سوال 18918

با سلام

دخترم، من حسی که داری رو درک میکنم. هر فردی که از یک محیطی خوشش نیاد و یا از افرادی که در جمعی حضور دارن، احساس ناراحتی بکنه، طبیعی هست که تمایل به رفتن در اون جمع و میان اون افراد رو نداشته باشه. اما به این نگته توجه کن که ما برای رشد و کسب موفقیتهای اجتماعی خودمون، نیاز داریم که با افراد رفت و آمد داشته باشیم و از خوبیهای دیگران درس عملی بگیریم و از بدیهای اونها دوری کنیم و یاد بگیریم که خودمون انجام ندیم.

نکته و سؤال مهمی که وجود داره اینه که «چرا از بدرفتاریهای دیگران احساس رنجش و ناراحتی میکنیم؟». پیدا کردن جواب این سؤال ممکنه کمی سخت و پیچیده باشه. اما به حالتی اشاره میکنم و ببین که این حالت در درون تو وجود داره یا نه.

مثلا اگه دیگران مثل پدر و مادر، معلم، برادر و خواهر بزرگتر، بزرگترهای فامیل از کارهای من ایراد بگیرن و وقتی کاری انجام میدم، گه گاهی ممکنه به دلیل ناقص بودن اون کار و یا اشتباه بودنش، من رو سرزنش کنن. حتی ممکنه به خاطر ضعیف بودن در درسهام، جلوی دیگران من رو مسخره بکنن. وقتی این حالت برام پیش میاد خیلی خجالت میکشم و دوست ندارم در جمع فامیل باشم.

یا وقتی پیش دوستام یا همکلاسی هایم هستم، ممکنه به دلیل خحالتی بودنم، منو رو دست بندازن و من رو مسخره کنن. در این حالت هم طبیعی هست احساس ناراحتی بهم دست بده و دوست نداشته باشم با دوستام باشم.

اگه مشابه این حالتها رو داری، میشه گفت که شخصیت اجتنابی داری. یعنی دوست داری که از حضور در جمع دیگران خودداری و اجتناب کنی. برای رفع این حالت، خوبه که با یک مشاور و یا روانشناس صحبت کنی، اما توصیه میکنم:

1- مهارت «نه گفتن» رو در خودت تقویت کنی

2- به خودت بگم که عاشق خودت هستی

3- خودباوری رو با کمک مشاور در خودت تقویت کن

4- کارهای خوبی که داشتی و یا در اونها موفق بودی رو بنویس و مرتبا نوشته خودت رو مرور کن.

5- روی یک کاغذ یا کارت، بنویس: «خودت رو دوست داری و اگه از کاری خوشت نمیاد، لازم نیست اون کار رو انجام بدی». این کارت رو همیشه همراه خودت داشته باش و مرتبا به اون نگاه کن.

6- اعتماد به نغس خودت رو بالا ببر.

7- تا اونجایی که از دستت برمیاد به دیگران کمک کن و دیگران رو دوست داشته باش.