ناشناس
سوال 224396
با سلام و خسته نباشید<br>.می خواهم نظر ایت ا... فاضل لنکرانی را در مورد: <br>1.اینکه چرا باید نماز را به عربی خواند را بدانم در حالی که اگر نماز را هر کس به زبان مادر زادی خود بخواند مطمئنا در وی تاثیر بیشتری میگذاردچون که می فهمد در نماز چه می گوید ولی وقتی نماز را به عربی می خوانیم کسانی که با زبان عربی اشنایی ندارند ویا آشنایی انها با زبان عربی در حد اندکی است اصلا نمی دانند که دارند چه می گویند چه برسد به اینکه در آنها تاثیری داشته باشد<br>2.آیا خواندن نماز به عربی گذاشتن تبعیض برای عرب زبانها نیست چون وقتی آنها دارند نماز می خوانند دقیقا مانند صحبت کردن های عادی آنها است <br>3. در مورد خواندن معنی قران به جای خود متن قران و حتی دعا هایی که از ائمه روایت شده اند(مانند دعاهای کمیل "سمات "ندبه "دعاهای صحیفه ی سجادیه "و...)نظر ایشان چیست و آیا در صورت خواندن معنی به جای متن عربی ثواب ان کم نمی شود(ضمنا من این دعا ها و قران را قبلا به عربی می خواندم و هیچ تاثیری در من نداشت و مانند" یاسین در گوش----خواندن بود"ولی از موقعی که به معنی اینها توجه می کنم حالم را از این رو به آن رو کرده است)<br>در پایان از اینکه وقت شما را گرفتم شرمنده ی شما هستم لطفا هر چه زودتر جواب سوال را بدهید<br>با سپاس از زحمت های شما سعید حاجی آبادی
ثبت پاسخ جدید
برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.
پاسخ‌ها
1 پاسخبا سلام و عرض تحیت.
دوست عزیز!
1و2) اولا باید بدانید حرف زدن با خداوند محصور در نماز خواندن نیست، و شما هر لحظه و به هر زبان می توانید با خداوند گفتگو كنید، و این بسیار سفارش شده است. در نماز هم به فتوای بیشتر مراجع معظم تقلید، در دعای قنوت می توانید به زبان فارسی حاجت خود را بخواهید. حتی نماز هایی ـ مثل نماز مستحبی غفیله ـ هست كه پس از دعای خاص در قنوت شما باید حاجت خود را به زبان بیاوری و این به زبان آوردن لازم نیست به عربی و مانند آن باشد.
اما چرا علی رغم اینها باید نمازی به زبان عربی و به طور هماهنگ و یك شكل بخوانیم؟ باید گفت اولا، نماز از بعد عبادی آن، فقط حرف زدن با خدا نیست، بلكه مجموعه حالات و عوارضی است كه درك آن به انسان احساس حضور می دهد؛ مثلا حالی كه به انسان در حال سجده دست می دهد هیچوقت در حال نشستن دست نمی دهد؛ به خصوص كه سجده با جمله ای مثل "سبحان ربی الاعلی وبحمده" آراسته شده باشد، كه بسیار متناسب با مقام است.
ثانیا، نماز تنها عبادت فردی نیست، بلكه وجهه جمعی و نمود اجتماعی آن هم مورد نظر شریعت بوده است. خوب است بدانید اصل در نمازهای یومیه جماعت بودن آن است. ولی نماز فرادی هم وجهه عمومی و نمادین خود را دارد. نماز یك شكل با یك زبان و یك آهنگ و در زمان های معین، خود حلقه اتصال و نخ تبیحی است كه امت اسلامی را به هم پیوند می دهد.
حال فرض كنید هر قومی به زبانی این نماز را می خواند؛ آیا این شأن برای نماز محفوظ می ماند؟!
