ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
1 پاسختأیید شده است که در شیوع افسردگی تفاوت های جنسیتی وجود دارد، زنان بیشتر از مردان دچار افسردگی هستند. مستقل از نژاد یا قومیت، این خطر وجود دارد. یک مطالعه در مقیاس بزرگ، در سال 2017 نشان داد که این اختلافات جنسیتی از 12 سالگی بروز می کند و خانم ها دو برابر آقایان دچار افسردگی هستند.
با توجه به اینکه اوج شروع اختلالات افسردگی در خانمها با سالهای تولید مثل آنها (بین سنین 25 تا 44 سال) همزمان است، ممکن است عوامل خطر هورمونی، نقش داشته باشند. به نظر می رسد استروژن و پروژسترون بر سیستم های انتقال دهنده ی عصبی، اعصاب و غدد درون ریز و سیستم های شبانه روزی که در اختلالات خلقی نقش دارند، تأثیر می گذارد.
این واقعیت که زنان اغلب دچار اختلالات خلقی در ارتباط با چرخه ی قاعدگی خود می شوند، مانند اختلال دیسفوریا (بی قراری جنسیتی) قبل از قاعدگی (PMDD)، یک اختلال خلقی که با علائم افسردگی مشخص می شود و قبل از شروع دوره قاعدگی اتفاق می افتد، همچنین به رابطه بین هورمونهای جنسی زن و خلق و خوی او اشاره دارد.
تحقیقات نشان داده است PMDD، با تغییر ژن مرتبط است كه باعث افزایش حساسیت زن به هورمونهای تولیدمثلی مثل استروژن و پروژسترون می شود.
علاوه بر این، نوسانات هورمونی مرتبط با زایمان، یک محرک شایع برای اختلالات خلقی است. تصور می شود شروع افسردگی پس از زایمان با تغییرات هورمونی چشمگیر که بلافاصله پس از زایمان اتفاق می افتد، مرتبط است.
اگرچه یائسگی زمانی است که خطر افسردگی زنان کاهش می یابد، دوره پیش از یائسگی زمان افزایش خطر برای افراد دارای سابقه افسردگ است. سایر فاکتورهای هورمونی که ممکن است در بروز خطر افسردگی در خانم ها نقش داشته باشد، اختلاف جنسی در رابطه با محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA) و عملکرد تیروئید است.