ناشناس

سوال 18562

اینکه آماده ازدواج هستم یا نه رو نمیدنم، بر اساس چه ملاکی میتوانم بفهمم که آماده شروع زندگی جدید هستم یا نه... اصلا دوست ندارم مثل عموها و دایی هام صبر کنم سی سالم بشه بعد تازه به فکر بیافتم... جرأت صحبت با پدر ندارم... چطوری میتونم مورد رضایت پدر باشم؟! چطور اول به خودم و درثانی به خانواده نشان بدهم که میتواتم از پس زندگی مشترک بر بیایم!؟ آره هدف از ازدواجم آرامش و آسایش هست ولی مطمئن نیستم تمام دلایلم همین باشهینی آرامش هدف اصلیه100٪ولی الان ببخشید عذر میخوام، من نیاز جنسی دارم که الان۹سال میشه با این موضوع درگیرمحتی نمیدونم متاسفانه بلوغم زودرس بوده یا به موقعش با هیچ نامحرمی ارتباط نداشتم و خبر ندارم خانوم ها چه دیدگاهی به زندگی دارند... چه انتظاراتی دارند؟!! البته نامحرم که هیچ من خیلی فرد اجتماعی نیستم و خوش ندارم جاهای شلوغ برم فکر کنم همین برای درونگرا بودنم بسه. متاسفانه به خاطر برخی رفتار ها و برخی صحبتها(به طور خلاصه سوتی دادن) بین دوستام جایگاه فرد عاقل ندارم که کسی بهم اعتماد کنه این نظر خودمه... نمیدانم چرا دست خودم نیست بیشتر مواقع رفتاری از سر شرم، بی آگاهی، نچرخیدن زبان، کوته فکری و... تبدیل به یک فرد مضحک شدم... باید چیکار کنم؟! این. رو میدونم که باید بع قدری قوی باشم که همسرم بتونه بهم اعتماد کنه و حتی فرا تر از اون... اما الان به نظرم ضعیف ترین فرد رو کره زمین خودمم... این عزت نفس خورد شده رو چطوری میشه درست کرد... الباقی رو میذارم برای یه وقت مناسب دیگه...

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ

با سلام

برادرم، در پاسخهای قبلی به برخی از معیارهای تشخیص آمادگی به ازدواج اشاره شد مانند کمی شناخت از شخصیت خود، داشتن امکانات اولیه زندگی مثل تهیه مسکن، حداقل درآمد برای زندگی مشترک، درک لارم برای برقراری ارتباط صمیمانه، قدرت تعامل اجتماعی و...

اما در این پیام به وجهی از شخصیت خود اشاره کردی که نیاز به بررسی است و غفلت از آن ممکنه بهت آسیب بزنه. اینکه از جاهای شلوغ گریزانی و فکر میکنی که به دلیل ضعفهای احتمالی (واقعی یا خیالی) مورد مسخره و انتقاد قرار میگیری، میتونه نشانه های از برخی از اختلالها داشته باشه. مانند اختلال شخصیت اجتنابی و یا حتی اجتماع هراسی، خودکم بینی (احتمالا نقص در عزت نفس و اعتماد به نفس) و نیز ممکنه از خودت تصویر غیرقابل قبولی نزد خود ساخته باشی.

پیشنهاد میکنم با مشورت درمانگر و روانشناس به این وجه از شخصیت خود بپردازی که از نون شب واجبتره. یقینا پس از بررسی و اصلاح اختلالهای احتمالی، شناخت بیشتری از خودت پیدا میکنی و در تصمیم گیری برای آینده و ازدواج بهتر عمل میکنی.