ناشناس

سوال 20093

سلام وقتتون بخیر ،من با وجود ۳۷سال سن دوست دارم با کسی ازدواج کنم که از همه نظر بهش نیاز داشته باشم،از نظر معنوی و مادی،چون این رو باور دارم که این حس دو نفر رو هر روز به هم وابسته میکنه و این حس قشنگیه هیچ وقت دو طرف برای هم تکراری نمیشن،آیا این باور من اشتباه است؟؟؟من ی دختر ی هستم که در سن ۱۷سالگی پدرم رو از دست دادم

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

1 پاسخ
profile-photo
باسلام
دوست گرامی یکی از دلایلی که باعث می‌شود افراد در وضعیت وابستگی باقی بمانند، شناخت‌های نادرست آنها از مفهوم وابستگی است. بسیاری از اوقات ما نیازمندی خود به دیگری، اطاعت از او، ترس از دست دادن او و … را به حساب عشق خود می‌گذاریم و این امر باعث می‌شود نه تنها از این وضعیت احساس انزجار نکنیم، بلکه آن را برای خود تبدیل به مایه افتخار می‌کنیم. باید تعریف سریال‌های تلویزیونی و کتاب‌های عاشقانه را از عشق فراموش کنید. آنچه آنجا از عشق نشان داده می‌شود، در واقع یک وابستگی اعتیادگونه است و نه عشق.
📌این باورهای غلط باعث می‌شود همواره نگران از دست دادن رابطه خود باشید، زیرا از دست دادن رابطه برای شما به معنای یک فاجعه، غم بزرگ و جبران ناپذیر و تنهایی شدید خواهد بود.
🌸توجه داشته باشید در زندگی مشترک داشتن وابستگی طبیعی نیست و حالت بیمارگونه دارد چرا که فرد را از حالت استقلال و توانایی اداره زندگی شخصی خود باز می‌دارد اما دلبستگی ارزشمند است و به آن توصیه می‌شود
پایه دلبستگی همان صمیمیت است. در صمیمت فرد می‌تواند افكار احساسات، آرزوها، ترس‌ها و موضوعات مهم زندگی خود را برای فرد دیگری افشاء كند و طرف مقابل نیز به او پاسخ مثبت می‌دهد و از وی مراقبت می‌كند.
❤️وابستگی به این معناست که من به تو محتاجم اما دلبستگی به این معناست که من به تو مشتاقم
وابستگی بعد از یک مدت کوتاه چون حالت غیر طبیعی و بیمارگونه دارد، تنفر زا می‌شود و ثبات زندگی مشترک را مختل می کند
🌸در هر حال توصیه می کنم برای اصلاح برداشت‌های تان در زمینه زندگی مشترک حتما زیاد مطالعه کنید تا باورهای تان اصلاح شود و از طرف دیگر در صورت تمایل چند جلسه صحبت و گفتگو با مشاور داشته باشید
موفق باشید 🎯🎯🎯