سوال 1984

به عقیده من موسیقی هم مثل عطر می مونه و این قدرت رو داره که با شنیدن یه قطعه یا بخشیش حتی بعد از چند سال دوباره همون حال و هوایی رو برات زنده کنه که تو اون زمان خودش داشتی 
تجربه حس هیجان و ناراحتی در زمان شنیدن آهنگ کاملا بستگی به حال هوایی داره که اون آهنگ رو در چه شرایطی شنیده باشه 
و در مورد خودم باید بگم آره برای من تجربه این حس بارها و بارها اتفاق افتاده 
یک موردش در باره آخرین باری بود که استادم افشین یداللهی رو دیدم درست یک ماه پیش از فوتشون بود به کنسرت علیرضا قربانی رفته بودم و ایشون ردیف جلوی ما بودن در زمان اجرای قطعه من عاشق چشمت شدم که شاعرش افشین یدللهی هستن و باید بگم من به شدت عاشق این قطعه هستم رو به ما ایستادن و لبخند زدن و برای همه مردم دست تکون دادن اون آخرین دیدار و آخرین لبخند استادم بود و من نمی دونستم... 
من اون لحظه و بهتر بگم هربار با شنیدن این قطعه(البته پیش از فوت ایشون) حس هیجان و سرشار از عشق رو داشتم و از شنیدن این شعر که به خوبی عاشق و معشوق رو وصف کرده بودن لذت می بردم 
اون روز وقتی اون قطعه توسط علیرضا قربانی توی کنسرت اجرا شد و چون خود افشین یداللهی هم بودن من سرشار از هیجان و شادی خاصی بودم 
و حالا بعد از فوتشون هر بار با شنیدن این قطعه غم غریبی توأم با حس لمس هیجان اون آخرین دیدار و اخرین لبخند استاد افشین یداللهی وجودم رو فرا میگیره و بی اختیار اشک می ریزم ...
روحشون شاد

نه. تا حالا نشده این حس رو تجربه کنم.