سوال 18671
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
2 پاسخ
کودکان معمولا از ۲ و سه سالگی لجبازی را شروع می‌کنند البته بهتر است بگوییم خودش را کشف می‌کند، یعنی به درجه‌ای از خودآگاهی و شناخت محیط و اطرافیان می‌رسد که می‌فهمد رفتارش بر اطرافیان تاثیر می‌گذارد و واکنش آنها را بر می‌انگیزد بنابراین در بعضی مواقع که کاری از او خواسته می‌شود، لج می‌کند تا واکنش‌ها را مشاهده و کنجکاوی شان ارضا شود.یکی دیگر از دلایل لجبازی کودکان و نوجوانان برای رهایی از کنترل بیش از حد پدر و مادرهاست که با دستور زیاد سعی بر کنترل آنها دارند و یا می‌خواهند خواسته‌های خودشان را به آنان تحمیل کنند، یا به جای آنها تصمیم بگیرند؛ بچه ها اینجا فکر می‌کنند آزادی و استقلال آنها در خطر است، بنابراین شروع به لجبازی می‌کنند.
یکی از مهمترین نکات برای جلوگیری از شکل گیری لجبازی در کودکان، مدیریت دستور دادن به آنها است باید تلاش کنید که تصمیمات خودتان را با جملات مثبت بیان کنید، اگرچه امر و نهی کردن به بچه ها به طور کلی امر پسنیدیده است، اما وقتی والدین کودک خود را با جملات منفی امر و نهی و یا سرزنش کنند؛ حال کودک را خراب می کنند.
بهترین رفتار پدر و مادر در مواجهه با کودکان لج باز پرسیدن دلیل لج بازی آنها است؛ زیرا بچه ها به دلایل مختلف دست به این کار می‌زنند. برای کاهش لجبازی در کودکان باید از دستورهای بی مورد و زیاد پرهیز کنیم. دستور زیاد و اشتباه و تکرار «باید و نباید ها و بکن و نکن ها» باعث بروز مشکلات، پرخاشگری و عصبانیت در آنها می‌شود.شاید یک کودک لجباز داشته باشید و وسووسه بشوید بطور قاطعانه با او برخورد کنید؛ این ممکن است باعث ناامیدی او و شما شود؛اول اینکه خودتان را کنترل کنید و عصبانی نشوید چند نفس عمیق بکشید و یا به اتاق و محیط دیگری بروید تا ۱۰ بشمارید بعد گوش شنوا داشته باشید، اگر بچه مایل به انجام کاری نیست، از او علت کارش را بخواهید، سپس باید گزینه دیگری به او پیشنهاد دهید و حق انتخاب و تصمیم گیری به عهده خودش بگذارید.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
سلام و عرض ادب:
همه والدین در طول دوران کودکی فرزندشان، بدرفتاری کودک در جمع را تجربه می‌کنند، مسئله این است وقتی کودک در محیطی شلوغ شروع به بهانه گیری و گریه کردن می‌کند ناخودآگاه نگاه همه‌ی افراد به سمت کودک برمی‌گردد و بعد به سمت شما، در این موقعیت والدین احساس می کنند پدر و مادری هستند که نمی‌توانند فرزندشان را ساکت کنند!
در این شرایط ممکن است به خواسته ی کودک تن داده تا گریه‌های وحشتناک او را تبدیل به لبخندی معصومانه کنید، اما باید بدانید این لبخند معصومانه از این پس تنها در شرایطی در صورت کودکتان نقش می‌بندد که به خواسته‌های به جا و نا به جای او تن داده باشید، یعنیشما با این رفتار دارید به او باج گرفتن را یاد می دهید.
در نظر داشته باشید هنگامی که شما ناخواسته به رفتار بد کودک خود پاداش می‌دهید آن رفتار تقویت و به احتمال زیاد در آینده هم تکرار می‌شود.اگر شما در این موارد خیلی زود تسلیم شده‌اید در واقع ناخواسته او را برای گریه کردن و ابراز ناراحتی هیجانی تشویق کرده‌اید و این‌گونه رفتارهای او به احتمال زیاد باز هم تکرار خواهد شد، بنابراین رفتارهای بد فرزندان‌تان را با تسلیم شدن در برابر آنها تقویت نکنید.
مشاهده گریه و سر و صدا به راه انداختن کودکان اغلب باعث آشفتگی و ناراحتی والدین و دیگر اطرافیان‌شان می‌شود. آنها چون نمی‌دانند چطور باید رفتار کنند در نهایت تسلیم می‌شوند. مثلا در برابر درخواست‌های غیرمنطقی او کوتاه می‌آیند و اجازه می‌دهند مطابق میل خودش رفتار کند. به این ترتیب کودکان لجباز و یکدنده یاد می‌گیرند با لجبازی و ایجاد استرس و ناراحتی برای اطرافیان می‌توان به خواسته خود رسید.
اگر با رفتارهای اشتباه خود و نادیده گرفتن اصول تربیتی باعث شده‌اید کودک برای انجام هر کاری پاداش یا باج طلب کند، باید به مرور این عادت او را ترک بدهید. بچه‌ها باید بدانند در مورد اجرای قوانین و وظایف هیچ جای بحث و گفت‌وگویی وجود ندارد.
بهتر است اینجور مواقع اول کودک را به محیطی خصوصی تر ببرید و حتما در جمع با او خیلی ملایم و مودبانه صحبت کنید. در محیط خصوصی با او یادآور شوید که نمی تواند از گوشی استفاده کند، در اجرای قوانین قاطعانه رفتار کنید اما برای جلوگیری از قشقرق در مهمانی بهتر است سرگرمی دیگری برای پیشنهاد داشته باشید ، مثلا بردن یک بازی فکری مثل تیز بین اگر کودکان همسن سال کودک در مهمانی باشند می تواند انتخاب جایگزین مناسبی باشد .
یا پیشنهاد بازی قائم موشک و بازی های هیجانی در صورت دسترسی به خیاط ، شما باید با توجه به شرایطی که در محل دارید جایگزین مناسب خود را برای پرت کردن حواس کودک ارائه دهید، مثلا در وسیله ی حمل و نقل عمومی بازی بیست سوالی ، سنگ ، کاغذ ، قیچی، یا کلمه بازی را امتحان کنید .
می توانید گوشی را با شارژ کم همراه ببرید و شارژ کم را بهانه کنید تا کودک با شما همراه شود ، توجه کودک را به محیط پیرامونش جلب کنید وقتی کودک از رویه ی تازه لذت ببرد احتمال اینکه باز در موقعیت مشابه از شما گوشی بخواهد بسیار کم می شود. توجه داشته باشید همانطور که در پاسخ به سوالات دیگر والدین هم نوشته ام ما باید بدانیم یک عادت در کودک ما یک دفعه ایجاد نشده‌است. همیشه به مرور زمان است که یک عادتی شکل می‌گیرد. به همان اندازه هم باید زمان صرف شود تا آن عادت غلط حذف و با یک عادت بهتر جایگزین شود.
پس صبر ، آرامش ، قاطع بودن در اجرای قوانین و همراهی و همدلی با کودک را از یاد نبرید.