سوال 20043

با سلام

معمولا در این گونه مواقع شناخت احساسی که در شما ایجاد شده میتونه برای پیدا کردن راه حل و برون رفت از مسئله کمک زیادی بهتون بکنه. به نظر میرسه که به طور حداقلی احساسهایی مانند «احساس گناه»، «احساس پشیمانی» و افکاری مانند «چه فکری درباره من خواهد کرد؟»، «عجب آدم بی ملاحطه ای هستم»، «اگه من جای اون بودم چه حسی داشتم؟» و... به سراغتون میاد.

برای رهایی از این احساسهای ناخوشایند و افکار مخرب، پیشنهاد میکنم بهترین راه رو انتخاب کنید. یعنی حقیقت رو بهشون بگید و نسبت به اشتباهی که به طور ناخواسته به وجود اومده، عذرخواهی کنید.

در این صورت به ایشون این فرصت رو میدید که با حقیقت مواجه بشه و احتمالات دیگه ای که حقیقت ندارن (مثل: من در حفظ زنها بی عرضه هستم) رو از ذهنشون پاک کنن. در ضمن یقینا از اینکه با جراتورزی عمل کردید حس خوبی رو خودتون تجربه خواهید کرد.

ممکنه این کار براتون سخت باشه و احساس کنید که دل کسی رو شکوندین، اما یقین بدونید که بیان حقیقت، کم ضررترین راه هست. امیرالمونین میفرمایند: «نجات در راستگویی است.» و به قول معروف، قورباغه ات رو زودتر قورت بده.

برای اینکه راحتتر بتونید حقیقت رو به زبون بیارید، جملات رو چند بار پیش خودتون تکرار کنید و تمرین کنید تا ذهنتون آماده بشه و خودتون در وجود خودتون، مسئله رو پذیرفته باشید.

موفق باشید.