سوال 19432

Question

سلام خداقوت. یک نوجوونی به شدت هواییه سفر اربعین بود همه کارهاشم کرده بودو اماده بود اما متاسفانه تو درسهاش تجدید آورد (باتوجه به اینکه بعد از دوسال اموزش مجازی درسهایی مثل ریاضی رو خیلی از بچه ها درست اموزش ندیدن و الان بعد از اون اموزشهای ناقص مجازی تاحدی دلیل اون پسر برای تجدید اوردن موجهه و گفته من از اموزشهای مجازی ریاضی هیچی نفهمیدم و پایه ام ضعیف بوده که تجدید اوردم) تاریخ امتحان تجدیدش با تاریخ سفر اربعین خانواده شون یکی شده و پدر خانواده برای اینکه پسرشو تنبیه کنه گفته تو رو اربعین نمیبرم. دلیل اول پدر برای نبردن پسرش تجدیدآوردن پسرش و دلیل دوم هم این بوده که پسرش با دوستهای خوبی هم رفت امد نمیکنه و دوستاش مناسب نیستن و پدر گفته نمیبرمت که دیگه هم درساتو خوب بخونی هم رفیقاتو بزاری کنار. اون نوجوون به قدری این سفر براش مهم بوده و به قدری این حرف پدر که گفته نمیبرمت براش سخت بوده که گفته اون لحظه که بابام گفت اربعین نمیبرمت انگار یه پرده ته دلم بود که یهویی انگار پاره شدو یه چیزی هُری ریخت پایین ضعف کردم و سردم شد! و به شدت ناامیدشده و گفته اگه بابام منو نبره تا خودش بره اربعین و برگرده من از دست رفتم! به نظر شما پدرش کار درستی میکنه؟

آرزو شربیانی · Answer

درود 🌱
نگرانی پدر قابل درک است اما تنبیه باید منصفانه باشد و اثرات منفی و بدتری به جای نگذارد. تنبیهی که ایشان انتخاب کرده اند، منصفانه نیست!
در حالی که تنبیه بخش مهمی از ایجاد انضباط و ترببت نوجوان است. دانستن اینکه چگونه یک نوجوان بدرفتار را به طور موثر تنبیه کنید برای تربیت فرزندان شما بسیار مهم است. نوجوانی که هرگز تفاوت بین کار درست و غلط را نفهمد، ممکن است بعداً در زندگی دچار مشکلات تحصیلی، شغلی و حتی روانی شود. بنابراین باید برای تربیت فرزندان خود یک استراتژی تنبیهی منصفانه اما مؤثر داشته باشید.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱

زینب مرادی · Answer

سلام وقتتون بخیر

در سن نوجوانی افراد بشدت برایشان تایید بیرونی مهم است در نتیجه در این سن دوست یک معقوله ی بسیار مهم است که تأثیر مثبت و منفی زیادی در رفتار نوجوان دارد .

اینکه محرومیت به عنوان تنبیه توسط پدر انتخاب شده را نمی توان درست یا نادرست دانست به تنهایی، اما قطعا فاصله گرفتن از نوجوان به بهانه ی دوستان نامناسب او را بیشتر به سمت دوستانش سوق خواهد داد.

با تمام این تفاسیر نمی توان باز پدر را متهم کرد زیرا هر والدین بهترین را برای فرزندش می خواهد و شاید این پدر بزرگوار هم با دلیل و آینده نگری خاصی چنین شیوه ای را انتخاب کرده است.

اما اگر سؤال شما در مورد ‍ این مسئله است که چگونه دوستان ناباب را از نوجوانمان دور کنیم؟
اگر نوجوان شما با دوستان ناباب رفت و آمد دارد، باید آن را نوعی عدم تعادل درونی تلقی کرد که نشانه مشکلات عمیق تر است. پیش از آنکه در مسئله انتخاب دوست با فرزندتان وارد بحث شوید، حواس تان به این مسئله باشد که ممکن است سرکشی و طغیان او را تحریک کنید و این کار باعث تشدید این وضعیت شود. هر چند محدود کردن یک رابطه همواره یک گزینه محسوب می شود، با این حال بهتر است ابتدا دو اقدام زیر را مد نظر قرار دهید:
۱) فهرستی از وضعیت زندگی فرزندتان تهیه کنید.چه چیزی را در نظر نگرفته اید؟ آیا فرزندتان در کلاس های مدرسه یا ورزش خاصی شرکت می کند؟ آیا کار خلاقانه ای انجام می دهد؟به دنبال فعالیت هایی باشید که باعث افزایش اعتماد به نفس فرزندتان می شود. او را در جمع بچه های هم سن و سال قرار دهید که به شکل مثبتی در او انگیزه به وجود آورد یا با افراد بزرگسالی ارتباط داشته باشد که مشوقان خوبی هستند. در اصل به جای حذف یک دوست بد، سعی نمایید تاثیر افراد مثبت را در زندگی فرزندتان بیشتر کنید.
۲) برای خودتان یک حامی پیدا کنید.نگرانی هایتان را با همسر، دوستان یا والدین دوستان نوجوان تان به مشارکت بگذارید. درباره ترس ها و ایده هایتان با هم صحبت کنید. والدینی که به نوعی ناجی دوران بلوغ فرزندشان هستند، می توانند کمک مفیدی به شما کنند. همراه با والدینی باشید که می دانند و درک می کنند که شما چه کاری می خواهید انجام دهید و از طرفی می توانند شما را در مسیر درست هدایت کنند.
رابطه نزدیکی با فرزندتان داشته باشید و وقت بیشتری با هم سپری کنید. بیشتر از حرف زدن، بهتر است شنونده باشید و فعالیت هایی را بیابید که می توانید با هم از آن لذت ببرید. به خاطر داشته باشید که گوش کردن از هر نصیحت ناخواسته یا انتقادی قدرتمندتر است. اکثر نوجوانان به حرف والدین خود در قالب تنبیه یا محدودیت چندان توجهی نمی کنند. به فرزندتان فرصت اشتباه بدهید؛ و درک و حمایت خود را به او نشان دهید.

سوال 19432

ثبت پاسخ جدید

پاسخ‌ها