سوال 18494
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
2 پاسخالسلام علینا و علی عباد الصالحین.
حالا این مطلبی که می‌گوید از کتابی که نمی‌دونید و دیگر منبع اون را که اصلا نمی‌دونید،ننوشته بود به کنیز‌اش رسید یا نه!
شما باید اثبات گر می‌شدید!
یک زن به خاطر وعده هایی شوهر خودش(امام حسن علیه السلام) را کشته است!
حالا «این موارد ارتباط با زن»و «انتقام گیری به شیوه معاویه»را وجود عینی بخشیدی؟
شما بدرد پیدا کردن نقاط پنهان تاریخ می‌خورید؟
به نظر من این سبک تاریخ نگاری ها از دل مریض افرادی که از انسانهای آزادی خواه و جنبش آزادی خواهی می‌ترسند!
مبارزه با ظلم و شعار «مرگ با عزت بهتر از زندگی با ذلت است» چه ایرادی دارد؟جالب بدونید برای همه انسان های آزادی خواه ،همه‌اش همین حرف را در آوردند!و می‌گویند :«خر نشید اینها برای منافع خودشون دارند فریاد می‌زنند!شما برای چی با ما می‌جنگید»
با سلام و درود
1. فارغ از مخدوش بودن محتوا، منبعی که می توان برای این جریان ساختگی، آدرس داد، کتاب «الإمامه و السیاسه»، نوشته ابن قتیبه دینوری، از مصادر اهل سنت می باشد که این نقل بدون ذکر سند و مرسل است و اعتباری ندارد.(الإمامه والسیاسه، ابن قتیبه دینوری (276ه.ق)، تحقیق الزینی ، ج 1 ، ص 167)
2. خیر. نمی توان این داستان ها را در ماجرای کربلا دخیل دانست، زیرا وقتی اختلاف مبنایی وجود دارد و حق و باطل نمی توانند با هم جمع شوند و کل حکومتداری معاویه و یزید، برای امام حسین علیه السلام، باطل است و ادامه آن منجر به نابوی دین الهی اسلام می شود؛ دیگر این داستان های عشقی، تاثیری ندارند و فقط برای کم رنگ کردن عظمت قیام حسینی است. مثل وقتی که می گویند اختلاف امام با یزید، اختلاف قومی قبیله ای است و...؛ این ها همه برای ایجاد شبهه و برای زیر سؤال بردن حقانیت قیام حسینی و برای مخالفت با دین اسلام است.
3. اما در مورد معاویه و همسر امام حسن علیه السلام، خودتان هم می فرمایید که در ایجاد دشمنی تأثیر نداشته است بلکه ابزاری بوده برای ضربه زدن به امام؛ بله بنده هم قبول دارم.
ولی این تشابهی ندارد با داستان «ارینب»، زیرا از داستان ارینب می خواهند برای عامل بودن در دشمنی استفاده کنند، نه ابزار دشمنی. بین این دو خیلی فرق است.
پیروز باشید.