ناشناس

سوال 18513

سلام وقت بخیر دختری هستم ۱۷ساله در خانواده مذهبی .بنده از کلاس چهارم دبستان خواستگار داشتم در صورتی اصلا در خانواده ی ما رسم نیست در سن کم ازدواج کنن .خیلی تمایل به ازدواج دارم چون باعث میشه مانند واکسنی در برابر گناهان حفظ کند و به وعده ی قرآن آرامش را فراهم کند ...حدود چهار سال پیش به پسر عموم علاقه مند شدم و به دلیل شرایطی که بود نمیدونم خوب یا بد احساسم را نتونستم منتقل کنم ولی خانواده ام مطلع بودن از حالم ولی با ازدواج با پسر عموم مخالف بودن(البته از نظر عقلم هم مورد خوبی نبودن اما بسیار در قلبم نفوذ کرده بودن)،با تمام سختی های عشق یک طرفه زندگی کردم و درس خواندم و در این زمان هم خواستگار های زیادی داشتم و حتی یکی شان هم به مراحلی کشیده شد ،اما به دلیل تفاوت درونگرا و برونگرا بودنمون اونا رفتن خیلی بهم لطمه وارد شد ...خیلی از خدا کمک خواستم که پسر عمویم و این مورد را فراموش کنم اما گاهی اوقات آنقدر فشار روحی زیادی وارد میشود که حتی به خودکشی هم فکر میکنم لطفا کمکم کنید ( مشاوره هم خیلی رفتم اما فایده ای نداشتند،در یکی از مشاوره ها هم فرمودند که از سن ۱۷تازه اوج خواستگار ها شروع میشود اما ....دیگر خبری نیست و انگاری میخواستند بچگی مرا خراب کنن و برن...)دوستانی که این پیام بنده را میخونن توجه داشته باشن بدی بنده و امثال من را پای دین و مذهب ننویسید...التماس دعا

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
profile-photo

باسلام

دوست گرامی عمدتا در دوران نوجوانی و اتفاق مهم برای دختران می افتد👇

📌ایجاد وابستگی های عاطفی که عمدتا چون از روی هیجانات است نتیجه بخش نخواهد بود و عمدتا با بحرانهایی برای دختر خانم همراه می‌شود

📌دوم بروز خواستگاری های بی مورد که عمدتا توصیه می‌شود نوجوان متوجه آن نشود اما در هر حال گاه از آن گریزی نیست

🔴در هر حال خیلی مهم است که شما متوجه باشید الان در شرایط سنی هستید که پایداری هیجانی هنوز صورت نگرفته و اگر برای ازدواج و انتخاب همسر قدری تامل کنید بسیار بهتر است، ازدواج عمدتا در سنین 20الی 22 سالگی باشد خیلی بهتر است چون بلوغ نسبی جهت ازدواج و انتخاب همسر رخ داده است

در ضمن چون علاقمند به ازدواج هم هستید سعی کنید مطالعه خود در زمینه معیارهای انتخاب مناسب و شایسته و همچنین مهارت‌های زندگی مشترک را بالا ببرید

📌در ضمن حتما مراجعه حضوری نزد روان شناس را ادامه دهید اگر با یک روان شناس خاص به نتیجه نرسیدید متخصص را عوض کنید . همچنین صحبت کردن در مورد این هبجانات بسیار به شما کمک می کند و بار هیجانی منفی تان را می کاهد و حتی فکر خودکشی را کمرنگ می کند. شما مراجعه حضوری داشته باشید اگر روان شناس تشخیص داد شما را برای دارودرمانی ارجاع خواهد داد

ضمنا ورزش منظم را شروع کنید. ورزش‌هایی مثل شنا و پیاده روی و حتی شروع یک ورزش تخصصی اکیدا به شما توصیه میشود

با دوستان و همسالان خود زیاد ارتباط برقرار کنید

حتما برای یک مسافرت برنامه ریزی کنید

حتما با یک فرد امین و قابل اعتماد درددل کنید، گریه کنید و غم هایتان را بیرون بریزید

حتی توصیه می کنم در زمینه فکر خودکشی که دارید با یکی از اعضای خانواده هم صحبت کنید

نگذارید تنهایی بر شما غلبه کند، در هایتان را با افراد قابل اعتماد به اشتراک بگذارید

🔴اینکه به فکر ازدواج هستید خیلی خوب است اما مراقب باشید این مساله شما را از زوایای دیگر زندگی مانند توجه به سلامت روان، ادامه تحصیل، یادگیری هنر یا حرفه و ورزش منظم و کلا یک زندگی شاد غافل نکند

موفق باشید🎯🎯🎯🎯