سوال 19663

با سلام

خواهرم، برای بررسی رفتار افراد تا حدی نیاز به شناخت شخصیت هست و حال حاضر شناختی از همسر گرامی شما نداریم. لذا صرفا براساس گفته های شما عرض میکنم:

برای تبیین موضوع، سوالاتی وجود داره و اینکه: چه کسی از همسر خود قهر میکنه؟ و چه کسی به همسر خود ناسزا میگه؟

اگه فرد دارای اختلال شخصیت ضد اجتماعی نباشه، معمولا قهر و ناسزاگویی میتونه از موارد زیر سرچشمه بگیره:

1- (اعتماد به نفس و عزت نفس پایین) شخصی که اعتماد به نفس مطلوبی نداره برای جبران فشارهای بیرونی و درونی خود متوسل به جبران فشارهای بیرونی میشه و بهترین افراد هم، کسانی هستند که به عنوان زیردست محسوب میشن و به راحتی میشه بهشون زور گفت و عقده ها رو روی سر اونها خالی کرد. در شرایط اجتماعی فعلی این ماجرا در بسیاری از خانه ها اتفاق میافته.

2- (طرحواره تنبیه) افرادی که دارای طرحواره تنبیه هستند و معتقدند که هیج عمل اشتباهی نباید بدون مجازات باشه، در همه اتفاقات به دنبال تنبیه دیگران هستند و حتی گاهی خود رو هم تنبیه میکنن. این گونه افراد اگه قدرت داشته باشن، از طریق آسیب رسانی به دیگران مرتکب تنبیه میشن و اگه قدرت نداشته باشن، دیگران رو با محروم کردن از وجود خودشون (قهر کردن) تنبیه میکنن. ناسزا گویی هم نمونه بارزی از تنبیه کردن هست.

راه حل: بهره جویی از مشاوران خانواده و روانشناسان اولین توصیه برای مداخله علمی و حرفه ای برای حل مسئله شماست. لیکن در صورت عدم تحقق، دو راه رو توصیه میکنم:

1- «تاب آوری» - به این معنا که با صبر و حوصله و گاه با نشنیدن، ناراحت نشدن، صبر پیشه کردن، آرامش بخشی به خود، توصیه به همسر برای آرامش، بخشش شوهر، نوشتن نامه گلایه آمیز به همسر بدون اینکه بهش بدید، تخلیه هیجانهای منفی از طریق فریاد کشیدن و... توان تحمل خود در زندگی را بالا ببرید.

2- «بیان احساس» - احساسهای رنج آوری که در درونتان ایجاد میشه رو در مقابل شوهرتون به زبان بیارید. ممکنه شوهرتون توجهی نکنه اما شما تنها احساس رو بیان کنید. مثلا: «وقتی داد زدی و فحش دادی، من احساس حقارت بهم دست داد و از درون شکستم». این نوع بیان بدون تهدید و سرزنش، در برقراری گفتگوی مسالمت آمیز بسیار کارساز هست.

موفق و سلامت باشید.