ناشناس
سوال 204066
سلام <br>من ۱۸ سالمه و عاشق شدم ۱۰ ماه به هر دری زدم تا ثابت شد به مهناز که عاشقشم و حالا هم دو هفتس که هفته یک بار برای نیم ساعت می بینمش و یک زنگ هم به من زده.ولی هیچ کدومون نمی خواهیم که اینجوری غیر شرعی و غیر قانونی رابطه داشته باشیم البته عقد دائم هم نمی تونیم بکنیم و از اینکه یهو پلیس تو خیابون ما رو بگیره یا کسی از فامیل ما رو ببینه وحشت داریم و قصدمونم ازدواجه. از خونواده من یه نفر که دختر خالمه و هم سن من و حکم خواهرمو داره و از خونواده اون خاله و شوهر خالش می دونن قضیه ما رو .حالا من می خواستم ببینم که ما چجوری می تونیم کاری کنیم که رابطمون شرعی باشه و قاونی و هم خونوادهامون فعلا نفهمن چون اگه بفهمن به خاطر وضع مالی من که الته تا مدتی دیگه حل می شه و مهتمر از اون سنم با هر مدلی از عقد مخالفت می کنن برا همین هم ما موندیم چیکار کنیم و اصلا هم نمی خوائم به گناه بیوفتیم خواهشن کمک کنید مارو به خدا گیر کردیم در ضمن ما اهل اصفهانیم
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخشكی نیست که دوران جوانی, دوران خاص و ویژه ای است و به خاطر طولانی بودن دوران تجرد غالب دانشجویان و خطرات جدی و زیاد آشكار و پنهان غرایز نفسانی و جنسی, مراقبت و توجه بیشتری را طلب می كند لذا لازم است روابط خود را با جنس مخالف از نظر كمی و كیفی تحت كنترل قرار داده و به ضرورت اكتفا كنید.
به عبارت دیگر تا زمانی كه ضرورتی ایجاب نمی كند حتی الامكان روابط با نامحرم برقرار نشود. زیرا زن و مرد جوان بخصوص اگر مجرد باشند چه بسا همین هم صحبت شدن ها، غرایز جنسی دو طرف یا یكی از آنها را تحریك كند و به الفت و محبت شهوانی و غریزی بین آنها بیانجامد و نقطه آغازی برای غوطه ور شدن در انحراف و فساد شود هر چند ممكن است در ابتدا هر دو طرف قصد و نیت پاك و خداپسندانه ای داشته باشند و یا به انگیزه رشد و كمال معنوی و ... باشد. لازم به ذكر است این مطلب یك ادعا نظری صرف نیست بلكه پشتوانه آن تجربه بسیاری از افراد است كه به اقرار خودشان در ابتدا به قصد و نیت پاك و مقدسی به گفتگو و ارتباط پرداختند ولی پس از مدت زمان كوتاهی به جایی كشیده شده كه هیچ یك از آنها حتی گمانشان را نمی كردند.
اما اگر برقرار کردن ارتباط را ضروری می دانید و به خود و ایشان اطمینان دارید که مسایل شرعی را رعایت کنید، اشکال ندارد ولی باید همیشه متوجه این حقیقت باشید که دختر و پسر مثل پنبه و آتش می مانند و دائما باید از یکدیگر دور باشند. یک جرقه کافی است تا خرمن عفت و ایمان را به آتش بکشد.
لازم است به این نکته هم حواسمان جمع باشد که دختران و پسران جوان و مجرد، معمولا از چنین ظرفیتی برخوردار نیستند، هر چند ظاهرشان نشان ندهد. این میدان جولانگاه هر کسی نیست، یک قهرمان می طلبد. پس تا وقتی درباره خود یا طرف مقابل به اطمینان نرسیده اید، از احتیاط غافل نباشید.
در برخورد و گفتگو, هنجارهای شرعی زیر رعایت شود:
1- از گفتگوهای تحریك كننده پرهیز شود.
2- از نگاه های آلوده و شهوانی خودداری شود.
3- حجاب شرعی رعایت شود.
4- قصد تلذذ و ریبه در كار نباشد.
5- دو نفر نامحرم در محیط بسته , تنها نمانند.
بنابراین سعی کنید خود را به امور زیر عادت دهید:
الف) در صحبت با نامحرم به او نگاه نکنید و به هیچ قسمتی از بدن او خیره نشوید و قسمت های باز و پوشیده برایتان کاملا مساوی فرض شوند.
