سوال 18859
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
3 پاسخ
برای کودکانی که تجربه جدایی‌های بسیار مکرر و یا بسیار اندک از مادر داشته‌اند، جدایی ممکن است اضطراب بیشتری را ایجاد کند. هرچه کودک بزرگتر میشود و مفهوم زمان را درک می‌کند و مدارای موفقیت‌آمیز هنگام جدایی را بیشتر تجربه می‌کند، از اضطراب او کاسته میشود.
•در ابتدا سعی کنید کودک را در زمان‌هایی کوتاه به مراقب جدید یا خانه کودک بسپارید، زمان‌هایی که بتواند تجربه‌های مثبتی را در آنجا داشته باشد.•قبل از آنکه کودک را در محل جدید ترک کرده و تنها بگذارید، کمک کنید تا کودک با محیط و مردم جدید آشنا شود.•روی موارد مثبتی که در محیط جدید رخ می‌دهد متمرکز شوید، نگذارید بچه‌ها از تصور چیزهای بدی که ممکن است رخ دهد نگران شده و بترسند.•اضطراب کودک را به تمسخر نگیرید و او را به‌خاطر این ترس و اضطراب سرزنش و شماتت نکنید.•اجازه دهید تا کودک شما بداند که می‌فهمید چقدر سخت است که انسان از کسی که تا این حد دوستش دارد جدا شود، کودک را درک کنید و بپذیرید. اما زیاد با او همدردی و دلسوزی نکنید.•تسلیم خواسته کودک نشوید و به او بفهمانید که در امنیت و سلامت خواهد بود.•عشق، محبت و علاقه بی‌قید و شرط خود را از کودک دریغ نکنید.•اگر کودک بزرگتر است او را به کودکان دیگری که در آن محیط هستند معرفی کنید و بازی و تفریح خاصی را با آنها ترتیب دهید.•انتظار آن را داشته باشید که در چند هفته اول ورود به مهد و یا مدرسه کودک خسته باشد و زود تحریک‌پذیر شود.•هنگام ترک کودک او را ببوسید و نوازش کوتاهی نموده و با خوشرویی از او خداحافظی کنید. مراسم خداحافظی و ترک کودک را خیلی طولانی نکنید، بر احساسات دلسوزانه خود غلبه کنید و چندین بار نروید و برگردید.•دزدکی و یواشکی کودک را ترک نکنید.•قبل از شروع مهد، آمادگی و یا مدرسه، تدارک کتاب، دفتر و وسایل مورد نیاز کودک را ببینید و برای فراهم آوردن آنها کودک را مشارکت بدهید.•حتی زمانی که فکر می‌کنید مربی و یا معلم کودک شما سخت‌گیر است و یا کودک توسط کودک دیگری مورد قلدری و اذیت قرار گرفته است، او را از مدرسه و یا مهد خارج نکنید، سعی کنید مشکل را رفع نمائید.•اگر کودک تحت هیچ شرایطی حاضر نشد به مهد یا مدرسه برود و در منزل ماند، برای او زیاد فعالیت‌های تفریحی و سرگرمی فراهم نکنید.•در بازی‌ها با ایفای نقش، جدایی را با کودک تمرین کنید.•پس از بردن کودک به مهد یا مدرسه مدتی آنجا بمانید، سپس کودک را با معلم یا مربی تنها بگذارید و سپس نزد او برگردید.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
ترس از تنهایی برای برخی خردسالان رخ می دهد، اما بدانید این مسئله قابل حل است. بعضی از کودکان در مواجه با افراد جدید و دوری از اعضای خانواده دچار ترس و اضطراب می‌شوند. ترس از جدایی معمولا قبل از یک سالگی شروع میشود و می‌تواند تا ۴ سالگی ادامه داشته باشد. شدت و دوره‌ی زمانی که این احساس طول می کشد از کودکی به کودک دیگر متفاوت است.
بعضی ها هم از اینکه تنها بخوابند می‌ترسند. والدین گاهی اوقات مجبورند که هر شب تا زمانی که کودک به خواب بره پیش او بمانند. بعد از مدتی، حریم خصوصی زناشویی والدین کم میشود و این شرایط و سخت تر می کند. والدین می‌خواهند که فرزندشان اعتماد به نفس داشته باشد و از تنهایی نترسد.
شما می‌توانید اقدامات زیر را برای کاهش ترس او انجام بدهید:
هنگامی که کودک نوپا و یا پیش دبستانی شما از تنها بودن می‌ترسد سعی کنید برای جدا شدن اصرار نکنید.با به آغوش کشیدن او و استفاده از کلمات عاطفی احساس امنیت را به کودک خود برگردانید.حتما زمان هایی در روز با کودک بازی کنید تا او کنار شما ساعت های شادی را سپری کند.از افراد آشنا و زمان های کوتاه برای شروع جدایی کمک بگیرید.بدانید او آرام آرام یاد می گیرد که با دوری از شما کنار بیاید.در حالی که کنار او هستید اجازه بدید که به افراد جدید عادت کند.برای کودکی که از تنهایی هنگام خواب می‌ترسد یک برنامه آرام سازی قبل از خواب داشته باشید. برای او کتاب داستانی یا شعری بخوانید . بگذارید کودکتان در کنار شما احساس امنیت و دوست داشته شدن داشته باشد.به کودک کمک کنید تا آرام آرام با ترسش روبرو شود. مثلا، با یکدیگر هیولاهای زیر تخت را بررسی کنید. فیلم‌ها و داستان‌های ترسناک از محرک‌های ایجاد کننده ترس در کودک هستند پس او را از اینها دور نگه دارید.حتما بررسی کنید که ترس و اضطراب خودتان را به کودک منتقل نکرده باشید.توصیه آخر این است که اگر این راهکارها به حل مشکل کمک نکرد، به مراکز معتبر درمانی در این رابطه مراجعه کنید.