سوال 19552
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
2 پاسخ
برای کلیه کودکان زیر 6 سال به دلائلی چون «سن کم»، «عواطف خاص»، «دلبستگی شدید به خانواده»، «آشنا نبودن به حروف الفبا» و… حفظ و خواندن و درک قرآن بسیار مشکل است و شیوه و متد خاصی را می طلبد.
ورزش در سنین پایین ممنوع، برای رشد جسمانی و فعالیت بدنی کودکان، بهترین راه بازی کردن و طراحی بازی‌هایی است که به رشد استخوان و عضلات کمک کند. در کشورهای پیشرفته، بازی‌هایی طراحی شده‌اند که همه بخش‌های بدن کودکان را درگیر کنند، مانند پریدن از روی مانع‌ها، آویزان شدن از وسایل بازی، رد شدن از تونل‌های روباز و دویدن‌های مارپیچی.
می‌توان در هشت سالگی، بچه‌ها را در یک رشته ورزشی خاص آموزش داد. برگزاری مسابقات در این سن، اگر بچه‌هایی با سطح مشابه در حال رقابت باشند، به مشکلی برای آنها تبدیل نمی‌شود. در این سن، اولویت باید به لذت بردن بچه‌ها از ورزشی که انجام می‌دهند داده شود تا شکست باعث تاثیرات منفی در روحیه آنها نشود.
آرزو شربیانی/ درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست🌱
سلام ممنونم ، خدا قوت به شما
ابتدا بیایید دو حدیث زیبا را از پیامبر گرامی مان و امام صادق علیه السلام را با هم بخوانیم؛
پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله و سلم ) می فرمایند:
«الولد سیدٌ سبع سنین، و عبدٌ سبع سنین و وزیرٌ سبع سنین»یعنی فرزند در هفت سال اوّل زندگی، آقا و سید ( امیر ) است، در هفت سال دوم، (بنده و فرمانبردار )، و در هفت سال سوم،( وزیر ) است.
امام صادق (علیه السلام) نیز فرمودند :
«دَعْ اِبْنَکَ یَلْعَبْ سَبْعَ سنینَ وَ یُؤدِّبُ سَبْعَ سِنیِنَ، وَ الْزِمْهُ نَفْسَکَ سَبْعَ سِنینَ» فرزند خودت را هفت سال آزاد بگذار تا بازی کند، و هفت سال او را تربیت و تادیب کن، و در هفت سال سوم ، بیشتر مصاحب و ملازمش باش.منبع (بحارالانوار، ج 104، ص 95)
عده ای به اشتباه ، بر این باورند که این احادیث به این مفهوم است که هفت سالِ اول ، کودک را کاملا رها کنند و هیچ آموزشی به او ندهند .
در حالی که ظرافتهایی در این حدیث و سایر احادیث هست که گوشه ای را اشاره می کنم : اگر دقت کنیم در زمان های قدیم که حکومت پادشاهی حکمفرما بود ، در کنار هر شاهی ، وزرا و مشاورینی وجود داشت که گاهی دستورات اشتباه و عجولانه و بی دقت شاه را تصحیح می کردند و با احترام و ادب کامل ، شاه را از تصمیمش باز می داشتند.اینطور نبود که هر دستوری که شاه بدهد فوری و بدون هیچ چون و چرایی عمل بشود و همه بله قربان گوی شاه باشند.
پس اگر روایت می فرماید : کودک تا هفت سالگی امیر و فرمان روا هست یعنی اگر کاری غیر عاقلانه و تصمیمی نادرست داشت با بهترین روش و نرم ترین اخلاق در کمال احترام با او برخورد شود تا از اشتباهش صرفنظر کند. نه اینکه با تنبیه و خشونت و دعوا و ...
در کتاب شادترین کودک محله نیز که توسط دکتر هاروی کرپ نوشته شده این مسئله با بیانی مدرن تر و نحو دیگری مورد تأکید قرار گرفته ایشان در این کتاب در مورد برخورد با کودکان زیر شش سال می نویسند؛
با کودک نوپای تان مثل یک سفیرکبیر رفتار کنید.
