سوال 18842

دخترم شش ساله است ولی اصلا تنهایی نمی خوابه خودش حتما باید موقع خواب کنارش باشم و لالایی بخونم آیا این موضوع طبیعیه؟ از دو سالگی در اتاق خودش می خوابه اما تا نشینم کنارش نمی خوابه! در حالی که بچه های همسن اون خودشون می خوابن!

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

2 پاسخ
profile-photo
درود 🌱
خوابیدن تنها برای کودک می تواند تجربه ای چالش برانگیز باشد. ممکن است نگران باشند یا حتی از آن وحشت داشته باشند. با این حال، با کمک و حمایت والدین، اکثر کودکان می توانند یاد بگیرند که به تنهایی بخوابند.
مهم این است که این تغییر جدید را برای فرزندتان آسانتر کنید. فرزندتان را در جذاب کردن اتاق خود درگیر کنید. خلاق باشید و فرزندتان را تشویق کنید که اتاق خود را با چیزهای لذت بخش و سرگرم کننده تزئین کند (به عنوان مثال، تصاویر، پوسترها، شبرنگ ها، شیپورها، و یا یک روتختی با رنگ مورد علاقه اش!). تمرکز توجه کودک بر روی چیزهای مثبت باعث کاهش اضطراب او در اوایل تنها خوابیدن می شود.
ممکن است واقع بینانه نباشد که کودک شما بتواند بلافاصله تنها بخوابد. در عوض، شما می توانید یک نردبان ترس را با فرزند خود ایجاد کنید (نوشتن ترس ها و مراحل مقابله با ان به صورت پله به پله)، هدف این است که ” برای تمام شب در رختخواب خود بخوابم”. وقتی فرزند شما به تدریج با ترس خود مواجه می شود، مهم است که در سرعت فرزندتان پیشرفت ایجاد کنید. هر کودک و نوجوان متفاوت است و می تواند در یک گام دیگر شروع کند.
لازم است که والدین هر نشانه ای را جدی بگیرند و عوامل استرس زا و پریشان کننده ی کودک خود را رفع کنند تا کودکشان نیز بتواند با آرامش خاطر در اتاقی جدا از آن ها بخوابد.
مهم نیست که فرزند شما با چه ترسی مواجه است، به هر حال هر ترسی دشوار است. بنابراین، مهم است که فرزندان خود را بسیار تحسین و تشویق کنید و به آن ها پاداش بدهید! هر بار که کودک شما توانست بر روی نردبان ترس خود حرکت کند، حتما این موفقیت را تشویق کنید!
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱

سلام وقت شما بخیر و خوشی؛ خود را با آنچه دوستان یا افراد در گروه های فیس بوک انجام می دهند مقایسه نکنید. توجه داشته باشید که نیازهای خواب هر خانواده متفاوت هستند. پس کودک خود را با بچه های دیگر مقایسه نکنید اصلا، دقت داشته باشید که یکی از نیازهای اصلی انسان، نیاز به حس امنیت و آرامش است و چگونه پاسخ گفتن به این نیاز، تاثیر عمیقی در شکل‌گیری شخصیت کودکمان دارد و یکی از کارهایی که می‌تواند این احساس را به شکلی خوشایند برای او رقم بزند، خواندن لالایی است، زیرا به طور طبیعی پدر و مادر برای خواباندن یا آرام کردن فرزندشان، با صدایی آرام، شروع به خواندن لالایی می‌کنند؛ در این زمان اگر او در آغوش گرم پدر یا مادر باشد، احساس امنیت کرده و می‌تواند با تکیه بر مهر و محبت والدینش، آرامش یابد و به خوابی شیرین رود. بنابراین وقتی پدر و مادر با صدایی آرام و ملایم، برای فرزند دلبندشان لالایی می‌خوانند این امر به شکل‌گیری یک رابطه عاطفی با او منجر می‌شود. تا دوازده سالگی سن کودکی فرزند شماست می توانید با خواندن کتاب داستان لالایی را کم کم جایگزین کنید اما وقتی کودک اصرار دارد برایش قبل خواب لالایی بخوانید با او وارد لجبازی و جدال نشوید. اینکه شما وقت می گذارید و با خواندن لالایی به او امنیت روانی می دهید اصلا مولفه‌ بدی نیست.