سوال 19558

درود 🌱
اگر کودک شما بشنود که شما در گفت‌وگوهای روزانه ی خود با بی‌قیدی فحاشی می‌کنید، متقاعد کردن او به فحش ندادن بسیار دشوارتر خواهد بود. اگر او چیزی را که شما گفته‌اید تقلید می‌کند، اعتراف کنید که شما هم نباید آن را می‌گفتید، بعد سریع حواس او را با یک آهنگ یا داستان پرت کنید و به خودتان قول بدهید که این عادت را ترک کنید.اگر کودک شما چند فحش جدی یاد گرفته است یا پرخاشگری میکند، لازم است قوانینی تعیین کنید. بسیار مهم است که این کار را با آرامش انجام دهید، یعنی بدون اینکه آشفته یا عصبانی شوید، چون در غیر این صورت، هر بار که عصبانی می‌شوید، فقط به او یادآوری می‌کنید که چقدر راحت می‌تواند شما را وادار به توجه سریع به او کند. اگر این مورد یک کلمه‌ ی ساختگی است، به او بگویید که چنین چیزی وجود ندارد و شما نمی‌فهمید که او چه می‌گوید. برای فحش‌های بزرگسالان، معنی آنها یا دلیل غیرقابل قبول بودن آنها را توضیح ندهید. فقط با لحنی کاملاً خونسرد و بی‌علاقه، واضح و روشن بگویید که کدام کلمات غیرمجاز هستند. همچنین یادتان باشد گفتن «این کلمه‌ای نیست که بتونی استفاده کنی.» یا «ما اجازه‌ ی این نوع حرف زدن رو نمی‌دیم» برای یک کودک چهار ساله هم خیلی مبهم است.کودک شما به این دلیل از فحش و ناسزا استفاده می‌کند و پرخاشگری میکند که چیزی می‌خواهد، مطمئن شوید چیزی را که می‌خواهد به دست نمی‌آورد. به عنوان مثال، اگر حرف بدی می‌زند تا به بستنی‌اش دست پیدا کند، به دنبال حرف زشتش، گفتن این جمله از طرف شما به کودک که «این حرف خوبی نبود، اما بیا این بستنی قیفیت» مسلماً خوب و درست نیست.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