می دانم احتمالا چه فکری می کنید: سفیر کبیر؟ این دیگه چه صیغه ایه؟
خوب، حتما می دانید وظیفه یک سفیر کبیر چیست، مگرنه؟ آنها به کشور های خارجی سفر می کنند و از طریق توجهات ویژه رابطه خوبی با آن کشورها برقرار می کنند. آنها به دیگر کشورها مساعدت می رسانند، مهمانی می دهند و برای دیگران ارزش و احترام قائل هستند. اما هیچ وقت در برابر کسی کوتاه نمی آیند. در هنگام بروز یک اختلاف جدی، محکم می ایستند و از موضع خود پاین نمی آیند و قاطعانه می گویند: “کشور من با این موضوع کنار نخواهد آمد.” ما نیز به عنوان پدر و مادری که نقش “سفیر” را بازی می کند، دقیقا همین کار را انجام می دهیم. از طریق نشان دادن توجهات خاص رابطه خوبی با بچه هایمان برقرار می کنیم.ما پدر و مادر ها تا عمر داریم به فرزندمان توجه می کنیم. هر از گاهی نیاز داریم که قاطعانه ایستاده و از موضع خود پایین نیاییم، محدودیتهای خاصی قائل شویم و آنها را به مرحله اجرا در آوریم.
پس آنچه در اصول تربیت دینی ما و همینطور روانشناسی گفته می شود مبنا را بر احترام و آزادی کودک قرار می دهد اما با چهارچوب ها و محدودیت هایی، مثلا شما تصور کنید کودک چهار ساله بگوید می خواهم وسط جوب آب تنی کنم!
آیا می توانیم صرف اینکه کودک باید در زیر هفت سال آزاد باشد به او هر آزادی بدهیم و کلا بی خیال آموزشش شویم؟ بعد به یکباره در هفت سالگی بخواهیم کل اصول و چهارچوب و قوانین را یکباره آموزش دهیم؟؟؟؟
قطعا شما هم موافق هستید که چنین تئوری اصلا امکان پذیر نیست، اما مسئله اینجاست که برای سنین زیر هفت سال آموزش باید حتما غیر مستقیم باشد و کار اصلی کودک که بازی کردن است را مختل نکند.
پس یادتان باشد در این هر گونه آموزش مستقیم و اجباری می تواند آسیب های زیادی به سلامت روان کودک وارد کند. به جای درگیر کلاس آموزشی شدن در این سن بازی و قصه گویی برای کودک را جدی بگیرید.
کودکان به وسیله بازی کردن با اطرافیان خود ارتباط برقرار می کنند. بسیاری از بازی هایی که کودکان در طول رشد خود انجام می دهند، تاثیر زیادی بر تجارب بزرگسالی آنها دارد.
کودک از راه بازی دنیای پیرامون خود را می شناسد و آن را تجربه می کند.و شما با بازی کردن درست با کودک ، میتوانید ارتباطی قوی با او را پی ریزی کنید.رابطه قوی با کودک سبب دلبستگی و نشاط او ، کاهش لجبازی و پرخاشگری و پذیرش آسان تر قوانین از سوی او می شود.
پژوهشگران با مطالعه بر روی سالخوردگان دارای آلزایمر و زوال عقلی به این نتیجه رسیده اند که؛
ماندگارترین یادگیری های انسان تا ٧ سالگی شکل می گیرد.
در سالمندی مهارت هایی که زیر ٧ سالگی یاد گرفته شده به سختی و مهارت های بعدی راحت تر فراموش می شوند.
٧ سال اول سالهای طلایی را از دست ندهید.و با آموزش های مستقیم در حاشیه نرانید، این هفت سال سنگ بنای رابطه شما و کودکتان است و بهترین سال ها برای تقویت مهارت ها و شناخت او.
موفقیت همراه هر لحظه تان.