ناشناس
سوال 224143
سلام<br>لطفا این سوال من رو غیرعمومی کنید.<br>داشتم مشاوره های عمومی شما رو می خوندم.دیدم در جواب بعضی از دخترا که گفته بودن در محیط دانشگاه نمی تونن با پسرا خوب ارتباط برقرار کنن و در کلاس و موقع کنفرانس دادن دچار اضطراب شدید می شن گفته بودید که این طبیعیه و تازه باید قدرش رو بدونن. خیلی بهم آرامش داد.تاحالا هیچ کس چنین جوابی به من نداده بود. همیشه همه به خاطر این ویژگی منو سرزنشم کردن. خیلی دلم پره.ببخشید اگه زیاد حرف می زنم.<br>من توی دانشگاه با پسرا خیلی سخت ارتباط برقرار می کنم و فقط با چندتاشون فقط در حد یک سلام علیک ارتباط دارم. سر کلاس هم تا می شه از زیر کنفرانس دادن و .. در می رم و همیشه دوستام و خانواده ام به این خاطر منو مورد تمسخر یا سرزنش قرار دادن.اما من هر کاری کردم نتونستم این حالتو در خودم از بین ببرم.<br>مشکل دیگه اینه که پسرای امروزی فکر می کنن دختر باید اجتماعی باشه و شرم و حیای اونا رو به نداشتن اعتماد به نفس یا امل بودم تفسیر می کنند. راستش من یه مدتی مدیر یه وبلاگ اینترنتی بودم که چندتا از پسرای دانشگاهمون هم عضو بودن و گاهی به صورت اینترنتی باهاشون حرف می زدم.بعد از یه مدتی یکی از اون پسرا که خیلی هم ظاهرا مومن و سربه زیره به من ابراز علاقه کرد.اوایل زیاد توجه نمی کردم چون دوست نداشتم به عنوان مدیر وبلاگ درگیر این مسائل بشم.اما کم کم خودم شدیدا بهش علاقه پیدا کردم و ازش خواستم بیاد خواستگاری ام. اما اون وقتی متوجه شد که منم بهش علاقه دارم دیوانه شد.با اینکه توی دانشگاه با هم حرف نمی زدیم اما اون سایه اش همیشه به دنبال من بود و حتی سر کلاسهام چشم از من برنمی داشت طوری که خیلی از بچه ها فهمیده بودن و حتی یکی از استادا!!کسی که این همه مومن بود؟همونی که قبلا از متانت و سروسنگین بودن من تعریف می کرد حالا از من می خواست که بدون اطلاع خانواده مون ارتباط داشته باشیم. می گفت شرایط ازدواج رو نداره و اگه بیاد خواستگاری همه چی خراب می شه و خانواده ی من مخالفت می کنند. و دیگه طاقت هم نداشت که صبر کنه تا شرایط درست بشه.البته اون چیز زیادی از من نمی خواست و فقط می خواست هرروز بیام باهاش چت کنم چون شدیدا بهم دلبسته شده بود. اما من با خانواده ام مطرح کردم و ارتباطمو باهاش قطع کردم.<br>ولی اون منو متهم کرد که سنتی فکر می کنم و اعتماد به نفس ندارم و یا اینکه براش دام پهن کرده بودم و تو دام خودم اسیرش کردم. اون به خاطر اینکه من باهاش حرف نمی زنم هیچی درس نمی خونه و این ترم مشروط می شه و گفته من بدبختش کردم و برای فراموش کردن من می خواد دانشگاهشو عوض کنه ...<br>واقعا خیلی احساس تنهایی می کنم. من هنوز خیلی بهش علاقه دارم و به خاطر همه ی این چیزا شدیدا ضربه خوردم و فکر می کنم خودم هم دچار افت درسی بشم. شما می تونید کمکم کنید؟؟
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخها
1 پاسخبا سلام
این که مسئله را با خانواده تان مطرح کرده اید درست ترین کار ممکن بوده است.ظاهرا ایشان جنم و جربزه پیش آمدن نداشته است و الا ارتباط با پسری دور از چشم خانواده می تواند هزار آسیب از پی داشته باشد.بی خود هم خود را مقصر ندانید.البته دلبستن به کسی که شما از داشتن شرایط مناسب او برای ازدواج مطئن نبوده اید اشتباه شما بوده است که البته الان خسارت عاطفی آن را می پردازید.مسئله عاشق شدن البته می تواند برای مذهبی و غیر مذهبی پیش آید و کار را به رسوایی بکشد و ای کاش فقط به چت کردن یا مثلا دست هم را گرفتن همه چیز ختم می شد. لذا باید محتاط بود و با عقلانیت پیش آمد.موفق باشید.
این که مسئله را با خانواده تان مطرح کرده اید درست ترین کار ممکن بوده است.ظاهرا ایشان جنم و جربزه پیش آمدن نداشته است و الا ارتباط با پسری دور از چشم خانواده می تواند هزار آسیب از پی داشته باشد.بی خود هم خود را مقصر ندانید.البته دلبستن به کسی که شما از داشتن شرایط مناسب او برای ازدواج مطئن نبوده اید اشتباه شما بوده است که البته الان خسارت عاطفی آن را می پردازید.مسئله عاشق شدن البته می تواند برای مذهبی و غیر مذهبی پیش آید و کار را به رسوایی بکشد و ای کاش فقط به چت کردن یا مثلا دست هم را گرفتن همه چیز ختم می شد. لذا باید محتاط بود و با عقلانیت پیش آمد.موفق باشید.