ثالثا، اگر اجازه می دانند ترجمه نماز خوانده شود، و یا هر كس به میل خود با خدا صحبت كند، تصور نمی كنید با گذشت زمان و با توجه به فرهنگهای متفاوت جوامع انسانی و روحیات بسیار متنوع انسانها، پس از مدتی وجه مشتركی از تصور و درك معبود و نحوه ارتباط با او باقی نمی ماند؟!
علاوه بر این شاهكار نماز آن است كه انسان را به نیازهای اساسی و جاودانمان توجه می دهد، تا این نیاز را بر سر سفره رحمت خداوند مطرح كنیم.
خلاصه اینكه بهترین مواجهه با خداوند و گفتگو و احساس حضور با او را خود خداوند كه آشنای با عوامل روانی و اجتماعی ماست برایمان طراحی كرده، و نماز نامیده است.
دوست عزیز!
در تاریخ ما انسانهایی بوده اند كه برای فهمیدن یك رمان آلمانی یا روسی زبان سخت آلمانی یا روسی را آموخته اند؛ چطور برای فهمیدن زبان نماز یادگیری چند عبارت سخت است؟! با ممارست و تكرار توجه به معانی نماز كلمات عربی به مانند فارسی خواهند شد.
3) درست است که خواندن ترجمه فارسی آیات قرآن، برای فارسی زبان ها آسانتر و راحت تر و بیشتر قابل فهم است، ولی هر چقدر هم که با ارزش بوده و ثواب داشته باشد، ثواب قرائت چیز دیگری است.
وقتی در روایات آمده که حتی نگاه کردن به آیات قرآن ثواب دارد، بدانید که روخوانی قرآن ثواب بسیار دارد.
آیه صریح قرآن است که «فاقرءوا ما تیسر من القرآن» یعنی هر چه می توانید و مقدورتان است قرآن بخوانید ـ (مزمل/20) ـ و در روایات معصومین(ع) نیز خواندن قرآن، زیاد سفارش شده است.
البته روشن است که وقتی می گویند قرائت شما با تدبر باشد، نوعی دعوت به جمع بین لفظ و معنا دارند. خوب است هر دو را با هم بخوانید. قرائت همراه با ترجمه و احیانا شرح و تفسیر، مصداق قرائت با تدبر می تواند باشد. جمع این دو، ولو از نظر کمی، کمتر باشد، ولی از نظر کیفی افضل است.
ضمنا مشکل بودن قرائت قرآن و یا فهم آیات و ... دلیل نمی شود که انسان از قرائت آن دست بکشد. نگران ضعف خود قرائت و روخوانی قرآن هم نباشید. هر چه بیشتر سعی و تلاش کنید سریعتر در این زمینه پیشرفت می کنید.
از الان تلاش کنید تا خواندن متن عربی قرآن را با آموزش و تکرار و تمرین بیاموزید؛ حتما موفق می شوید.
با التماس دعا.
موسسه ذكر ـ قم.
باستانی.
دوست عزیز!
1و2) اولا باید بدانید حرف زدن با خداوند محصور در نماز خواندن نیست، و شما هر لحظه و به هر زبان می توانید با خداوند گفتگو كنید، و این بسیار سفارش شده است. در نماز هم به فتوای بیشتر مراجع معظم تقلید، در دعای قنوت می توانید به زبان فارسی حاجت خود را بخواهید. حتی نماز هایی ـ مثل نماز مستحبی غفیله ـ هست كه پس از دعای خاص در قنوت شما باید حاجت خود را به زبان بیاوری و این به زبان آوردن لازم نیست به عربی و مانند آن باشد.
اما چرا علی رغم اینها باید نمازی به زبان عربی و به طور هماهنگ و یك شكل بخوانیم؟ باید گفت اولا، نماز از بعد عبادی آن، فقط حرف زدن با خدا نیست، بلكه مجموعه حالات و عوارضی است كه درك آن به انسان احساس حضور می دهد؛ مثلا حالی كه به انسان در حال سجده دست می دهد هیچوقت در حال نشستن دست نمی دهد؛ به خصوص كه سجده با جمله ای مثل "سبحان ربی الاعلی وبحمده" آراسته شده باشد، كه بسیار متناسب با مقام است.
