دشمنی داشت و او را به شهادت رساند؟ </p><p class="paragraph"> امام حسین تا جایی که در تاریخ آمده هیچ قدرتی نداشت و در جنگ هم جز خاندانش کسی از او حمایت نکرد پس علت ترس از قدرت رسیدن و بیعت نکردنش نمی تواند باشد چون خطری برای حکومت نداشت. ضمن اینکه یزید فردی قدرتمند و صاحب حکومت بوده... آیا اینکه گفته می شود امام حسین زنی بنام ارینب را که از یزید فرار کرده بوده و پناه داده و دشمنی ایجاد شده بوده و پایه انتقام و شهادت بوده صحت دارد؟ </p><p class="paragraph"> به نظرم چیزی که گفته شده اینک علت بیعت نکردن امام حسین است یا دشمنی با خاندان پیامبر باشد نمی تواند منطقی باشد چون مثلا می توانست امام حسین را تبعید کند یا زندانی کند که دشمن تراشی هم نکند علت حتما چیزی بوده که عقل و منطق را از یزید گرفته! </p><p class="paragraph"> ضمن اینکه معاویه به زن امام حسن پیشنهاد ازدواج و خوراندن سم داد.. و باعث شهادت امام حسن شد پس همیشه پای یک زن وسط بوده است. </p>

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ

با سلام و درود

فلسفه قیام عاشورا که در عین واضح بودن، بسیار مفصل است و در این مقال نمی گنجد؛ لذا خیلی خلاصه و اشاره ای مطالبی را عرض می کنم.

در ابتدا عرض کنم آن طور که شما تصور کرده اید نیست؛ یزید دستور داده بود یا بیعت از امام بگیرند و یا ایشان را به قتل برسانند؛ و امام حسین علیه السلام برای حفظ دین الهی، با چنین فرد فاسدی بیعت نکردند و راه جهاد را انتخاب کردند.

توضیح:

معاویه در عین دشمنی با دین و خاندان پیامبر، ظاهرساز و فریبکار بود لذا در ظاهر، آداب دینی را رعایت می کرد و با همین حربه، مردم را فریب داد و امام حسن علیه السلام نتوانستند این مردم را برای جهاد با معاویه، بسیج کنند لذا طبق مصالحی و برای حفظ اسلام، صلح کردند.

امام حسین علیه السلام نیز تا امام حسن زنده بودند، از امام خود تبعیت کردند تا این که امام حسن به شهادت رسیدند و پس از مرگ معاویه هم یزید بر حکومت نشست.

یزید فردی بسیار فاسد بود و اصلا ارزش های دینی را رعایت نمی کرد و بطور علنی و آشکارا، به شراب خواری و... می پرداخت و با دستورات اسلام مخالفت می کرد. این شرائط برای مردم هم آشکار شده بود و بی بندوباری و فاسد بودن یزید را همه فهمیده بودند. لذا شرائط به گونه ای نبود که بتوان با چنین کسی، صلح کرد.

از طرفی او امام حسین علیه السلام را مجبور به بیعت کرد یعنی یا بیعت یا کشته شدن؛ امام از توطئه او آگاه شدند و به مکه پناه بردند. آن جا محل امن الهی است و همه مسلمانان موظف هستند این حریم امن الهی را حفظ کنند و در آن جنگ و کشتاری راه نیندازند و حتی حیوانات و حشراتی هم که در مکه هستند، کشتن آن ها در حال احرام و مناسک حج، حرام است.

امام به مکه پناهنده و برای اعمال حج، محرم شدند ولی با خبر شدند که یزید، قاتلینی را برای کشتن حضرت به مکه فرستاده و می خواهد در حین ایام حج، این کار را انجام دهند.

امام حسین علیه السلام برای حفظ حرمت مکه و خانه خدا، حج خود را زودتر تمام کردند و از مکه بیرون آمدند.

نمی توانستند به مدینه بازگردند، لذا به سوی کوفه رفتند چون مردم از ایشان دعوت کرده بودند ولی راه کوفه را بستند و نهایت مسیر ایشان به کربلا ختم و سپاهیان یزید که برای کشتن امام و یارانشان، آمده بودند....

اما آن داستان «ارینب»؛ از نظر تاریخی و روایی چنین داستانی واقعیت ندارد و بی اساس است.

واقعه کربلا آنقدر دلائل واضح و آشکاری دارد که هر اهل دقتی را قانع و مجاب می کند.

پیروز باشید.