ناشناس

سوال 19547

سلام وقت تون بخیر بنده ی دختر ۵ساله و ی پسر ۳ساله دارم ، چهار ساله بخاطر مرگ پسر اولم خودم خیلی عصبی وداغون شدم اون موقع دخترم شش ماهش بود، دخترم هنوز دوسالش تموم نشده بود ک پسردومم ب دنیا اومد ،وبار تربیت وتروخشک کردن این دوتا همش رو دوش خوم تنها بوده وهست،پدرشون اصلا تو کارای خونه و تربیتشون همکاری نداره ،بچه ها همش ب خودم وابسته اند........بخاطر فاصله سنی کم این دوتا ،دخترم خیلی با برادرش درگیر میشد،الان یکم بهترشده...بخاطر همین درگیریها ناخوداگاه سرش داد وفریاد میشد چ از جانب من وچ از جانب همسرم وگاها اطرافیان...ب مرور دخترم تبدیل شد ب یک دختر خیلی عصبی وتند خو...ودوسال پیش دچار لکنت زبان شد با گفتار درمانی و تلاشهای خودم خوب شد ،باز پارسال دچار شد باز بعد سه چهار ماه خوب شد الان باز توصحبتاش کم وبیش دچار لکنت میشه...موقع صحبت کردن خیلی تند و باصدای بلند حرف میزنه و این باعث میشه کسی باهاش همبازی نشه ویکی دیگه اینکه خیلی زود تند میشه و اگه طرف مقابلش حرفش رو قبول نکنه میزنه.... میدونم عصبی بودن خودم واطرافیان روش اثر گذاشته ...حالا چکار کنم تا درست بشه؟؟؟ آیا راهی هست ؟؟ یا اصلا بهتر میشه؟؟

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

2 پاسخ
profile-photo
درود 🌱
در واقع کودک با رفتار پرخاشگرانه خواستار به دست آوردن هدفی دیگر است و ابداً قصد حمله به دیگران یا اذیت کردن آن‌ها را ندارد. البته ممکن است پرخاشگری جنبه انتقام گیری نیز داشته باشد؛ یعنی کودکی که مورد اذیت و آزار قرار گرفته و نتوانسته خشم خود را ابراز کند، اکنون با پرخاشگری به کاهش اضطراب خود می‌پردازد.محرک های محیطی که باعث ایجاد تنش و از بین رفتن آرامش دخترتان میشود را شناسایی کنید.لیستی تهیه کنید و سعی کنید آنها را به حداقل برسانید.از دخترتان بخواهید شمرده و با حوصله و با آرامی صحبت کند.ادامه ی این روند بسیار کمک کننده خواهد بود.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱

سلام مادر عزیز وقتتون بخیر

با وقت گذاشتن با فرزندتون و ایجاد یک رابطه صمیمی و دوستانه قطعا حال دخترتون بهتر میشه

بدلیل فاصله سنی کم با برادرش و اینکه یک دفعه تمام توجهات به سمت فرزند کوچکتر است و همچنین بدلیل مساعد نبودن شرایط روحی شما بدلیل از دست دادن فرزندتون، شرایط برای دخترتون سخت شده منتها با قوی کردن رابطه عاطفی با دخترتون این خلا تا حدی جبران می شود سعی کنید حتما زمان هایی را برای بازی با فرزندتون بگذارید، هر بازی که دخترتون پیشنهاد داد(دقت کنید وقت هایی از روز را شما و دخترتون دو نفره بازی کنید و انتخاب بازی با فرزندتون باشد) همچنین برای صحبت های دو نفره وقت بگذارید، از احساسات مثبت تان راجع به یکدیگر صحبت کنید، کم کم فرزندتان مشکلی پیدا کند با شما در میان می گذارد(توجه کنید در این زمان ها عکس العمل خاصی نشان ندهید و تا میتوانید به حرف هایش با دقت گوش کنید و همدلی کنید)

برای بهتر کردن رابطه اش با برادرش هم بهتر است بازی های سه نفره کنید منتها دقت کنید اصلا طرف کسی را در بازی نگیرید و تمام تلاشتان این باشد که رابطه فرزندانتان با یکدیگر قوی تر شود، کم کم میتوانید یک سری مسئولیت هایی در قبال برادر کوچکترش را به دخترتون بدهید(دقت کنیدهمه این ها با صبر و حوصله و بدون سرزنش و تذکر باشد )

موفق باشید.