سوال 22355

سلام
اساسا فلسفه مهریه چیه که اینقدر برای خانواده ها مهم شده بطوریکه اگه پسر و دختر تو همه چیز توافق داشته باشن اما خانواده ها در مورد مهریه به توافق نرسن ازدواج بهم میخوره!؟
آیا مهریه وسیله تهیه آرامش برای خانواده دختر و وسیله ترسوندن پسره!؟ آیا مهریه تضمین کننده خوشبختی یک زوج و پایداری زندگی شون هست!؟ آیا مهریه سنگین از طلاق شرعی یا طلاق عاطفی جلوگیری میکنه!؟ آیا پذیرفتن مهریه سنگین از طرف پسر نشون دهنده صداقت و پایبندی اون پسر به دختر هست!؟ آیا نپذیرفتن مهریه سنگین توسط پسر به معنی عدم صداقت و عدم پایبندیش هست!؟ پاسخ تمامی این سوالات « خیر » هست (اگر کسی قبول نداره بیاد مناظره کنیم)
پس چرا مهریه ای که در ابتدا به شکل یک هدیه صرفا جهت حسن نیت داماد به عروس تقدیم میشد رفته رفته تبدیل شد به یه وسیله گروکشی و تهدید!!؟
مشکل از جایی شروع شد که خانواده دختر توانایی لازم برای تحقیق و شناخت خواستگار رو از دست داد. در گذشته پدر و مادرها و بزرگان فامیل معمولا دنیا دیده بودن و انسان شناسی شون قوی بود، همچنین بیشتر ازدواج ها بین اقوام و خویشان صورت می گرفت به همین خاطر نسبت به پسر و اهلیت اون شناخت داشتن، در مواردی هم که پسری از خانواده ای غریبه به خواستگاری میومد، پدر خانواده پسر رو با معیارهای اصیل که عمدتا برگرفته از آموزه های دینی بود می سنجید و اگر مطابقت میکرد دخترش رو بهش می سپرد. معیارهایی مثل تقوا، اخلاق، اهل نماز و روزه بودن، اهل کسب حلال و ... اما امروزه پدر و مادرها دیگه نه حوصله تحقیق درست و حسابی دارن و نه معیارهای درستی دارن. برای مثال اکثر خانواده ها به هنگام تماس برای آشنایی یا اجازه برای خواستگاری اول از شغل و میزان درآمد میپرسن بعد مسکن بعد تحصیلات بعد خصوصیات ظاهری بعد خانواده بعد سلامت جسمی....و اگر فرصتی بود در جلسات بعدی از تقید مذهبی میپرسن! این یعنی ایمان فرد معیار اصلی نیست در حالیکه کاملا برعکسه. ما یک حدیث ناب و فوق العاده از امام معصوم داریم که میفرمایند: « دخترت رو به آدم با ایمان بده که اگه دوستش داشت بهش محبت میکنه و اگه دوستش نداشت باهاش با انصاف رفتار میکنه».
خب وقتی پدر خانواده معیار درستی برای سنجش داماد نداره و حوصله تحقیق درست و کامل رو هم نداره طبیعتا راحت ترین راه رو انتخاب میکنه و اونم تعیین مهریه سنگینه تا مثلا پسر راهش رو کج نکنه! این اوج بی فکری و ظلم به دختر خودش هست. یعنی من توی شناختم از پسر مطمئن نیستم و احتمال میدم خطا بکنه و زندگی دخترم نابود بشه بااینحال دخترم رو میدم بهش!
خب شما یا به پسر اعتماد دارین یا ندارین، اگه اعتماد دارین چرا مهریه سنگین شرط میکنین!؟ اگه اعتماد ندارین اصلا چرا دخترتونو میدین بهش؟؟؟؟؟

سلام بر شما
در ابتدا عرض میکنم که مهریه که دیگه اسمش شده سکه طلا! برای استحکام و حمایت مالی خانم هست و نه بازدارنگی و تضمین رابطه، ازدواج معامله نیست و یک رابطه ی پایدار باید باشه ان شاءالله
این عقیده ی شخصی بنده اس و البته منطق شرعی هم داره و عقیده ی بنده هم بر پایه ی اصل مهریه اس، که مهریه باید پرداخت بشه و در حد توان مالی آقا باشه
شما و خانواده ی محترم مطمئنا شناختی از آقا، خانواده و توان مالیش دارید و اینکه واقعا چقدر توان تعهد داره، شما مهریه رو بعنوان سرمایه برای خودتون همون ابتدا دریافت کنید، همونطوری که قبل از این چشم و همچشمی ها و افسارگسیختگی جامعه وجود داشت، مثل پدران و مادرانمون، مگه رابطه های اونها رو مهریه تضمین کرده؟!
همراه خانواده با یک مشاور حقوقی صحبت کنید تا متوجه بشید اگر خدایی ناکرده مشکلی پیش بیاد، مهریه هیچ بازدارندگی خاصی برای آقا پیش نمیاره و طرف با طرح اعسار و اثبات عدم توانایی مالی، شما رو گرفتار و پرداخت مهریه رو قطره چکانی میکنه!
سکه خوشبختی و تضمین خوشبختی نیست
اگر طرف واقعا انسان هست و تفاهم و درک متقابلتون مشهوده و مشاوره های لازم رو هم گرفتین، سرمایه ی واقعی و ارزشمند خودتون که عمر هست رو تلف نکنید