ب ) در همه حال خدا را ناظر بر اعمال و رفتار خود بدانید و عفت و حیا را فراموش نکنید. روشن است که هر فرد خود بهتر می تواند تشخیص دهد که کجا از مرز فراتر رفته است «بل الانسان علی نفسه بصیره؛ آدمی بر نفس خود آگاه و بیناست».
ج ) از شوخی کردن با نامحرمان اجتناب کنید زیرا اگر شوخی و خندیدن با زن نامحرم موجب فتنه و فساد شود قطعا حرام است.
در کنار تمام این سخنان حرف اصلی را در آخر بیان می کنیم که اگر قادر به رعایت اداب شریعت نیستید موضوع را از طریق آشنایان مطلع با خانوادهتان در میان بگدارید و با عقد بستن فعلا دوران نامزدی خوبی را داشته باشید و ازدواج را با تاخیر یرگزار نمایید
به عبارت دیگر تا زمانی كه ضرورتی ایجاب نمی كند حتی الامكان روابط با نامحرم برقرار نشود. زیرا زن و مرد جوان بخصوص اگر مجرد باشند چه بسا همین هم صحبت شدن ها، غرایز جنسی دو طرف یا یكی از آنها را تحریك كند و به الفت و محبت شهوانی و غریزی بین آنها بیانجامد و نقطه آغازی برای غوطه ور شدن در انحراف و فساد شود هر چند ممكن است در ابتدا هر دو طرف قصد و نیت پاك و خداپسندانه ای داشته باشند و یا به انگیزه رشد و كمال معنوی و ... باشد. لازم به ذكر است این مطلب یك ادعا نظری صرف نیست بلكه پشتوانه آن تجربه بسیاری از افراد است كه به اقرار خودشان در ابتدا به قصد و نیت پاك و مقدسی به گفتگو و ارتباط پرداختند ولی پس از مدت زمان كوتاهی به جایی كشیده شده كه هیچ یك از آنها حتی گمانشان را نمی كردند.
اما اگر برقرار کردن ارتباط را ضروری می دانید و به خود و ایشان اطمینان دارید که مسایل شرعی را رعایت کنید، اشکال ندارد ولی باید همیشه متوجه این حقیقت باشید که دختر و پسر مثل پنبه و آتش می مانند و دائما باید از یکدیگر دور باشند. یک جرقه کافی است تا خرمن عفت و ایمان را به آتش بکشد.
لازم است به این نکته هم حواسمان جمع باشد که دختران و پسران جوان و مجرد، معمولا از چنین ظرفیتی برخوردار نیستند، هر چند ظاهرشان نشان ندهد. این میدان جولانگاه هر کسی نیست، یک قهرمان می طلبد. پس تا وقتی درباره خود یا طرف مقابل به اطمینان نرسیده اید، از احتیاط غافل نباشید.
در برخورد و گفتگو, هنجارهای شرعی زیر رعایت شود:
1- از گفتگوهای تحریك كننده پرهیز شود.
2- از نگاه های آلوده و شهوانی خودداری شود.
3- حجاب شرعی رعایت شود.
4- قصد تلذذ و ریبه در كار نباشد.
5- دو نفر نامحرم در محیط بسته , تنها نمانند.
بنابراین سعی کنید خود را به امور زیر عادت دهید:
الف) در صحبت با نامحرم به او نگاه نکنید و به هیچ قسمتی از بدن او خیره نشوید و قسمت های باز و پوشیده برایتان کاملا مساوی فرض شوند.
ب ) در همه حال خدا را ناظر بر اعمال و رفتار خود بدانید و عفت و حیا را فراموش نکنید. روشن است که هر فرد خود بهتر می تواند تشخیص دهد که کجا از مرز فراتر رفته است «بل الانسان علی نفسه بصیره؛ آدمی بر نفس خود آگاه و بیناست».
ج ) از شوخی کردن با نامحرمان اجتناب کنید زیرا اگر شوخی و خندیدن با زن نامحرم موجب فتنه و فساد شود قطعا حرام است.
در کنار تمام این سخنان حرف اصلی را در آخر بیان می کنیم که اگر قادر به رعایت اداب شریعت نیستید موضوع را از طریق آشنایان مطلع با خانوادهتان در میان بگدارید و با عقد بستن فعلا دوران نامزدی خوبی را داشته باشید و ازدواج را با تاخیر یرگزار نمایید