سوال 19116

با سلام

برادرم، این هیجانی که بهش اشاره کردید میتونه چند منشأ داشته باشه:

1- «تفکر بی نقص انگاری». این نوع تفکر زمانی به وجود میاد که بعد از انتخاب، با مشاهده نقص (البته هیچ انسانی بی نقص نیست) از انتخاب خودتون پشیمون میشید. چرا که به دنبال فردی بی نقص بودید و حال که در وی نقصی پیدا کردید، دلتون رو میزنه و منصرف میشید. پس این تفکر هست که بهتون آسیب میزنه.

2- «مقایسه». بعد از انتخاب، فرد متخب رو با افراد دیگه مقایسه میکنید. بالاخره هر فردی ممکنه یک امتیازی نسبت به دیگران داشته باشه (راز خلقت هم مینه که افراد با امتیازات خودشون با دیگران متفاوت هستن). حالا اون امتیاز براتون مهم جلوه میکنه و در نتیجه فرد منتخب چون اون امتیاز رو نداره، در نگاه شما کم ارزش جلوه میکنه. در اینجا هم مسئله در نوع نگاه هست و اینکه به چه چیزی اهمیت میدیم و شاید انتظاراتمون زیاده خواهی باشه.

3- «عادت به برگشت پذیری». یعنی بعد از انتخاب برمیگردیم و دوباره موارد رو بررسی میکنیم. به عبارت دیگه هیچ وقت دست از بررسی و تصمیم برنمیداریم. اول روی انتخاب یک علامت منفی میذاریم و سپس در موارد دیگه دنبال نقاط مثبت میگردیم. به این طریق خودمون رو راضی میکینم که انتخابمون اشتباه بوده. گاهی اوقات چنین روندی میتونه از اعتماد به نفس پایین ناشی بشه یا عدم مهارت در تصمیم گیری.

شاید منشأهای دیگری هم بشه در نظر گرفت اما خودتون بررسی کنید که چه نوع «تفکر»ی در ذهنتون بر روند انتخاب غلبه داره و سعی کنید که اون تفکر رو اصلاح کنید.