سوال 18520

با سلام

خواهرم، فرمودید: «دلم میخواد بهم توجه کنه مشکلم حل بشه تا فقط محبت خودش در دلم زیاد بشه». جمله شما به ظاهر این مفهوم رو میرسونه که با حل مشکلتون، محبت به خدا زیا میشه. هر چند تاحدی درسته اما به نظرم میاد که کمی در مورد معیارهای کسب محبت خداوند عرض کنم. بنابر آیات و روایت شرایط کسب محبت خداوند اینهاست:

1- دوست داشتن مرگ

خداوند در قرآن به اهل یهود میفرماید که اگه واقعا خودتون رو دوستدار و محب خدا میدانید پس آرزوی مرگ کنید. «فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ اِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ» یعنی از مرگ فرار نکنید و دوستدار مرگ باشید.

2- خواست خدا و پیامبرش را بر خواست خود، مقدم دانستن

«قُلْ اِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِی» باید از دستورات الهی تبعیت کرد و مطیع دستورات بود و در این مسیر هم چانه زنی نکرد.

3- از یاد خدا غافل نشدن

خداوند به موسی (علیه‌السّلام) فرمود: ای پسر عمران، دروغ می‌گوید آن کسی که گمان برد مرا دوست دارد، اما چون شب فرا رسد چشم از عبادت من فرو بندد.

4- غمگینی و شادمانی برای خدا

«لِکَیْلا تَاْسَوْا عَلی ما فاتَکُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاکُمْ؛ تا بر آنچه از دست شما رفته‌ اندوهگین نشوید و به (سبب) آنچه به شما داده است، شادمانی نکنید.

این موارد ذکر شده بیان میکنه که راه وصول محبت الهی، در برآورده کردن حاجات نیست. (البته باید درخواست کرد و طلب اجابت داشت). محبت الهی در گرو بندگی خالص است.

از سوی دیگه به خود دقت کنید. به اطراف و نعمتهایی همانند هوای اطراف، آب شرب و... به نفسی که میاد و میره، قلبی که داره مرتبا میتپه. خونی که در رگها جریان داره و... هزاران نعمتی که از اونها برخورداریم و غالبا بهش توجه نداریم. همه اینها نتیجه توجه خداوند است که میتونه در ثانیه ای ازمون بگیره. تفاوت داستان در اینه که ازدواج رو در رأس خواستها قرار دادیم و فکر میکنیم که تنها مسئله زندگی ما ازدواج هست. البته مسئله مهمی هست ولی تنها مسئله نیست.

باید قدردان نعمتهای بی حساب و بی منت خداوند بود.

دستور ائمه علیهم السلام اینه که شاکر نعمتهای ریز و درشتی که داریم باشیم و در عین حال حاجات خودمون رو از خدا بخواهیم و به او توکل کنیم. هر چه او خواست، راضی باشیم.

ان شاءالله خداوند بهترینهای مورد نظر خودش رو براتون قسمت کنه.