ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
2 پاسخ
بهانه گیری و ناسازگاری به شکل های مختلف در کودکان دیده می شود. این موضوع می تواند منجر به عصبانیت شدید و رفتارهایی مثل گریه کردن، فریاد زدن، سفت کردن اندام ها، لگد زدن، بر زمین افتادن و یا فرار کردن شود. در بعضی موارد کودک حالت تهاجمی هم پیدا می کند.
سن کودک را بیان نکرده اید
اما این موضوع اغلب بدان دلیل است که مهارت های اجتماعی و عاطفی کودکان در سنین پایین شروع به تکامل می کند. کودکان اغلب توانایی استفاده از کلمات را برای بیان احساسات خود ندارند. آنها ممکن است استقلال رو به رشد خود را آزمایش کنند و کم کم کشف می کنند که نحوه‌ی رفتار آنها می تواند بر نحوه رفتار دیگران تأثیر بگذارد. بنابراین بهانه گیری و ناسازگاری یکی از راه هایی است که کودکان خردسال احساسات خود را از آن طریق، ابراز و مدیریت می کنند. آنها سعی دارند آنچه را که در اطرافشان می گذرد، درک کنند و یا تغییر دهند.
راهکارهای زیر میتواند مفید واقع شود
•با احساسات فرزند خود در ارتباط باشید: اگر از احساسات فرزندتان آگاه باشید، در مواقع لازم از ناسازگاری های او پیشگیری می کنید. می توانید در مورد آنچه اتفاق می افتد، صحبت کنید و به کودک خود کمک کنید تا احساسات دشوار را بیان و مدیریت کند. همچنین می توانید حواس او را از اتفاقی که اذیتش می کند، منحرف کنید.• برای کاهش ناسازگاری کودک، عوامل و محرک های بهانه گیری را شناسایی کنید: به عنوان مثال، اگر کودک شما هنگام خرید بیشتر بهانه می گیرد، می توانید برای این وضعیت برنامه ریزی کنید. در هنگام خرید با او بازی کنید و یا او را در فرآیند انتخاب دخالت دهید. یا اگر بی خوابی یا گرسنگی باعث اذیت او می شود، قبل از خرید اجازه دهید که بخوابد و خوب سیر شود.
• آرام باشید (یا تظاهر کنید که آرام هستید!): اگر لازم بود لحظه ای نفس عمیق بکشید و عصبانیت خود را کنترل کنید. اگر عصبانی شوید، کنترل این وضعیت برای شما و فرزندتان سخت تر خواهد شد. وقتی صحبت می کنید، صدای خود را آرام و در سطح نگه دارید و به عمد آهسته عمل کنید.• در رویکرد خود قاطع باشید: یعنی اگر گاهی به این علت که کودکتان بهانه می گیرد، اسباب بازی دلخواهش را برایش می گیرید، دفعه ی بعد کنترل او سخت تر می شود. پس اگر قصد هزینه کردن ندارید، همیشه یک حرف را محکم بزنید.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
احتمالا دیدن بی تابی فرزندتان برای شما ناراحت کننده است، اما زمانیکه کودکان در معرض ناکامی و سختیهای در حد توان خود قرار می گیرند شروع به فکر کردن برای حل مسئله می کنند. در عین حل کردن مسئله تجربه خود را در موقعیتهای مختلف افزایش می دهند، علاوه براین به یک حل کننده خوب مسئله تبدیل می شوند و زمانیکه در موقعیتهای مشابه قرار می گیرند به راحتی می توانند به آن مشکل پاسخ بدهند.
درک احساسات برای کودکان بسیار دشوار است و شما میتوانید با یک سری بازی به او کمک کنید. مثلا در عروسک بازی با او همراه شوید و سناریو آموزشی تان را انجا پیاده کنید، او در قالب بازی و نمایش مفاهیم را یاد خواهد گرفت. بعلاوه می توانید کارتهای احساسات را تهیه کرده و با بازی الان احساس من چیه او را با احساساتش آشنا کنید.
به عنوان پدر و مادر بدانید که بالاخره او باید در این جهان با ناکامی هایی مواجه شود و خوب است که کمی برای آن تمرین کند، پس لازم نیست همیشه مشکلات او را حل کنید اما ضروری است که با او همدلی کنید.
همدلی یعنی من درک می کنم که تو در شرایط خوبی نیستی و حال خوبی نداری. همدلی شما باعث آرام شدن احساسات او شده و در مرحله بعد می تواند راه حل های بهتری برای مسئله پیدا کند.