ناشناس

سوال 18955

با سلام و عرض ارادتدختر ۴ ساله بنده (۴ سال و سه ماه) همش میگه منو ببر پارک ، وقتی هم میبرمش مدام به این بچه اون بچه میگه با من دوست میشی؟ اصلا از بازی با وسیله ها آنچنان لذتی نمیبره ، همش میگه با من دوست میشی ، اگه کسی جوابش مثبت باشه میگه حالا بدو منو بگیر ، آیا مدل زندگی ما که هم بنده و هم همسرم از خونواده هامون دور هستیم و در شهری غریب زندگی می کنیم و شاید بچه ی من هر سه ماه یه بار توی مهمونی خونوادگی شرکت میکنه ....باعث این رفتار شده ، از رفتارش تو پارک خجالت می کشم . ممنون از شما<br>

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
profile-photo

باسلام

دوست گرامی نیاز به همبازی برای کودکان خصوصا بعد از سه الی چهار سالگی کاملا طبیعی است

البته در این زمینه میان بچه ها تفاوت وجود دارد چرا که برخی از بچه ها از تنهایی رنج نمی برند اما برخی از کودکان مانند فرزند شما علاقمند به ارتباط، بازی و در جمع بودن است و کاملا هم طبیعی است لذا از رفتارش خجالت نکشید او فقط طبق نیاز طبیعی اش رفتار می کند برای کم شدن این مساله👇

📌 اولا او را به طور منظم پارک ببرید

📌به کودک خود تحمل ناکامی را آموزش دهید

باید به کودک خود یاد بدهید که قرار نیست همه با او دوست شوند ، او را دوست بدارند یا به پیشنهاد دوستی او پاسخ مثبت دهند. در واقع بچه­‌ها باید از سنین قبل از مدرسه مهارت تحمل ناکامی را یاد بگیرند تا در زندگی موفق شوند.

📌در کلاس ثبت ‌نامش کنید

می­‌توانید کودک را در کلاس­‌های ورزشی، هنری و ادبی که صرفا رویکردشان آموزش محض نیست نام‌نویسی کنید تا کودک به این وسیله در فضایی بدون فشار به راحتی با اشخاص و دوستان جدیدی آشنا شود. اگر کودکی به طور کلی دارای آستانه تحمل پایین است شرکت در گروه‌­های مختلف و گرفتن مسئولیت می‌تواند تحمل او را بالا ببرد. والدین باید توجه داشته باشند که لازمه سازگاری و ارتباط کودک با دیگران آن است که به کودک آموزش دهیم در زمان زنگ تفریح با گشاده‌رویی به بچه‌­های تنها نزدیک شده و طرح دوستی با آن­‌ها را بریزد. علاوه بر این کودک می‌­تواند با ظرافت به کودکانی نزدیک شود که مشغول بازی‌­های گروهی هستند و به نفرات بیشتری برای بازی خود نیاز دارند.

📌خودتان دست به کار شوید

یکی از کارهایی که در مقام والدین می­‌توانید انجام دهید این است که از میان کودکان دوستان، همکاران(چون از خانواده ها دور هستید) یا همسایگانی که مورد تأیید شما هستند،‌ افرادی را انتخاب کنید و اوقاتی را برای با هم بودن برنامه‌ریزی کنید. به این ترتیب می­‌توانید علاقه فرزندتان به دوست‌یابی را از نزدیک تحت نظر بگیرید

📌در جایی که کودکان هستند حضور داشته باشید

به یک گروه بازی ملحق شوید. به‌طور مرتب به پارک بروید به کتابخانه محلی یا به یک موزه بروید. قرار ملاقات‌های زیادی بگذارید. با دوستان صمیمی ‌یا احتمالی کودکتان قرار بازی در خانه بگذارید و آن‌­ها را به خانه دعوت کنید. به آن‌­ها وقت بدهید که همدیگر را بهتر بشناسند و تفریح و سرگرمی‌ داشته باشند. «همه آموزش‌های دنیا موثر واقع نمی‌شود، مگر اینکه کودک شما آن چه را که یاد گرفته واقعاً تمرین کند»

📌روی مهارت‌های اجتماعی کار کنید

مطمئن شوید که کودکتان درک می‌کنند که دوستان خوب با هم شریک می­‌شوند و نوبت را رعایت می­‌کنند. به یکدیگر گوش می‌دهند و همدیگر را نمی‌زنند و مسخره نمی‌­کنند. به او توضیح دهید که او هم باید در جستجوی دوستانی باشد که آن‌­ها هم این قوانین را می‌دانند و دنبال می‌کنند.

📌برنامه ریزی کنید و خودتان هر روز با فرزندتان بازی کنید

📌اگر مهد کودک مناسب و مطمئن یافتید روزهایی از هفته فرزندتان را به مهد ببرید

📍یک نکته مهم دیگر هم بیان کنم، نگذارید فرزندتان همیشه تشنه ارتباط عاطفی با دوستان باشد، داشتن خواهر یا برادر بسیار به او کمک می کند تا بخشی از نیازش تامین شود، اگر آمادگی روحی و شخصی دارید فرزند دیگری بیاورید تا قدری از نیاز به داشتن ارتباط دخترتان، در خانه تامین شود و دائما دنبال دوست و هم بازی نباشد

موفق باشید 🎯🎯🎯🎯

.