سوال 19662

با سلام
قبل از هر اقدامی، پیشنهاد میکنم خود «وابستگی» رو تبیین کنیم که آیا خوب هست یا بد؟
انسان، موجودی نیازمند آفریده شده است و تأمین نیازهای او هم به موضوعات مختلفی بستگی پیدا میکنه. نیازهایی مانند نیازهای مادی برای زنده ماندن، برای زندگی روزمره و نیازهای معنوی برای تأمین عواطف، برای کسب معنویت، برای پیشرفت، برای کسب حمایت و غیره.
پس اقدام به تأمین نیاز و وابسته شدن به منابع تأمین نیاز، امری طبیعی است. این امر موجب «وابستگی» خواهد شد که در ذات خود، از خصایص انسانی تلقی میشه. اما مشکل زمانی به وجود میاد که این «وابستگی»ها منجر به آسیب رسانی به خود و دیگران بشه. آسیبهایی مثل: باج دادن، بی عدالتی، تضعیف عزت نفس، کاهش اعتماد به نفس، عدم رعایت حقوق دیگران، از دست دادن استقلال فردی و اجتماعی و امثال اینها.
اما موضوع اینه که ممکنه «وابستگی آسیبرسان به خود و دیگران» از جایی دیگر از شخصیت فرد روییده باشه. مثل «ترس از شکست»، «احساس ناتوانی در انجام کارها»، «احساس ناارزشمندی فردی»، «احساس خودکم بینی» و مواردی که گاه از اونها به عنوان «طرحواره های ناسازگار» تعبیر میشه. این طرحواره ها که غالبا در دوران کودکی و نوجوانی شکل میگیره، از عدم تأمین نیازهای توجه، حمایت، دلبستگی ایمن، استقلال و... در دوران کودکی نشأت میگیره.
برای تبدیل این طرحواره های ناسازگار به «طرحواره های سازگار و سازنده» نیاز به مداخله روانشناختی است و با تمرینهای مختلف تا حد زیادی قابل جبران هست. لیکن توصیه هایی که به عنوان ارتقاء اعتماد به نفس و عزت نفس وجود داره (در همین سایت مکررا عنوان شده است و با جستجو به اونها دست پیدا میکنی) میتونه تا حد زیادی به صورت خودیاری بهتون کمک کنه.
بررسی کنید که چه نیازهایی از وابستگی به چه افرادی در شما تأمین میشه و جلوی اون رو بگیرید. شناخت نیازها، در پیگیری رفع وابستگی کمک مهمی است که میتونه بهتون بکنه.
خودباوری و شناخت توانایی های خود و اعتماد به کارآمدی خود، کلید سازنده برای هر فردی هست.
موفق باشید.