سوال 21809
سلام من از صحبت کردن با دختران و خانما خحالت میکشم و نمیتونم با اونا صحبت کنم وقتی اونا رو ببینم دست و پام رو گم میکنم و استرس میگیرم به نظر شما راه حل چیه
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
2 پاسخبا سلام
معمولا «خجالت» صفتی رفتاری است که از دوران کودکی شروع میشه و علاوه بر منشاء ارثی، دارای منشاءی پر قدرت از نحوه کنش و واکنشهای خانوادگی و اجتماعی است. یعنی در دوران کودکی که لازم بوده فرد با اعتماد به نفس با افراد تعامل داشته باشه، ممکنه اتفاقهای نامناسبی افتاده که منجر به ایجاد واکنش منفی شده باشه. ذهن برای خودش یک الگوی رفتاری خلق کرده که الان خودش رو به صورت «خجالت» نشون میده.
مثلا وقتی فرد مورد انتقاد و سرزنش قرار میگیره، ناخودآگاه از ابراز فکر و عمل خودداری میکنه و کناره گیری میکنه. و یا وقتی دچار قضاوت قرار میگیره، برای پرهیز از قضاوت مجدد، دوری گزینی رو انتخاب میکنه. این نوع واکنش در ذهن میشه الگو و در اکثر موارد مشابه، ذهن دستور میده که باید کناره گیری کنی و الّا آسیب میبینی.
در این صورت و در شرایط فعلی، برای جبران عاقلانه این نوع رفتار و بر هم زدن الگوی ذهنی ایجاد شده، لازمه که از روش معکوس استفاده بشه. یعنی در مواقع مواجهه با افراد (خانمها) که تجربیات ذهنی ناخودآگاه، ابراز وجود رو از شما میگیره، باید به ابراز وجود اقدام کنید، تعامل رفتاری داشته باشید و با گفتگو و روابط بین فردی (در چارچوب اخلاق و شرع) خودتون رو در معرض قرار دهید. خواهید دید که تصور ذهن از قضاوت دیگران پایه و اساس نداره و برقراری تعامل، به راحتی انجام میشه.
در عین حال و در صورت شدت و عمق مسئله، رجوع به روانشناس میتونه مفید باشه.
معمولا «خجالت» صفتی رفتاری است که از دوران کودکی شروع میشه و علاوه بر منشاء ارثی، دارای منشاءی پر قدرت از نحوه کنش و واکنشهای خانوادگی و اجتماعی است. یعنی در دوران کودکی که لازم بوده فرد با اعتماد به نفس با افراد تعامل داشته باشه، ممکنه اتفاقهای نامناسبی افتاده که منجر به ایجاد واکنش منفی شده باشه. ذهن برای خودش یک الگوی رفتاری خلق کرده که الان خودش رو به صورت «خجالت» نشون میده.
مثلا وقتی فرد مورد انتقاد و سرزنش قرار میگیره، ناخودآگاه از ابراز فکر و عمل خودداری میکنه و کناره گیری میکنه. و یا وقتی دچار قضاوت قرار میگیره، برای پرهیز از قضاوت مجدد، دوری گزینی رو انتخاب میکنه. این نوع واکنش در ذهن میشه الگو و در اکثر موارد مشابه، ذهن دستور میده که باید کناره گیری کنی و الّا آسیب میبینی.
در این صورت و در شرایط فعلی، برای جبران عاقلانه این نوع رفتار و بر هم زدن الگوی ذهنی ایجاد شده، لازمه که از روش معکوس استفاده بشه. یعنی در مواقع مواجهه با افراد (خانمها) که تجربیات ذهنی ناخودآگاه، ابراز وجود رو از شما میگیره، باید به ابراز وجود اقدام کنید، تعامل رفتاری داشته باشید و با گفتگو و روابط بین فردی (در چارچوب اخلاق و شرع) خودتون رو در معرض قرار دهید. خواهید دید که تصور ذهن از قضاوت دیگران پایه و اساس نداره و برقراری تعامل، به راحتی انجام میشه.
در عین حال و در صورت شدت و عمق مسئله، رجوع به روانشناس میتونه مفید باشه.
سلام وقت بخیر من فکر میکنم این جور برخور که شما دارین مربوط به تیپ شخصیتی شما باشه معمولا افراد درون‌گرا این گونه هستن به نظرم سعی کنید تو جامعه بیشتر حضور پیدا کنید و در کار های گروهی که خانوم ها در اون بیشتر فعالیت دارن حضور پیدا کنید دورنگرا هم هم میتونن تو تنهای زندگی کنند هم بادوستاشون شما سعی کنید جز دسته دوم باشید میتونی از دوستات هم کمک بگیری تاشما رو توی جمع های که دختر زیاد هست بیشتر شرکت بدن یه جورای باید یخ هاتو بشکنی باید با ترس های که واسه خودت ساختی روبه رو بشی و ببینی چیزی برای ترسیدن نیست یکم برات سخته اما قابل انجام است