سوال 19534
سلام خدمت شما،من یه خانم ۳۰ ساله هستم،با دو فرزند ۷ و ۱۰ ساله،پسرم ۱۰ ساله و دخترم ۷ سالشه،دخترم خیلی وابستگی شدیدی به من داره طول روز اصلا از من جدا نمیشه،حتی تا این سن آرایشگاه هم نمیزاره ببرمش با اینکه موهاش موخوره داره،هر چقدر باهاش صحبت میکنم که تو بقل خودم بشین موهات رو کوتاه کنه قبول نمیکنه،میترسه.هرشبم پیش ما می‌خوابه ،هر چقدر باهاش صحبت می کنم که همه ی همسن های تو جدا میخوابن ،برات جایزه میگیرم،بازم گریه میکنه،تا زمانی که خوابش ببره پیشش میخوابم،ولی از ترس اینکه من بیام تو خونه ،سریع بیدار میشه،گریه میکنه،واقعا دیگه نمیدونم چه رفتاری باهاش داشته باشم با اینکه پسرمم تو همون اتاق می‌خوابه بازم قبول نمیکنه،از طرفی دیگه هم خیلی لجباز،همش با داداشش در حال دعوا کردن و جیغ زدن و گریه کردن،خواهش میکنم منو راهنمایی کنید چه کار کنم.
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
3 پاسخ
درود 🌱
وابستگی واژه ای است که اغلب توسط والدین، مربیان و روانشناسان به عنوان تمایل به وابستگی یا اقدام غیرارادی برای ارضای رضایت های عاطفی و روانی اجتماعی به کار می رود.
همه ی انسان ها به نوعی در دوره ای از زندگی به چیزهای مختلف یا اشخاص خاصی وابسته می شویم و وابستگی کودک به مادر نیز اولین وابستگی ما در این دنیاست. این وابستگی در کودک به صورت غریزی برای بقا نهادینه شده است.یکی از راه های کم کردن وابستگی ، ایجاد مسئولیت پذیری در کودکان است که باعث می شود اعتماد به نفس و شخصیت اجتماعی بهتری شکل بگیرد.تا اینجای کار همه چیز سر جای خودش قرار دارد و نیاز به درمان روانشناختی ندارد اما، گاهی اوقات فرد به چیز یا شخص خاصی به شکل غیر طبیعی یا بیش از حد وابسته می شود. از شایع ترین اختلالات دوران کودکی، وابستگی شدید کودک به والدین، خصوصا مادر می باشد که عواقب نامطلوبی را برای زوجین و همچنین خود کودک به همراه خواهد داشت.
با درمانگر کودک صحبت کنید.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
وابستگی واژه ای است که اغلب توسط والدین، مربیان و روانشناسان به عنوان تمایل به وابستگی یا اقدام غیرارادی برای ارضای رضایت های عاطفی و روانی اجتماعی به کار می رود.
همه ی انسان ها به نوعی در دوره ای از زندگی به چیزهای مختلف یا اشخاص خاصی وابسته می شویم و وابستگی کودک به مادر نیز اولین وابستگی ما در این دنیاست. این وابستگی در کودک به صورت غریزی برای بقا نهادینه شده است.یکی از راه های کم کردن وابستگی ، ایجاد مسئولیت پذیری در کودکان است که باعث می شود اعتماد به نفس و شخصیت اجتماعی بهتری شکل بگیرد.تا اینجای کار همه چیز سر جای خودش قرار دارد و نیاز به درمان روانشناختی ندارد اما، گاهی اوقات فرد به چیز یا شخص خاصی به شکل غیر طبیعی یا بیش از حد وابسته می شود. از شایع ترین اختلالات دوران کودکی، وابستگی شدید کودک به والدین، خصوصا مادر می باشد که عواقب نامطلوبی را برای زوجین و همچنین خود کودک به همراه خواهد داشت.
با درمانگر کودک صحبت کنید.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
سلام وقت بخیر
دوست عزیز جدا خوابیدن کودک باید از زمان کودکی آموزش داده بشه تا کودک بتونه جدا از شما بخوابه ولی هر شب قبل از خواب باید حتما برای کودک قصه گفته بشه و تا زمانیکه خواب نرفته اتاق رو ترک نکنید اما درباره کودک شما به دلیل ترس‌های زیادی که دارن احتمال اضطراب جدایی رو دارن پس با چند تا سوال و بدون دیدن فرزندتون نمیشه تشخیص درستی داد پس توصیه میشه حتما به یک متخصص روانشناس کودک مراجعه کنید برای ارزیابی دقیق
موفق باشید
دوست عزیز جدا خوابیدن کودک باید از زمان کودکی آموزش داده بشه تا کودک بتونه جدا از شما بخوابه ولی هر شب قبل از خواب باید حتما برای کودک قصه گفته بشه و تا زمانیکه خواب نرفته اتاق رو ترک نکنید اما درباره کودک شما به دلیل ترس‌های زیادی که دارن احتمال اضطراب جدایی رو دارن پس با چند تا سوال و بدون دیدن فرزندتون نمیشه تشخیص درستی داد پس توصیه میشه حتما به یک متخصص روانشناس کودک مراجعه کنید برای ارزیابی دقیق
موفق باشید
سلام وقتتون بخیر
دلایل وابستگی دخترتون به شما متعدد است، ضمن اینکه جدا خوابیدن کودکان باید از همان ابتدای کودکی و کم کم انجام شود، اگر روند جدا خوابیدن را دیر شروع کردید بازهم به کودک اجازه ندهید در اتاق شما بخوابد اگر میترسد شما به اتاقش بروید تا زمانی که خوابش ببرد ابتدا کنار تختش بشینید بعد هر شب فاصله تان را کم کنید تا جایی که دم در بشینید به طور مثال بگین مامان من دم در میشینم تا شما خوابت ببره، اگر این روند را آهسته و با حوصله پیش ببرید کم کم خودش به تنهایی می خوابد ، در مورد وابستگی حتما باید مراجعه کنید به مشاور تا همه ی عوامل بررسی شود.
موفق باشید.