سوال 22470

سلام
خانم دکتر باکتریا، ضمن تشکر از وقتی که برای پاسخگویی می گذارید.
من در پاسخ شما چند سوال برام پیش اومد که چرا سن می تواند عامل این مشکلاتی که فرمودید باشد.
سن به تنهایی ( منظورم فردی هست که دوره اول جوانی را ۲۰ تا ۳۰ سال پشت سر گذاشته) چه جوری می‌تواند بلوغ فکری فرد را افزایش بدهد در صورتیکه تجربه، مطالعه، هوش ژنتیکی فرد قادر به این کار نیست؟
یعنی اگر شخصی ۴۰ داشته باشد و بیکار می‌توانیم این فرد را بالغ تر از یک فرد ۳۰ سال نخبه بدونیم؟
در صورتیکه سن آقا باعث حمایت مالی خانم هاست چرا الان اکثر آقایان انتظار دارند خانم شاغل باشد و کمک خرج آقا؟ تکلیف آقایی که بزرگتر است و ورشکست می شود چه می شود؟
اگر سن عاملی برای فرزندآوری است پس چرا خانم های جوان که دچار کیست و ... بچه دار نمی شوند.
اگر خانم جوانی با آقای بزرگتر از خودش ازدواج کرد ولی آقا بچه دار نشد تکلیف چیست؟
آیا سن تضمین صد در صدی است که آقا به خانم اش خیانت نکند؟ اگر نیست پس چرا به عنوان یک عامل خیانت سن را مطرح می کنید؟ به نظرتون گمراه کننده و عاملی برای توجیه غیرمنطقی خیانت آقایان نیست؟
اگر ظاهر آقا مسن تر باشد چی؟ امکان ندارد خانم خیانت کند؟
من با شما موافق هستم که این نکته هایی که فرمودید شامل همه نمی شود
ولی نمی شود اگر این اتفاق ها افتاده آن را به سن چه دختر و یا آقا نسبت بدهید.
البته معیارها سلیقه ای و بیشتر فرهنگی هست و هر کسی هر سن و ظاهری که دوست داشت می تواند انتخاب کند .
اگر من الان به این موارد اعتراض دارم برای این هست که اختلاف سنی را به تنهایی اصلا دلیل خوشبختی، تفاهم دو شخص نمی دونم چه اختلاف سنی زیاد یا کم باشد.