سوال 20418

سلام
مادر من هم بیماری دوقطبی دارن ولی پدرم و ما سالیان سال نمی‌دونستیم و مدام تنش و دعوا بود.
وقتی هم که دکتر تشخیص داد و فهمیدیم، مادرم قبول نمی‌کرد که مریضه. اقوام هم می‌گفتن چرا اسم می‌ذارید روی فامیل ما؟ خلاصه که انکار می‌کردن و همین مسأله مشکلات ما و مادرمون رو بیشتر می‌کرد. چون داروهاشو می‌ریخت دور و نمی‌خورد.
وقتی هم که یک بیمار اختلال دوقطبی داروهاشو نخوره، کنترل رفتارش رو از دست میده.
من نمی‌دونم شما در نهایت با چه کسی ازدواج خواهید کرد. ولی نکته مهم زندگی‌تون اینه که بیماری‌تون رو بپذیرید و انکارش نکنید. داروهاتون رو هم طبق تجویز پزشک مرتب مصرف کنید.
این بیماری می‌تونه دوره‌های عود کردنش کوتاه و با فاصله کم از هم باشه، یا خیلی طولانی و دور از هم. یعنی ممکنه سال‌ها هیچ علامتی نداشته باشید و خیلی عادی زندگی کنید ولی یهو سر و کله‌ش دوباره پیدا بشه.
پس بهتره هم خودتون، هم اطرافیان در جریان باشین که اگه رفتارتون حالت طبیعی نداشت، ممکنه بیماری عود کرده باشه و نیاز هست برید دکتر و داروها رو دوباره شروع کنید. پس نباید دعوا کنن و خشونت به خرج بدن.
یه نکته هم اینه که هرچقدر اطرافیان‌تون آدم‌های منطقی‌تر و مهربون‌تری باشن، احتمال عود کردن بیماری‌تون کمتر میشه. این نکته آخر رو با توجه به تجربه زندگی با مادرم دارم میگم. احساس میکنم زندگی هرچقدر تنش کمتری داشته باشه برای بیمارهای دوقطبی بهتره.

إن‌شاءالله هر چی خیر هست براتون پیش بیاد و خوشبخت و سعادتمند بشید 🌷