ناشناس
سوال 19571
سلام و خداقوت .برادری دارم ۸ ساله ، چهار سال پیش وقتی دختر خالم به دنیا اومد داداشم شروع کرد مثل بچه گریه کردن و ادای بچه در آوردن تا الان که پسرخالم به دنیا اومده این کاراشو بیش تر کرده مدام خودش رو بچه می کنه نازشم می کشیم بدتر میشه بهشم می گیم ما تورو ۸ ساله دوست داریم گریشو بیش تر می کنه الان بهتر شده قبلنا می گفت من بچه بودم منو بیش تر دوست داشتین ؟ یا می گفت من بچه بودم چی کارا می کردم .اداهای بچه گونش توی اعصابم می افته دوست دارم بزرگ بشه مسئولیت پذیر باشه لطفا راهنماییم کنید ممنون
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
3 پاسخ
درود 🌱
اولین قدم این است که احساسات ایشان را بپذیرید. مهم است که خانواده متوجه شوند که فرزندشان ممکن است نسبت به نوزاد جدید حسادت کند و این احساسات را تأیید کنند. طبیعی است که کودکان چنین احساسی داشته باشند و مهم است که والدین به کودک خود بفهمانند که احساسات آنها معتبر است و اشکالی ندارد که چنین احساسی داشته باشد. این به کودک شما کمک می کند تا احساس کند شنیده شده است و درک می شود.مرحله دوم این است که به کودک توجه بیشتری کنید. مهم است که مطمئن شوید برادر شما با وجود حضور نوزاد جدید همچنان احساس دوست داشتن و قدردانی می کند.مهم است که به کودک خود بفهمانید که نوزاد جدید جایگزین او نمی شود و هنوز بخش مهمی از خانواده است.مرحله سوم این است که کودک خود را در مراقبت از نوزاد جدید مشارکت دهید. این به کودک شما کمک می کند تا احساس ارتباط بیشتری با کودک داشته باشد و بفهمد که می تواند به مراقبت از کودک کمک کند. شما می توانید کودک خود را در کارهایی مانند کمک به تعویض پوشک، غذا دادن به نوزاد و بازی با نوزاد مشارکت دهید. این به کودک شما کمک می کند تا احساس ارتباط بیشتری با نوزاد داشته باشد و درک کند که آنها بخشی از زندگی کودک هستند.مرحله چهارم تعیین حد و مرز است. مهم است که با کودک خود مرزهای مشخصی تعیین کنید و مطمئن شوید که او درک می کند که کودک نیاز به مراقبت و توجه ویژه دارد. این به کودک شما کمک می کند تا بفهمد که کودک به مراقبت ویژه نیاز دارد و باید به نیازهای کودک احترام بگذارد.گام پنجم ارائه تقویت مثبت است. مهم است که کودک خود را زمانی که نسبت به کودک مهربان و کمک کننده است، تحسین کنید. این به کودک شما کمک می کند تا درک کند که رفتار او قابل قدردانی است و مهم است که با نوزاد جدید مهربان باشید.در نهایت، مهم است که صبور باشید و درک کنید. حسادت می تواند یک احساس دشوار برای مقابله با آن باشد و زمان می برد تا کودک شما با نوزاد جدید سازگار شود. مهم است که صبور باشید و درک کنید و حمایت و محبتی را که فرزندتان در این دوران نیاز دارد فراهم کنید.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
اولین قدم این است که احساسات ایشان را بپذیرید. مهم است که خانواده متوجه شوند که فرزندشان ممکن است نسبت به نوزاد جدید حسادت کند و این احساسات را تأیید کنند. طبیعی است که کودکان چنین احساسی داشته باشند و مهم است که والدین به کودک خود بفهمانند که احساسات آنها معتبر است و اشکالی ندارد که چنین احساسی داشته باشد. این به کودک شما کمک می کند تا احساس کند شنیده شده است و درک می شود.مرحله دوم این است که به کودک توجه بیشتری کنید. مهم است که مطمئن شوید برادر شما با وجود حضور نوزاد جدید همچنان احساس دوست داشتن و قدردانی می کند.مهم است که به کودک خود بفهمانید که نوزاد جدید جایگزین او نمی شود و هنوز بخش مهمی از خانواده است.مرحله سوم این است که کودک خود را در مراقبت از نوزاد جدید مشارکت دهید. این به کودک شما کمک می کند تا احساس ارتباط بیشتری با کودک داشته باشد و بفهمد که می تواند به مراقبت از کودک کمک کند. شما می توانید کودک خود را در کارهایی مانند کمک به تعویض پوشک، غذا دادن به نوزاد و بازی با نوزاد مشارکت دهید. این به کودک شما کمک می کند تا احساس ارتباط بیشتری با نوزاد داشته باشد و درک کند که آنها بخشی از زندگی کودک هستند.مرحله چهارم تعیین حد و مرز است. مهم است که با کودک خود مرزهای مشخصی تعیین کنید و مطمئن شوید که او درک می کند که کودک نیاز به مراقبت و توجه ویژه دارد. این به کودک شما کمک می کند تا بفهمد که کودک به مراقبت ویژه نیاز دارد و باید به نیازهای کودک احترام بگذارد.گام پنجم ارائه تقویت مثبت است. مهم است که کودک خود را زمانی که نسبت به کودک مهربان و کمک کننده است، تحسین کنید. این به کودک شما کمک می کند تا درک کند که رفتار او قابل قدردانی است و مهم است که با نوزاد جدید مهربان باشید.در نهایت، مهم است که صبور باشید و درک کنید. حسادت می تواند یک احساس دشوار برای مقابله با آن باشد و زمان می برد تا کودک شما با نوزاد جدید سازگار شود. مهم است که صبور باشید و درک کنید و حمایت و محبتی را که فرزندتان در این دوران نیاز دارد فراهم کنید.