ثانیا، نماز تنها عبادت فردی نیست، بلكه وجهه جمعی و نمود اجتماعی آن هم مورد نظر شریعت بوده است. خوب است بدانید اصل در نمازهای یومیه جماعت بودن آن است. ولی نماز فرادی هم وجهه عمومی و نمادین خود را دارد. نماز یك شكل با یك زبان و یك آهنگ و در زمان های معین، خود حلقه اتصال و نخ تبیحی است كه امت اسلامی را به هم پیوند می دهد.
حال فرض كنید هر قومی به زبانی این نماز را می خواند؛ آیا این شأن برای نماز محفوظ می ماند؟!
ثالثا، اگر اجازه می دانند ترجمه نماز خوانده شود، و یا هر كس به میل خود با خدا صحبت كند، تصور نمی كنید با گذشت زمان و با توجه به فرهنگهای متفاوت جوامع انسانی و روحیات بسیار متنوع انسانها، پس از مدتی وجه مشتركی از تصور و درك معبود و نحوه ارتباط با او باقی نمی ماند؟!
علاوه بر این شاهكار نماز آن است كه انسان را به نیازهای اساسی و جاودانمان توجه می دهد، تا این نیاز را بر سر سفره رحمت خداوند مطرح كنیم.
خلاصه اینكه بهترین مواجهه با خداوند و گفتگو و احساس حضور با او را خود خداوند كه آشنای با عوامل روانی و اجتماعی ماست برایمان طراحی كرده، و نماز نامیده است.
دوست عزیز!
در تاریخ ما انسانهایی بوده اند كه برای فهمیدن یك رمان آلمانی یا روسی زبان سخت آلمانی یا روسی را آموخته اند؛ چطور برای فهمیدن زبان نماز یادگیری چند عبارت سخت است؟! با ممارست و تكرار توجه به معانی نماز كلمات عربی به مانند فارسی خواهند شد.
3) درست است که خواندن ترجمه فارسی آیات قرآن، برای فارسی زبان ها آسانتر و راحت تر و بیشتر قابل فهم است، ولی هر چقدر هم که با ارزش بوده و ثواب داشته باشد، ثواب قرائت چیز دیگری است.
وقتی در روایات آمده که حتی نگاه کردن به آیات قرآن ثواب دارد، بدانید که روخوانی قرآن ثواب بسیار دارد.
آیه صریح قرآن است که «فاقرءوا ما تیسر من القرآن» یعنی هر چه می توانید و مقدورتان است قرآن بخوانید ـ (مزمل/20) ـ و در روایات معصومین(ع) نیز خواندن قرآن، زیاد سفارش شده است.
البته روشن است که وقتی می گویند قرائت شما با تدبر باشد، نوعی دعوت به جمع بین لفظ و معنا دارند. خوب است هر دو را با هم بخوانید. قرائت همراه با ترجمه و احیانا شرح و تفسیر، مصداق قرائت با تدبر می تواند باشد. جمع این دو، ولو از نظر کمی، کمتر باشد، ولی از نظر کیفی افضل است.
ضمنا مشکل بودن قرائت قرآن و یا فهم آیات و ... دلیل نمی شود که انسان از قرائت آن دست بکشد. نگران ضعف خود قرائت و روخوانی قرآن هم نباشید. هر چه بیشتر سعی و تلاش کنید سریعتر در این زمینه پیشرفت می کنید.
از الان تلاش کنید تا خواندن متن عربی قرآن را با آموزش و تکرار و تمرین بیاموزید؛ حتما موفق می شوید.
با التماس دعا.
موسسه ذكر ـ قم.
باستانی.