ناشناس
سوال 18944
فرزند ۳ ساله من خیلی لجبازه. حرف گوش نمیده. مثلا برای مسواک زدن و یا پوشیدن شلوار بعد از رفتن به دستشویی، انرژی زیادی از من می گیرد، هر کاری به یه جنگ تمام عیار تبدیل میشه. چه کنم تا این لجبازی ها کمتر بشه؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
2 پاسخ
درود 🌱
قبل از هر چیز بدانید وقتی کودکان مستقل‌تر می‌شوند، بهتر می‌توانند آنچه را که نمی‌خواهند بشنوند، ناشنیده بگذارند. سعی کنید اگر کودکانتان هرازگاهی شما را نادیده گرفت، خیلی به دل نگیرید.
واقع‌بین باشید: مطمئن شوید که درخواست‌های شما مشخص و شدنی است. گفتن «وسایلت رو مرتب کن» نه تنها مبهم است، بلکه فراتر از توانایی‌های یک کودک تا سن پیش‌دبستانی است، اما «لطفاً لباست رو بذار تو کمد» بیشتر مناسب سرعت و توانایی اوست.درخواستتان را عملی به او نشان دهید: اگر اندکی وقت بگذارید و وظیفه‌ٔ جدیدی را به او یاد دهید، هم شما و هم فرزندتان از آن سود خواهید برد. به جای اینکه بگویید: «به پدر کمک کن میز رو تمیز کنه»، به او نشان دهید که چگونه غذا را با یک قاشق چوبی از ظرف‌ها جدا کند و آنها را در سینک ظرف‌شویی قرار دهد.درخواست‌های خود را ساده کنید: ممکن است کودک پیش‌دبستانی‌تان به این دلیل شما را نادیده بگیرد که نمی‌فهمد چه کاری از او می‌خواهید. در این سن، کودکان به دستورالعمل‌هایی شامل حداکثر دو یا سه بخش بهتر پاسخ می‌دهند. به عنوان مثال می‌توانید از او بخواهید: «لطفاً برو تو اتاقت و جوراب‌هات رو بیار» یا «لطفاً حوله رو از دستشویی برای بابا بیار».سر حرفتان بمانید: وقتی زمان ترک مثلاً پارک رسیده است، چند دقیقه قبل به کودک خود اخطار بدهید، سپس او را با ملایمت به سمت ماشین هدایت کنید. به همین ترتیب، وقتی از او می‌خواهید از روی میز پایین بیاید و او شما را نادیده می‌گیرد، بلافاصله خودتان او را پایین بگذارید.به کودک خود انگیزه بدهید: روش‌های خوبی برای ترغیب کودک به همکاری با درخواست‌های شما وجود دارد. سعی کنید به یاد داشته باشید که شما نمی‌خواهید او به این دلیل کار درست را انجام دهد که از انجام ندادن آن می‌ترسد، بلکه شما می‌خواهید او کار درست را انجام دهد، چون خودش این‌طور می‌خواهد. کودکان پیش‌دبستانی عاشق خشنود کردن دیگران هستند، بنابراین تعریف و تشویق تأثیر زیادی در واداشتن او به اجابت خواسته‌های شما دارد. به عنوان مثال: «سلنا، خیلی بهت افتخار می‌کنم که سریع لباست رو پوشیدی» یا «وای، تو واقعاً شنونده‌ٔ خوبی هستی!»
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
قبل از هر چیز بدانید وقتی کودکان مستقل‌تر می‌شوند، بهتر می‌توانند آنچه را که نمی‌خواهند بشنوند، ناشنیده بگذارند. سعی کنید اگر کودکانتان هرازگاهی شما را نادیده گرفت، خیلی به دل نگیرید.
واقع‌بین باشید: مطمئن شوید که درخواست‌های شما مشخص و شدنی است. گفتن «وسایلت رو مرتب کن» نه تنها مبهم است، بلکه فراتر از توانایی‌های یک کودک تا سن پیش‌دبستانی است، اما «لطفاً لباست رو بذار تو کمد» بیشتر مناسب سرعت و توانایی اوست.درخواستتان را عملی به او نشان دهید: اگر اندکی وقت بگذارید و وظیفه‌ٔ جدیدی را به او یاد دهید، هم شما و هم فرزندتان از آن سود خواهید برد. به جای اینکه بگویید: «به پدر کمک کن میز رو تمیز کنه»، به او نشان دهید که چگونه غذا را با یک قاشق چوبی از ظرف‌ها جدا کند و آنها را در سینک ظرف‌شویی قرار دهد.درخواست‌های خود را ساده کنید: ممکن است کودک پیش‌دبستانی‌تان به این دلیل شما را نادیده بگیرد که نمی‌فهمد چه کاری از او می‌خواهید. در این سن، کودکان به دستورالعمل‌هایی شامل حداکثر دو یا سه بخش بهتر پاسخ می‌دهند. به عنوان مثال می‌توانید از او بخواهید: «لطفاً برو تو اتاقت و جوراب‌هات رو بیار» یا «لطفاً حوله رو از دستشویی برای بابا بیار».سر حرفتان بمانید: وقتی زمان ترک مثلاً پارک رسیده است، چند دقیقه قبل به کودک خود اخطار بدهید، سپس او را با ملایمت به سمت ماشین هدایت کنید. به همین ترتیب، وقتی از او می‌خواهید از روی میز پایین بیاید و او شما را نادیده می‌گیرد، بلافاصله خودتان او را پایین بگذارید.به کودک خود انگیزه بدهید: روش‌های خوبی برای ترغیب کودک به همکاری با درخواست‌های شما وجود دارد. سعی کنید به یاد داشته باشید که شما نمی‌خواهید او به این دلیل کار درست را انجام دهد که از انجام ندادن آن می‌ترسد، بلکه شما می‌خواهید او کار درست را انجام دهد، چون خودش این‌طور می‌خواهد. کودکان پیش‌دبستانی عاشق خشنود کردن دیگران هستند، بنابراین تعریف و تشویق تأثیر زیادی در واداشتن او به اجابت خواسته‌های شما دارد. به عنوان مثال: «سلنا، خیلی بهت افتخار می‌کنم که سریع لباست رو پوشیدی» یا «وای، تو واقعاً شنونده‌ٔ خوبی هستی!»
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
رفتار مستقلانه یکی از نیازهای اساسی است که از حدود یک سالگی در رفتار کودک قابل مشاهده است. استقلال خواهی کودک به دو شکل خودش را نشان می دهد، که روی مثبت آن را قاطعیت و اراده ی قوی تشکیل داده و روی منفی را لجبازی و ستیزه جویی پر کرده است. ممکن است که فرزند شما به زبان بی زبانی در حال اعلام استقلال است. با احترام گذاشتن به این نیاز او، تا جایی که خطری برای او نیست، به او حق انتخاب بدهید. همیشه آن دور و بر حضور داشته باشید تا اگر با مشکلی مواجه شد کمکش کنید، اما خاطرتان باشد که او را سرزنش نکنید. موضوع مهم دیگری که باید توجه کنید این است که آیا لجبازی او به دلیل دلخوری و رنجش هست، مثلا به دنیا آمدن فرزند دوم یا دیدن دعوای پدر و مادر؟ که در این صورت باید به احساسات کودک رسیدگی شود.