ناشناس

سوال 19252

سلام خواهرم و شوهرش با هم خیلی مشکل دارند، شوهرش بد اخلاق و اهل گردش و.. نیست اوایل ازدواج هم به خواهرم خیانت کرده بعد هم خواهرم بهش تا الان مدام خیانت می کنه و بچه هم دارند بزرگتری هم که بخاد راهنمایی کنه نیست، مشاور هم نمیرن فقط شوهرش میگه مشاور رفتم گفته این به گوشی وابسته شده و گوشی را کنار نمیزارهباهم هم حرف (تعریف کنند) نمی زنند و فقط بهم توهین یا تهدید می کنند من خواهر بزرگتر هستم ازمنم حرف شنوی نداره به خواهرم گفتیم تا خودشا تغییر نده و.. نمیتونه اینجا بمونه بلکه بخاطر اینکه حمایتش نمی کنیم یکم به خودش بیاد ولی تاثیر نداشته خواهرم ادم مسئولیت پذیری نیست (ی وقتایی خونه کثیف، بی نظم، با بچه بازی نمی کنه حتی گوشی به بچه نمیده بازی کنه، تمرکز انجام کاری نداره)حاظرجواب هست زود عصبی میشه میخام بدونم باهاش چطوری برخورد کنیم الان حدود دو هفته هست که باهاش ارتباط نداریم دوباره با شوهرش دعواش شده وبا بچه از خونه زده بیرون بعد شوهرش پیداش کرده اورده چطوری با چه بیانی بخواهیم از هردوشون که رفتارشون را تغیر بدن، فعلا با بی تفاوتی (بدون صحبت در مورد مشکل) باهاش ارتباط برقرار کنم بعد چکار کنم

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

2 پاسخ
profile-photo

باسلام

دوست گرامی تا خود افراد اهمیت و ارزش تغییر را متوجه نشوند، تلاش اطرافیان هیچ سودی ندارد

حتی اگر خواهرتان مراجعه نزد مشاور هم داشته باشد، اگر خودش تصمیم به اصلاح شرایط نداشته باشد، اوضاع همین خواهد بود

📌برداشت من از یادداشت شما این است که خواهرتان خودش یک سری مشکلات فردی دارد که اول باید این مسائل رفع شود، آمادگی روحی لازم را داشته باشند و سپس برای اصلاح مشکلات زناشویی اقدام گردد

📌توصیه می‌شود فعلا با خواهرتان رابطه دوستانه داشته باشید و اصلا سعی نکنید در امور زندگی مشترکش دخالتی کنید یا حتی توصیه ای کنید

کمی فرصت دهید، اگر رابطه تان بهبود یافت احتمالا ایشان کم کم در مورد مشکلات فردی اش صحبت‌هایی بکند در آن زمان سعی کنید ایشان را حمایت کنید تا از کمک تخصصی روان شناس یا مشاور بهره ببرد

📌اگر خواهرتان دوست یااطرافیانی دارد که خواهرتان به او نزدیک است، سعی کنید از آن شخص کمک بگیرید تا خواهرتان را بیشتر مورد حمایت قرار دهید و کمکش کنید تا به زندگی شخصی و خانوادگی اش سر و سامان دهد

موفق باشید 🎯🎯🎯

سلام. متاسفانه زندگی که بر پایه لج بازی و نداشتن صبر و حوصله در طرفین شکل بگیرد مسیر درستی را در پیش ندارد و در نهایت حتی کمک دیگران هم ارزشی ندارد. باید به نطرم اگر دو طرف قبول کنند باید مشکلات هر دو طرف را نوشته شود و در هر کدام از انها با رعایت انصاف قضاوت و طرفین را با منطق توسط کسیانی که مورد اطمینان دو هست راهنمایی کرد‌. ولی این موضوع ملزم به خواستن طرفین هست. در غیر اینصورت باید ی مدت از هم جدا باشند اگر هیچ میلی و کششی حتی به واسطه داشتن فرزند بوجود نیامد فقط خودشان را اذیت میکنند و فرزندان ضربه بیشتری خواهند خورد و باید هر کسی فکر زندگی خودش را بکند.