سوال 22528

سلام.من 38سالمه.سه ساله از ازدواجم میگذره.سه چهار ماه اول باهم نساختیم احساس میکنم زنم منو نمیاد و بازم احساس تنهایی میکردم .خلاصه کارمون کشید به شکایت و دادگاه .همه چی گرفت ازم .نفقه خودش و بچه مون و مهریه اش.الان کار به طلاق توافقی کشید.امروز جلو در دادگاه دیدمش تنها تو پارک نشسته دلم بحالش سوخت.ناراحت شدم.بااینکه سه ساله منو کشوندن دادگاه ولی نمی‌دونم چرا مثل اونا سنگدل نیستم..زنم حتی حاضر نیست کوتاه بیاد یا معذرت خواهی کنه یا اعلام پشیمانی و اشتباه کنه...الان که داریم میرسیم آخر خط .باخودم میگم نکنه تصمیم اشتباهی گرفتیم .و اون از رو لج و غرور چیزی نگه ...خلاصه چه کنم...چون با یک جلسه دیگه طلاقمون حتمی میشه...لطفاً مشاوره بدید

ثبت پاسخ جدید

برای ثبت پاسخ، لطفا وارد حساب کاربری خود شوید.

پاسخ‌ها

2 پاسخ
profile-photo
باسلام
توضیحی درباره این سه سال و اینکه چه کارهایی برای بهبود رابطه و جلوگیری از طلاق انجام داده اید و چرا انتظار دارید همسرتان به اشتباهش اعتراف کند و معذرت خواهی کند، نداده اید.
ولی ازدواج یک رابطه دو نفره است یعنی همسرتان همیشه اشتباه می کرده و شما نقشی نداشته اید؟
اگر واقعا با همین طرز تفکر به این مرحله رسیده اید و هر دو با غرور بی جا ،و بدون حل مشکل فقط سعی کرده آید صورت مسأله را پاک کنید، بهتر است بخاطر فرزندتان فردی را واسطه کنید تا با او صحبت کند.
حتی اگر حدس شما اشتباه باشد و همسرتان نیازی به دلسوزی شما نداشته باشد، اگر این قدم آخر را برندارید ممکن است همیشه خودتان را سرزنش کنید و در آینده نتوانید به فرزندتان بگویید همه کار کردید تا یک خانواده باقی بمانید. موفق باشید
سلام اگه زندگیتو دوس داری برو باهاش حرف بزن زن ها تو این موقعیت قرار میگیرن دوس دارن طرفشون پیش قدم بشه برا آشتی ..به نظره من یه فرصت دوباره بهم بدین به خاطر بچتون