سوال 18740

ز حزینب حسینی12 : 27 :14 - ۱۴۰۱/۵/۲۴بازیمن دو فرزند دارم که فاصله سنی آنها ۵ ساله... پسرم ۹ سال و دخترم ۴ سال داره، دخترم با جیغ و فریاد همواره سعی میکنه مسیر بازی و شرایط بازی ها را تعیین کنه وقتی هم با او مخالفت میشه دیگر بازی نمی کنه! آیا باید در بازی اونا دخالت کنم؟
شماره پیگیری : 18740 تعدا بازدید: 702پاسخ داده شدهزینب مرادی02 : 09 :17 - ۱۴۰۱/۵/۲۴سلام و وقت بخیر:تا سن چهار سالگی هیچکدام از رفتارهای کودکان، زورگویی تلقی نمی‌شود و اغلب این رفتارها به دلیل ارتباط گرفتن آنها با اطرافیانشان است. اما لازم است والدین نسبت به اینگونه رفتارها واکنش نشان دهند تا از پیشرفت این رفتارها جلوگیری کنند، البته به هیچ عنوان تنبیه بدنی برای فرزندان توصیه نمی‌شود.در مورد دخالت در دعوای خواهر و برادر، وقتی کودکان هنوز مهارت‌های لازم برای حل مشکلات‌ بین خود را یاد نگرفته‌اند، اشکالی ندارد که کمی کمکشان کنیم اما وقتی در روابط بچه‌ها دخالت می‌کنیم باید متوجه باشیم که نباید طوری به‌ نظر برسد که انگار داریم طرف یکی از آنها را می‌گیریم و به مرور بهتر است اجازه دهیم خودشان اختلاف‌هایشان را حل‌ کنند.در زمینه برخورد با کودک حتی اگر این روال ادامه داشت و مطمئن بودید زورگویی است باز به کودک زورگو برچسب زورگو نزنید کودک پرخاشگر یا زورگو همواره مطابق برچسب‌هایی که به او می‌زنید رفتار خواهد کرد.سعی کنید درباره موضوعات خاصی که نشانه زورگویی است با او صحبت کرده و دلیل رفتارهای او را درک کنید و به فرزندتان راه‌های کنترل برخورد با دیگران را آموزش دهید و با هم نقش بازی کرده و برخورد درست با دیگران را تمرین کنید.نشان دادن عواقب زورگویی هم می تواند راهکار مناسبی باشد، کتاب های قصه و انیمیشن ها در این مسئله می توانند کمک کنند.از دیگر رفتارهای صحیح با کودک زورگو در نظر گرفتن پاداش‌ها و تنبیه‌هایی برای خوش خلقی و بد خلقی او می‌باشد و به او بفهمانید که زورگویی چه عواقبی دارد و در صورتی که دو کودک با هم پرخاشگری می‌کنند سعی کنید از کودکی که مورد خشونت فرد پرخاشگر قرار گرفته است دلجویی کنید.توجه داشته باشید و گاهی یکی از والدین یا هر دو به یک کودک توجه مثبت بیشتری نشان می دهند شاید در آن لحظه آنها احساس می‌کنند که نیازمند تشویق است یا آسیب پذیر تر است یا دلایل دیگری مثل اینکه کوچکتر است!طرز فکر والدین و رفتارهای آنها باعث شکل گیری روابط بین خواهرها و برادرها میشود گاهی اوقات والدین بی دلیل و حتی بدون اینکه خود متوجه شوند نسبت به یک بچه لطف بیشتری دارند و همین امر باعث می شود که دعوا های بعدی شکل بگیرد.

شماره پیگیری : 21817 01آرزو شربیانی09 : 42 :12 - ۱۴۰۳/۱/۲۸درود 🌱
لجبازی کودکان با مصمم بودن آن ها تفاوت های زیادی دارد. کودکان لجباز به هیچ وجه آماده ی پذیرش تغییر در شیوه ی خود نیستند. گاهی حتی هدف خاصی را دنبال نمی کنند، بلکه فقط و فقط به دنبال مخالفت و یکه تازی هستند.
در واقع کودکان به دلیل آن که هنوز درک کاملی از محیط پیرامون و روابط علت و معلولی موجود در نظام زندگی ندارند، نمی توانند بسیاری از مسائل را درک کنند.علت اصلی بیشتر لجبازی های کودکان، جلب توجه است. حتی جلب توجه منفی نیز باعث تشدید لجبازی می شود. هم بازی های کودک در این مواقع باید بازی را تمام کنم و ادامه ندهند.بنابراین از هر گونه عصبانیت، دعوا و خشم و یا حتی اخم پرهیز کرده و طوری رفتار کنید که گویی اصلا کارهای منفی کودک ندیده و نشنیده اید. به هیچ وجه در راستای آرام کردن کودک نیز تلاش نکنید. البته این گونه رفتار کردن در ابتدای کار بسیار سخت است و حتی باعث بالا گرفتن لجبازی کودکان هم می شود. اما پس از گذشت مدتی با مشاهده ی بی توجهی و عدم جلب توجه مثبت یا منفی شما، کودک دست از لجبازی برخواهد داشت.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