سوال 19450
پسری 4ساله دارم درحد توانش بهش مسئولیت میدیم اما گاهی اصلا گوش نمیده که ما چی بهش میگیم انجام نمیده آیا اون کار رو خودمون انجام بدیم بهش لطمه نمیخوره،بدعادت نمیشه؟ و یا برعکس یه وقتایی میگه من باید فلان کار رو انجام بدم اگه کسی دیگه یا خودمون متوجه نشیم یا به هر دلیلی زودتر انجام بدیم قهر و گریه میکنه با این مسئله چه کنیم؟؟؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
3 پاسخ
درود 🌱
قبل از هر چیز بدانید وقتی کودکان مستقل‌تر می‌شوند، بهتر می‌توانند آنچه را که نمی‌خواهند بشنوند، ناشنیده بگذارند. سعی کنید اگر کودکانتان هر از گاهی شما را نادیده گرفت، خیلی به دل نگیرید.نکته ی اصلی این است که او را ترغیب به همکاری کنید و در عین حال به او فضایی برای تمرین این خودمختاری نوظهورش بدهید.واقع‌بین باشید: مطمئن شوید که درخواست‌های شما مشخص و شدنی است. گفتن «وسایلت رو مرتب کن» نه تنها مبهم است، بلکه فراتر از توانایی‌های یک کودک تا سن پیش‌دبستانی است، اما «لطفاً لباست رو بذار تو کمد» بیشتر مناسب سرعت و توانایی اوست.درخواستتان را عملی به او نشان دهید: اگر اندکی وقت بگذارید و وظیفه‌ٔ جدیدی را به او یاد دهید، هم شما و هم فرزندتان از آن سود خواهید برد. به جای اینکه بگویید: «به پدر کمک کن میز رو تمیز کنه»، به او نشان دهید که چگونه غذا را با یک قاشق چوبی از ظرف‌ها جدا کند و آنها را در سینک ظرف‌شویی قرار دهد.درخواست‌های خود را ساده کنید: ممکن است کودک پیش‌دبستانی‌تان به این دلیل شما را نادیده بگیرد که نمی‌فهمد چه کاری از او می‌خواهید. در این سن، کودکان به دستورالعمل‌هایی شامل حداکثر دو یا سه بخش بهتر پاسخ می‌دهند. به عنوان مثال می‌توانید از او بخواهید: «لطفاً برو تو اتاقت و جوراب‌هات رو بیار» یا «لطفاً حوله رو از دستشویی برای بابا بیار.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
قبل از هر چیز بدانید وقتی کودکان مستقل‌تر می‌شوند، بهتر می‌توانند آنچه را که نمی‌خواهند بشنوند، ناشنیده بگذارند. سعی کنید اگر کودکانتان هر از گاهی شما را نادیده گرفت، خیلی به دل نگیرید.نکته ی اصلی این است که او را ترغیب به همکاری کنید و در عین حال به او فضایی برای تمرین این خودمختاری نوظهورش بدهید.واقع‌بین باشید: مطمئن شوید که درخواست‌های شما مشخص و شدنی است. گفتن «وسایلت رو مرتب کن» نه تنها مبهم است، بلکه فراتر از توانایی‌های یک کودک تا سن پیش‌دبستانی است، اما «لطفاً لباست رو بذار تو کمد» بیشتر مناسب سرعت و توانایی اوست.درخواستتان را عملی به او نشان دهید: اگر اندکی وقت بگذارید و وظیفه‌ٔ جدیدی را به او یاد دهید، هم شما و هم فرزندتان از آن سود خواهید برد. به جای اینکه بگویید: «به پدر کمک کن میز رو تمیز کنه»، به او نشان دهید که چگونه غذا را با یک قاشق چوبی از ظرف‌ها جدا کند و آنها را در سینک ظرف‌شویی قرار دهد.درخواست‌های خود را ساده کنید: ممکن است کودک پیش‌دبستانی‌تان به این دلیل شما را نادیده بگیرد که نمی‌فهمد چه کاری از او می‌خواهید. در این سن، کودکان به دستورالعمل‌هایی شامل حداکثر دو یا سه بخش بهتر پاسخ می‌دهند. به عنوان مثال می‌توانید از او بخواهید: «لطفاً برو تو اتاقت و جوراب‌هات رو بیار» یا «لطفاً حوله رو از دستشویی برای بابا بیار.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
با سلام
دوست عزیز کودک چهارساله هنوز مفهوم مسوولیت پذبری رو به طور کامل درک نمی کنه. ضمن این که افراد بزرگ سال هم گاهی از مسوولیتشون سربازمیزنند! سعی کنید در این مواقع با بازی و خنده و مشترکا آن کار رو به سرانجام برسونید از ایجاد برچسب منفی مانند تو تنبلی و .. بپرهیزید. تحقیر و سرزنش نکنیدو ..
در مورد موضوع دوم می تونید مسوولیتی جدیدو مشابه به او بدبد تا احساس اثبات خود را در او تقویت کنید و گاهی می تونید به او بگید بازهم به این کار نیاز دارید و هنوز به نتیجه نرسیدید و ازاو بخواهید مجدد آن کار را انجام دهد و ...
در نظر داشته باشید کودکتون باید به گفتگو کردن عادت کند و بداند قشقرق راه انداختن و گریه نتیجه بخش نیست. ازاو بخواهید ارام صحبت کند تا باهم بتونید تصمیم خوبی با هم بگیربد و وقتی او جیغ می زنه یا گریه می کنه متوجه حرفهای او نمیشید.
دوست عزیز کودک چهارساله هنوز مفهوم مسوولیت پذبری رو به طور کامل درک نمی کنه. ضمن این که افراد بزرگ سال هم گاهی از مسوولیتشون سربازمیزنند! سعی کنید در این مواقع با بازی و خنده و مشترکا آن کار رو به سرانجام برسونید از ایجاد برچسب منفی مانند تو تنبلی و .. بپرهیزید. تحقیر و سرزنش نکنیدو ..
در مورد موضوع دوم می تونید مسوولیتی جدیدو مشابه به او بدبد تا احساس اثبات خود را در او تقویت کنید و گاهی می تونید به او بگید بازهم به این کار نیاز دارید و هنوز به نتیجه نرسیدید و ازاو بخواهید مجدد آن کار را انجام دهد و ...
در نظر داشته باشید کودکتون باید به گفتگو کردن عادت کند و بداند قشقرق راه انداختن و گریه نتیجه بخش نیست. ازاو بخواهید ارام صحبت کند تا باهم بتونید تصمیم خوبی با هم بگیربد و وقتی او جیغ می زنه یا گریه می کنه متوجه حرفهای او نمیشید.
سلام وقت شما بخیر
مادر عزیز اگر فرزندتون مسئولیتی که به او دادید را دوست نداشت اصرار به انجام اون کار نداشته باشید، حتی در مواقعی از او بپرسید پسرم دوست داری چه کاری انجام بدهی اگر در حد توانش بود بگذارید کاری که خودش دوست دارد انجام دهد،
اگر متوجه نشدید و ناراحت شد برایش توضیح بدهید ولی اگر ادامه داد و قهر کرد، به روی خودتان نیاورید تا خودش به سمت شما بیاید و هنگام قهر کردن اصلا او را تشویق نکنید زیرا اینکار را در مواقع دیگر تکرار میکند.
موفق باشد.