ناشناس

سوال 19029

کی تجربه داشته؟<br>پسرم 6 سالشه، بعضی شبا<br>می خواد تو اتاق ما بخوابه<br>راه چاره ش چیه؟<br><br>

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

7 پاسخ
profile-photo

باسلام

دوست گرامی جدا کردن اتاق کودک باید از سنین خیلی پایین تر شروع شود، شش سالگی برای شروع جدا کردن اتاق کودک یا مجاب کردن وی برای این مساله، دشواری های زیادی دارد اما در هر حال باید تصمیم جدی بگیرید تا فرزندتان را حمایت کنید تا بتواند مستقل بخوابد و وارد اتاق والدین نشود

📌توجه کنید داشتن یک روال معمول برای خواب و پایبند بودن به آن برای جدا کردن اتاق خواب ضروری است مثلا کودک مسواک بزند، لباس خواب بپوشد، یک داستان با هم بخوانید یا گوش دهید، سپس شب به خیر بگویید و از اتاق خارج شوید و یا صبر کنید تا کودک به خواب رود و سپس از اتاق خارج شوید

⚠️اگر نیمه های شب کودک به اتاق تان آمد اجازه ندهید در اتاق یا تخت یا رختخواب تان بخوابد، با آرامش او را همراهی کنید در در محل خوابش بخوابد، می توانید صبر کنید تا به خواب رود و سپس او را ترک کنید اما هرگز نگذارید در اتاق تان بماند

📌صبور باشید، دلسرد نشوید . وقتی صحبت از انتقال کودک به اتاق خودش می شود ، به یاد داشته باشید که او بسیار مقاوم است. حتی اگر چند شب سخت داشته باشید ، اگر این فرصت را به او بدهید ، کودک یاد می گیرد فضای خواب جدید خود را دوست داشته باشد.

📌در ضمن توجه کنید اگر کودک شما به شرایط جدید عادت نکرد ، این راهکارها را امتحان کنید👇

✅بعضی از بچه ها بلافاصله در اتاق جدید خوب می خوابند. اما اگر در سازگاری مشکل دارند ، چند روش تدریجی را امتحان کنید. آنها را همراهی کنید. چند شب با فرزند خود در اتاق جدید بخوابید.

✅ می توانید تکنیکی به نام “محو شدن حضور والدین” را امتحان کنید ، جایی که در طی چند شب اول ، در حالی که کودک شما به خواب می رود ، کنار تخت کودک نشسته اید. بعد برای چند شب آینده ، بین تخت ودر نشسته اید ، سپس کنار در ، سپس خارج از درب می نشینید.

در ضمن توجه کنید👇

✳️حتما در اتاق فرزندتان یک چراغ خواب کوچک روشن باشد و اتاقش را کلا تاریک نکنید

✳️گفتگو با کودک و پذیرفتن ترس‌های او از اتاق و محل خواب، باعث دریافت حمایت کودک از طرف والدین می‌شود. گاهی ممکن است چیزهایی که از دید یک انسان بالغ مسخره به نظر آید، ترس واقعی یک کودک باشد.

بنابراین برای این‌که اجازه دهید کودک بر ترس‌های خود غلبه کند و با شکست آن‌ها قادر به خوابیدن در اتاق خود باشد، از راهکارهایی مانند پتوی محافظ استفاده کنید. یعنی کودک همیشه یک روانداز مناسب هر فصل داشته باشد تا راحت تر بخوابد و احساس امنیت کند

✳️بچه به محبت بی‌حدواندازه والدین خود نیاز دارد. زمانی که کودک سهمیه روزانه محبت را از والدین دریافت نکرده باشد، شب‌ها قبل از خواب بهانه‌گیری می‌کند و یا نیمه شب سراغ والدین می آید پس سعی کنید در طول روز به کودک عشق بورزید، او را ببویید، ببوسید و در آغوش بکشید

📌یک نکته بسیار مهم دیگر اینکه مراقب باشید فرزندتان در طی روز فیلم های ترسناک نبیند چون خواب وی را به شدت مختل کرده و از دلایل جدی رجوع کودکان به اتاق خواب والدین است

🌷جدی بودن برای جداسازی اتاق بچه از والدین یا ملزم کردن وی به ماندن در اتاق خودش، بسیار اهمیت دارد؛ بنابراین زمانی که تصمیم به این موضوع گرفتید، در آن مصمم باشید.

موفق باشید 🎯🎯🎯🎯

نباید بچه رو حساس کرد، وقتی بچه خوابید یا بچه یا ما به محل دیگری منتقل بشویم

سلام علیکم

به نظر بنده باید با راهکار فکر شده عمل کرد

مثل این که پدر و مادر هرکدام گاهی زمان اول شب برای قصه گفتن یا حرف ها یواشکی یا درد دل پدرانه و مادرانه مهمان فرزندشان شوند و زمانی را در اتاق او بمانند.

ولی نباید اجازه ورود به اتاق پدر و مادر را به فرزندان داد مخصوصا برای شب خوابیدن.

باید به آنها بیاموزیم تنها اتاقی که ساکنی‌اش می‌توانند در آن را قفل کنند اتاق آنها است و حتما اگر کاری داشتند باید در بزنند و بدون اجازه وارد نشوند.

ان شاء الله عاقبت بخیر بشویم!

ارتباط خود را با کودکتان نزدیک و صمیمی کنیداتاق خواب کودک را تزئین کنید به کودک پاداش دهیدامنیت اتاق کودک را بررسی کنیدکودک را از اول تنها نگذاریداتاق خواب کودک را به صورت تدریجی جدا کنید

بهترین موقع برای جدا خوابیدن کودک سن پایین تر از شش سالگی می‌باشد؛که باید با صبر و شکیبایی کودک رو عادت دهیم به جدا خوابیدن

متاهل ها بگن ما مجردها تجربه ای تو این کار نداریم :)

به نظرم باید حتما اجازه این کار به بچه ها داد.اینکه با همسرمون مشورت کنیم و اجازه دهیم هفته 1یا2بار بچه 6ساله کنار ما توی اتاق خواب بخوابه تا مطمعن بشه توی اتاق خواب پدر و مادرش مثل اتاق خودش هست و برای استراحت و خواب هست.بعد کم کم به بچه اجازه ورد ندیم چون هرکسی باید داخل اتاق خودش بخوابه