سوال 19508
سلام ، پسر ۲ سال و ۷ ماهه دارم که شدیداً به من وابسته است، یعنی حتی اجازه نمیده پدرش بینی اش را پاک کند یا ساده ترین کارها رو انجام بده، حتی لقمه غذا رو حتما خودم باید بهش بدم..فقط میگه مامان.برای از پوشک گرفتن ۷ ماه روش کار کردم هنوزم ۱۰۰٪ جواب نگرفتم و با یک مسافرت همه چیز به هم می‌ریزه..دوست دارم بازم بچه داشته باشم اما با این وابستگی پسرم فکر می کنم زود باشه..و اینکه چی کار کنم رابطه اش با پدرش خوب بشه..باباش خیییلی بهش محبت می کنه و بازی فوتبال و شتر بازی و ...می کنه اما پسرم حتی به زور بهش بوس میده یا شب بخیر و ....در حالی که روزی ۱۰۰ بار بیشتر دست و پای من رو می بوسه..این بوسیدن های زیادی اشکالی نداره؟؟به نظرتون با وجود این همه محبت چرا باید با پدرش رابطه اش خوب نباشه؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
3 پاسخ
درود 🌱
طبیعی است که کودکان به مادر خود وابسته باشند. پیوندی که بین مادر و فرزند – چه پسر و چه دختر- وجود دارد پیوندی ارزشمند و بی‌مثال است. جدا از وابستگی‌های عاطفی، کودکان برای نیازهای اولیه‌ی خود هم به مادرانشان وابسته‌اند. با این حال انتظار می‌رود با افزایش سن کودک این وابستگی به مرور کاهش پیدا کند. در مقابل عدم وابستگی کودک به مادر قرار ندارد. بلکه هدف این است که میزان علاقه تنظیم شود. درمان وابستگی کودک به مادر به هر نسبت که در سنین کمتری انجام شود، راحت‌تر است.اولین راه‌حل وابستگی کودک به مادر، این است که ترس جدایی او را درک کرده و سعی نکنید آن را بی‌اهمیت جلوه دهید. کودک نباید احساس کند روش‌های کنترلی شما به این دلیل است که او را دوست ندارید زیرا می‌تواند آسیب‌های جدی‌تری وارد کند. نباید به خاطر جمع گریز بودن و وابستگی شدیدش به شما سرزنشش کنید.در گام بعدی نباید کارهایی انجام دهید که حساسیت او را افزایش دهد. به عنوان مثال در این راستا ممکن است والدین فکر کنند غیبت ناگهانی‌شان در حالی که کودک مشغول انجام کار دیگری است، می‌تواند روش خوبی باشد اما این روش جدایی اثرات به مراتب شدیدتری دارد و منجر به ترس‌های درونی و کودکی می‌شود. بنابراین با انجام کارهای اشتباه، او را حساس و بی‌اعتماد نکنید. روند کاهش وابستگی کودک به مادر باید مرحله به مرحله و با روندی اصولی و نسبتاً آهسته و حتی زیر نظر روانشناس کودک انجام شود. عجله کردن منجر به نتایج عکس می‌شود. روانشناس می‌تواند ریشه‌های این وابستگی را پیدا کرده و آنها را به صورت گام به گام و اصولی از بین ببرد.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
طبیعی است که کودکان به مادر خود وابسته باشند. پیوندی که بین مادر و فرزند – چه پسر و چه دختر- وجود دارد پیوندی ارزشمند و بی‌مثال است. جدا از وابستگی‌های عاطفی، کودکان برای نیازهای اولیه‌ی خود هم به مادرانشان وابسته‌اند. با این حال انتظار می‌رود با افزایش سن کودک این وابستگی به مرور کاهش پیدا کند. در مقابل عدم وابستگی کودک به مادر قرار ندارد. بلکه هدف این است که میزان علاقه تنظیم شود. درمان وابستگی کودک به مادر به هر نسبت که در سنین کمتری انجام شود، راحت‌تر است.اولین راه‌حل وابستگی کودک به مادر، این است که ترس جدایی او را درک کرده و سعی نکنید آن را بی‌اهمیت جلوه دهید. کودک نباید احساس کند روش‌های کنترلی شما به این دلیل است که او را دوست ندارید زیرا می‌تواند آسیب‌های جدی‌تری وارد کند. نباید به خاطر جمع گریز بودن و وابستگی شدیدش به شما سرزنشش کنید.در گام بعدی نباید کارهایی انجام دهید که حساسیت او را افزایش دهد. به عنوان مثال در این راستا ممکن است والدین فکر کنند غیبت ناگهانی‌شان در حالی که کودک مشغول انجام کار دیگری است، می‌تواند روش خوبی باشد اما این روش جدایی اثرات به مراتب شدیدتری دارد و منجر به ترس‌های درونی و کودکی می‌شود. بنابراین با انجام کارهای اشتباه، او را حساس و بی‌اعتماد نکنید. روند کاهش وابستگی کودک به مادر باید مرحله به مرحله و با روندی اصولی و نسبتاً آهسته و حتی زیر نظر روانشناس کودک انجام شود. عجله کردن منجر به نتایج عکس می‌شود. روانشناس می‌تواند ریشه‌های این وابستگی را پیدا کرده و آنها را به صورت گام به گام و اصولی از بین ببرد.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
سلام وقت بخیر
دوست عزیز پوشک گرفتن مرحله ای است که زمان زیادی نیاز داره و حالت برگشت پذیری داره ممکنه یکماه کودک خودش راحت بگه که نیاز به دستشویی رفتن داره و بعد یک مدت نتونه و دوبارع برگشت داشته باشه پس زمان نیازه درباره وابستگی هم ممکنه بخاطر این باشه که کودک همیشه در طول روز کنار شما باشه برای همین وابسته شما شده یا در دوران نوزادی مدام در آغوش شما بوده و مسایل زیاده که قابل بحث هستن توصیه من به شما اینه که کتاب های فرزند پروری رو مطالعه کنید و اگر مقدوره دوره های فرزند پروری رو شرکت کنید و اگر این روند بعد از این کارها ادامه داشت میتونید به روانشناس کودک مراجعه کنید
دوست عزیز پوشک گرفتن مرحله ای است که زمان زیادی نیاز داره و حالت برگشت پذیری داره ممکنه یکماه کودک خودش راحت بگه که نیاز به دستشویی رفتن داره و بعد یک مدت نتونه و دوبارع برگشت داشته باشه پس زمان نیازه درباره وابستگی هم ممکنه بخاطر این باشه که کودک همیشه در طول روز کنار شما باشه برای همین وابسته شما شده یا در دوران نوزادی مدام در آغوش شما بوده و مسایل زیاده که قابل بحث هستن توصیه من به شما اینه که کتاب های فرزند پروری رو مطالعه کنید و اگر مقدوره دوره های فرزند پروری رو شرکت کنید و اگر این روند بعد از این کارها ادامه داشت میتونید به روانشناس کودک مراجعه کنید
سلام به شما. در این سنین وابستگی کودک به مادر تا حدی طبیعی است و کم کم او از این مرحله عبور خواهد کرد. در حضور کودک تفاوت رفتار او با پدرش و خودتان را پررنگ نکنید، مقایسه نکنید. (چرا من و بوس کرد بابا رو بوس نکرد) به پدر اعتماد کنید و فرصت دهید با بازی رابطه‌اش را با کودک بسازد. در مورد جدا شدن از پوشک هم تا سه سالگی طبیعی است. اگر هنوز نگرانید به روانشناس کودک مراجعه کنید تا بررسی دقیق‌تری انجام شود.