آرزو شربیانی/درمانگر خانواده و کودک/ سکستراپیست 🌱
سلام دوست عزیز
برادر شما نیاز به توجه دارد واحتمالا با به دنیا آمدن نوزاد جدید برای مدتی توجه ها به سمت نوزاد رفته، توجه ها از جنس کودکانه بوده وبرادر شما خواهان همان توجه باهمان جنس است.
توصیه من به شما این هست که توجه ومحبت تان را به سمت رفتارهایی که متناسب با سن او هست معطوف کنید بدون اینکه توصیح دهید و به رفتارهای کودکانه اش بی‌توجهی کنید. حتی توجه منفی هم نکنید. مثل : تو که دوباره داری بچه گونه حرف میزنی ویا این رفتار را دوست ندارم.
چرا که باز هم کودک در این شرایط توجه کسب می‌کند ولی توجه منفی. و او خواهان توجه است.
ممکن است در ابتدا مقاومت کند ولی شما برای چند هفته صبورانه این کار را انجام دهید.
بعد از یک ماه کم کم متوجه تغییرات میشوید.
صبور باشید تغییرات نیاز به زمان دارد.
موفق باشید.
شیوا نامجو مشاور خانواده
برادر شما نیاز به توجه دارد واحتمالا با به دنیا آمدن نوزاد جدید برای مدتی توجه ها به سمت نوزاد رفته، توجه ها از جنس کودکانه بوده وبرادر شما خواهان همان توجه باهمان جنس است.
توصیه من به شما این هست که توجه ومحبت تان را به سمت رفتارهایی که متناسب با سن او هست معطوف کنید بدون اینکه توصیح دهید و به رفتارهای کودکانه اش بی‌توجهی کنید. حتی توجه منفی هم نکنید. مثل : تو که دوباره داری بچه گونه حرف میزنی ویا این رفتار را دوست ندارم.
چرا که باز هم کودک در این شرایط توجه کسب می‌کند ولی توجه منفی. و او خواهان توجه است.
ممکن است در ابتدا مقاومت کند ولی شما برای چند هفته صبورانه این کار را انجام دهید.
بعد از یک ماه کم کم متوجه تغییرات میشوید.
صبور باشید تغییرات نیاز به زمان دارد.
موفق باشید.
شیوا نامجو مشاور خانواده
سلام. احتمالا برادر شما نیاز به توجه دارد و به دنیا آمدن نوزاد او را در مورد دریافت توجه نگران می‌کند. البته تا حدی هم حق دارد چون از نظر او نوزاد رقیبی است که برای بزرگترها بسیار جذاب است مراقبت زیادی می‌خواهد، بعلاوه نینی هیچ کاری هم بلد نیست، اصطلاحا بچه بدی است (گریه می‌کند، جیش می‌کند، همش می‌خواهد بغلش کنند، بلد نیست هیچ کاری بکند). همینها باعث می‌شود تا برادر ۸ ساله شما کارهای بچگانه‌ای انجام دهد. همه رفتارهای او ناشی از نیاز به توجه و ناامنی‌های اوست. پس به جای نصیحت کردن، به او و نظراتش توجه کنید، وقت اختصلصی با او بگذرانید، با او بازی کنید، او را جدی بگیرید و در مراقبت از کوچکترها از او نظر بخواهید.