سوال 18858
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
2 پاسخ
دروغگویی کودک گرچه امری پسندیده نیست، اما نباید هرگز در ذهنتان آن را همانند دروغگویی بزرگسالان تفسیر و تعبیر کنید. در سنین پایین ممکن است کودک نتواند فرق بین دروغ و واقعیت را به درستی تشخیص دهد.
هنگامی که کودکان به اندازه کافی بزرگ شدند تا تفاوت بین درست و غلط را درک کنند، خوب است که آنها را به گفتن حقیقت تشویق و حمایت کنید.شما می توانید این کار را با تأکید بر اهمیت صداقت در خانواده خود و کمک به کودکان در درک اینکه در صورت دروغ گفتن چه اتفاقی می افتد، انجام دهید.
در اینجا چند نکته وجود دارد:
• در مورد دروغ گفتن و گفتن حقیقت با فرزندان خود گفتگو کنید. به عنوان مثال، "اگر پدر دروغ بگوید، مادر چه احساسی خواهد داشت؟" یا "وقتی به معلمی دروغ می گویید چه اتفاقی می افتد؟"
• به كودک خود كمک كنيد تا از قرار گرفتن در موقعيت هايی كه نياز به دروغگويی را احساس ميكنند خودداری كند. به عنوان مثال، اگر از کودک خود بپرسید آیا شیر را ریخته است، کودک ممکن است وسوسه شود که دروغ بگوید. برای جلوگیری از این وضعیت فقط می توانید بگویید، "من می بینم که شیر تصادفا ریخته شده است. بیا آن را تمیز کنیم.
• کودک خود را بخاطر اقرار به انجام کار اشتباه تحسین کنید. به عنوان مثال، ... من بسیار خوشحالم که به من گفتی چه اتفاقی افتاده است. بیا با هم تلاش کنیم تا همه چیز را مرتب کنیم.
• الگویی برای گفتن حقیقت باشید. به عنوان مثال ، من در گزارشی که امروز برای کار نوشتم اشتباه کردم و به رئیسم گفتم و توانستیم آن را برطرف کنیم '.
• از یک شوخی برای تشویق کودک خود برای اقرار، بدون درگیری استفاده کنید. به عنوان مثال، کودک دبستانی شما ممکن است بگوید، "خرس عروسکی من آن را شکست". می توانید این جمله را بگویید: «من تعجب می کنم که چرا تدی این کار را انجام داده است؟» این شوخی را ادامه دهید تا زمانی که فرزندتان حقیقت را بگوید.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک سکستراپیست🌱
دروغگویی یکی از رفتارهای کودکان هست که اغلب والدین رو خیلی ناراحت می‌‌کنه. دروغگویی کودکان معمولاً سه دلیل عمده داره:
۱ـ معمولاً تا ۶ یا ۷ سالگی، توانایی کودک برای تفاوت قائل شدن واقعیت از خیال کامل نشده، بنابراین گاهی تصورات خودش رو کاملاً واقعی می‌‌دونه.
۲ـ گاهی کودک آرزوهایش را به شکل واقعیت بیان می کند یا داستان هایی بر اساس اونها می سازه و خودش هم اونها رو باور می کنه.
۳ـ گاهی هم کودک برای فرار از تنبیه و یا از دست ندادن تایید والدین دروغ میگه (می ترسه دعواش کنید یا دوستش نداشته باشید)
توصیه‌‌های زیر در برخورد با دروغگویی می‌‌توانند کمک کننده باشند:
ـ در مواجهه با کودکی که دروغ گفته آرامش تون رو حفظ کنید و به کودک نگویید دروغگو.
ـ اگر دروغ کودک ناشی از خیالات او باشه، بهش کمک کنید تفاوت بین واقعیت و خیال را درک کنه.
ـ اگر کودک با موقعیتی دشوار روبرو است و آرزوهاش رو به عنوان واقعیت بیان می‌‌کنه، تشویقش کنید که به جای این کار احساساتش رو بیان کنه.
ـ اگر کودک برای فرار از پیامد کار اشتباهش دروغ بگه بهتره به جای واکنش شدید نسبت به دروغ گفتن و یا اعتراف گیری، در باره کار اشتباهش و علت بد بودن کارش باهاش صحبت کنید.