ناشناس
سوال 20888
سلام اول اینکه خواهشا پیامهای قبلی منو پاک کنید .دختر ۴ ساله دارم که از همون ابتدا دعواش می کنم کتکش میزنم هر کاری بگید کردم حتی بخش یاد دادم حرصم در امد این ح فها رو بزن دلم بسوزه نزنمت باز هم نمیتونم اگه نزنمش دستام درد می گیره حالم خیلی بد میشه می ریزم تو خودم خیلی در حقش ظلم کردم اوایل حرص اینو اونو سر دخترم خالی می کردم بعدش گفتم بزار تندی کنم وابسته اش نباشم راحت جدا شم بعد که نشد حالا هم اونو دلیل اصلی این حال و روز و زندگیم میدونم میگم اگه نبود راحت میشدم ی جوری ام . مشاوره یا دکتر هم به هیچ عنوان ن میره شوهرم ن میتونم برم . مشکل عصبی دارم یکم اما واقعا خیییلی در حقش ظلم می کنم بهشم محبت می کنم هر چی بخواد میخرم بخاطرش پا روی همه چی میزارم اما اون لحظه که حرصمو درمیاره دیگه نمیفهمم بچه اس .چقد خودمو تنبیه کردم .توبه کردم .تنبیه واسه خودم در نظر گرفتم اما انگار ن انگار تو رو خدا بگید چیکار کنم
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخ
باسلام
هیچ چیز بیشتر از نداشتن ثبات رفتاری به کودک آسیب نمی زند. اینکه نداند یک مادر مهربان، ممکن است چند دقیقه بعد به یک دشمن کینه توز تبدیل شود.
شما کمی عصبی نیستید شما خیلی عصبی هستید که کنترل هیجانات منفی خود را ندارید و با تنها عزیزی که خودتان به دنیا آورده آید اینگونه رفتار میکنید. شما خودتان همسرتان را انتخاب کرده آید ولی دخترتان نمی تواند مادر و پدرش را انتخاب کند. پس شما مقصر مشکلات هستید نه یک دختر ۴ ساله.
نوشته آید برای خودتان تنبیه در نظر گرفته آید.تنبیهی که بازدارنده نباشد تنبیه نیست. ولی حداقل می توانید سکوت کنید و از موقعیت خارج شوید.به حمام و دستشویی بروید و به صورتتان آب سرد بزنید. جلوی آیینه صورت خشمگین خودتان را ببینید و بعد به علت عصبانیت خود فکر کنید. افکار چرا و چطور و باید و نباید به شما حق عصبانیت می دهد. افکارتان را شناسایی و آن ها را تغییر دهید. مثلاً باید به حرفم گوش بده. اگر نده و عصبانی بشوم تقصیر خودشه.
ولی اگر فکر می کنید تمام راه ها را رفته آید و باز هم نمی توانید خودتان را کنترل کنید باید نزد روانپزشک بروید و دارو مصرف کنید تا به فرزندتان صدمه روحی و جسمی بیشتری نزنید.
بعد از پیدا کردن ثبات خلقی می توانید از کتابهای خودیار راه های کنترل افکار منفی ، مهارت کنترل خشم و مهارت فرزند پروری را یاد بگیرید.
شما صداقت گفتن عیب خودتان را داشته آید ولی برای یک کودک علت رفتار مهم نیست. چیزی که می بیند را یاد می گیرد و هر وقت عصبانی و ناکام شد همین گونه برخورد می‌کند.
پس منتظر باشید چند سال دیگر تمام این بدرفتاری ها به خودتان برگردد. تا خیلی دیر نشده اقدام کنید...موفق باشید
هیچ چیز بیشتر از نداشتن ثبات رفتاری به کودک آسیب نمی زند. اینکه نداند یک مادر مهربان، ممکن است چند دقیقه بعد به یک دشمن کینه توز تبدیل شود.
شما کمی عصبی نیستید شما خیلی عصبی هستید که کنترل هیجانات منفی خود را ندارید و با تنها عزیزی که خودتان به دنیا آورده آید اینگونه رفتار میکنید. شما خودتان همسرتان را انتخاب کرده آید ولی دخترتان نمی تواند مادر و پدرش را انتخاب کند. پس شما مقصر مشکلات هستید نه یک دختر ۴ ساله.
نوشته آید برای خودتان تنبیه در نظر گرفته آید.تنبیهی که بازدارنده نباشد تنبیه نیست. ولی حداقل می توانید سکوت کنید و از موقعیت خارج شوید.به حمام و دستشویی بروید و به صورتتان آب سرد بزنید. جلوی آیینه صورت خشمگین خودتان را ببینید و بعد به علت عصبانیت خود فکر کنید. افکار چرا و چطور و باید و نباید به شما حق عصبانیت می دهد. افکارتان را شناسایی و آن ها را تغییر دهید. مثلاً باید به حرفم گوش بده. اگر نده و عصبانی بشوم تقصیر خودشه.
ولی اگر فکر می کنید تمام راه ها را رفته آید و باز هم نمی توانید خودتان را کنترل کنید باید نزد روانپزشک بروید و دارو مصرف کنید تا به فرزندتان صدمه روحی و جسمی بیشتری نزنید.
بعد از پیدا کردن ثبات خلقی می توانید از کتابهای خودیار راه های کنترل افکار منفی ، مهارت کنترل خشم و مهارت فرزند پروری را یاد بگیرید.
شما صداقت گفتن عیب خودتان را داشته آید ولی برای یک کودک علت رفتار مهم نیست. چیزی که می بیند را یاد می گیرد و هر وقت عصبانی و ناکام شد همین گونه برخورد می‌کند.
پس منتظر باشید چند سال دیگر تمام این بدرفتاری ها به خودتان برگردد. تا خیلی دیر نشده اقدام کنید...موفق باشید